เก็บการเรียนรู้  <<  กลับไปหน้าแรก

นาฏศิลป์ .. คืออะไร?
    นาฏศิลป์ (Dancer, Drama......)
ความหมายตามพจนานุกรมฯมีดังนี้
นาฏ, นาฏ- [นาด, นาตะ, นาดตะ>
น. นางละคร, นางฟ้อนรำ, ใช้ประกอบกับคำอื่น หมายความว่า หญิงสาวสวย
เช่น นางนาฏ, นุชนาฏ. (ป. ; ส.).
โดย: พี่แดงนอ้ย [31 พ.ค. 48 22:12] ( IP A:203.172.69.44 X: )
Add to Facebook  Add to Twitter  Add to Multiply  Add to Google  Add to Blogger  Add to Live

ความคิดเห็นที่ 1
   มีคำอื่นๆอีก ดังนี้
นาฏกรรม, นาฏดนตรี และนาฏศิลป์
ใครพอจะบอกได้บ้าง ว่าคืออะไร?
โดย: พี่แดงน้อย [31 พ.ค. 48 22:15] ( IP A:203.172.69.44 X: )

ความคิดเห็นที่ 2
    มาตรฐานการเรียนรู้ตามหลักสูตร
มาตรฐาน ศ 3.1 : เข้าใจและแสดงออกทางนาฏศิลป์อย่างสร้างสรรค์ วิเคราะห์ วิพากษ์ วิจารณ์คุณค่านาฏศิลป์ ถ่ายทอดความรู้สึก ความคิดอิสระ ชื่นชม และประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน
ข้อที่ 1. วิเคราะห์ วิจารณ์วรรณกรรม หรือ บทละคร โดยเลือกใช้รูปแบบที่เหมาะสม นำมาเป็นแบบฝึกการแสดงให้ได้ผลตามต้องการข้อที่ 2. แสดงออกทางนาฏศิลป์ในรูปแบบต่างๆ บนหลักของความงาม
ข้อที่ 3. เลือกใช้และผสมผสานองค์ประกอบและพัฒนาทักษะทางนาฏศิลป์
ข้อที่ 4. แสดงความคิดเห็นเชิงวิจารณ์ ด้วยการพูดและการเขียนบทวิจารณ์ง่ายๆ บนพื้นฐานของความเข้าใจ องค์ประกอบและสุนทรียภาพของการแสดงนั้นๆ
ข้อที่ 5. แสดงความคิดเห็นเชิงวิเคราะห์และวิจารณ์ผลงานของนาฏศิลป์ต่อการพัฒนาตนเอง
ข้อที่ 6. นำความรู้ ความเข้าใจ ประสบการณ์จากการแสดงมาประเมินคุณค่า และเชื่อมโยงความหมายของการแสดงกับชีวิต และสังคม
มาตรฐาน ศ 3.2 : เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างนาฏศิลป์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม เห็นคุณค่าของนาฏศิลป์ที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น ภูมิปัญญาไทยและสากล
ข้อที่ 1. สำรวจและทำความเข้าใจกับวิวัฒนาการของนาฏศิลป์และการละคร ทั้งของไทยและสากล ในบริบทประวัติศาสตร์ สังคม และวัฒนธรรม
ข้อที่ 2. เห็นคุณค่า และภาคภูมิใจในมรดกทางวัฒนธรรม ภูมิปัญญาไทย เข้าใจ การสืบทอดนาฏศิลป์ที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมในระดับชาติและนานาชาติ
โดย: พี่แดงน้อย [1 มิ.ย. 48 22:48] ( IP A:203.156.135.9 X: )

ความคิดเห็นที่ 3
   อยากเรียนแต่รำไม่เป็นคับพี่

โดย: 5/7 [1 ต.ค. 48 15:15] ( IP A:58.147.127.254 X: )

ความคิดเห็นที่ 4
   เทอมนี้จะได้เรียนนาฏศิลป์หรือปล่าวค่ะ
โดย: toey3/10 [29 พ.ย. 48 10:59] ( IP A:58.147.49.206 X: )

ความคิดเห็นที่ 5
   นาฏศิลป์คือศิลปะแห่งการละครหรือฟ้อนรำ
โดย: แพร20572 ม.1/10 [28 ส.ค. 49 9:35] ( IP A:124.157.189.13 X: )

ความคิดเห็นที่ 7
   ควย
โดย: บอย [28 ก.พ. 52 9:48] ( IP A:119.31.25.232 X: )

ความคิดเห็นที่ 8
   ผมรักนามากๆครับรักจริงๆนะจาก...คนใกล้ตัว
โดย: คนดีที่ไม่มีแฟน [28 ก.พ. 52 9:51] ( IP A:119.31.25.232 X: )

ความคิดเห็นที่ 10
   จากเจนนิเฟอร์คิ้ม

โดย: a_0870980949@hotmail.com [9 มี.ค. 52 12:58] ( IP A:58.10.140.54 X: )

ความคิดเห็นที่ 11
   คนดีย่อมเป็นศรีแก่โรงเรียน อย่างแร็งนะฮิ จากหนุ่มหน้าตาดีมีชาติตระกูลภาคภูมิต่อวงศ์
โดย: a_@hotmail.com [9 ก.ย. 52 10:19] ( IP A:58.10.140.243 X: )

ความคิดเห็นที่ 13
   าคลึงกัน ไม่เล่นเป็นเรื่องราว อาจมีบทขับร้องประกอบการรำเข้าทำนองเพลงดนตรี ซึ่งระบำแบบมาตรฐานมักบรรเลงด้วยวงปี่พาทย์ การแต่งการนิยมแต่งกายยืนเครื่องพระนาง-หรือแต่งแบบนางในราชสำนัก เช่น ระบำสี่บท ระบำกฤดาภินิหาร ระบำฉิ่งเป็นต้น
4. การแสดงพื้นเมือง เป็นศิลปะแห่งการร่ายรำที่มีทั้งรำ ระบำ หรือการละเล่นที่เป็นเอกลักษณ์ของกลุ่มชนตามวัฒนธรรมในแต่ละภูมิภาค ซึ่งสามารถแบ่งออกเป็นภูมิภาคได้ 4 ภาค ดังนี้
4.1 การแสดงพี้นเมืองภาคเหนือ เป็นศิลปะการรำ และการละเล่น หรือที่นิยมเรียกกันทั่วไปว่า “ฟ้อน” การฟ้อนเป็นวัฒนธรรมของชาวล้านนา และกลุ่มชนเผ่าต่าง ๆ เช่น ชาวไต ชาวลื้อ ชาวยอง ชาวเขิน เป็นต้น ลักษณะของการฟ้อน แบ่งเป็น 2 แบบ คือ แบบดั้งเดิม และแบบที่ปรับปรุงขึ้นใหม่ แต่ยังคงมีการรักษาเอกลักษณ์ทางการแสดงไว้คือ มีลีลาท่ารำที่แช่มช้า อ่อนช้อยมีการแต่งกายตามวัฒนธรรมท้องถิ่นที่สวยงามประกอบกับการบรรเลงและขับร้องด้วยวงดนตรีพื้นบ้าน เช่น วงสะล้อ ซอ ซึง วงปูเจ่ วงกลองแอว เป็นต้น โอกาสที่แสดงมักเล่นกันในงานประเพณีหรือต้นรับแขกบ้านแขกเมือง ได้แก่ ฟ้อนเล็บ ฟ้อนเทียน ฟ้อนครัวทาน ฟ้อนสาวไหมและฟ้อนเจิง
4.2 การแสดงพื้นเมืองภาคกลาง เป็นศิลปะการร่ายรำและการละเล่นของชนชาวพื้นบ้านภาคกลาง ซึ่งส่วนใหญ่มีอาชีพเกี่ยวกับเกษตรกรรม ศิลปะการแสดงจึงมีความสอดคล้องกับวิถีชีวิตและพื่อความบันเทิงสนุกสนาน เป็นการพักผ่อนหย่อนใจจากการทำงาน หรือเมื่อเสร็จจากเทศการฤดูเก็บเก็บเกี่ยว เช่น การเล่นเพลงเกี่ยวข้าว เต้นกำรำเคียว รำโทนหรือรำวง รำเถิดเทอง รำกลองยาว เป็นต้น มีการแต่งกายตามวัฒนธรรมของท้องถิ่น และใช้เครื่องดนตรีพื้นบ้าน เช่น กลองยาว กลองโทน ฉิ่ง ฉาบ กรับ และโหม่ง
4.3 การแสดงพื้นเมืองภาคอีสาน เป็นศิลปะการรำและการเล่นของชาวพื้นบ้านภาคอีสาน หรือ ภาคตะวนออกเฉียงเหนือของไทย แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มวัฒนธรรมใหญ่ ๆ คือ กลุ่มอีสานเหนือ มีวัฒนธรรมไทยลาวซึ่งมักเรียกการละเล่นว่า “เซิ้ง ฟ้อน และหมอลำ” เช่น เซิ้งบังไฟ เซิ้งสวิง ฟ้อนภูไท ลำกลอนเกี้ยว ลำเต้ย ซึ่งใช้เครื่องดนตรีพื้นบ้านประกอบ ได้แก่ แคน พิณ ซอ กลองยาว อีสาน ฉิ่ง ฉาบ ฆ้อง และกรับ ภายหลังเพิ่มเติมโปงลางและโหวดเข้ามาด้วย ส่วนกลุ่มอีสานใต้ได้รับอิทธิพลไทยเขมร มีการละเล่นที่เรียกว่า เรือม หรือ เร็อม เช่น เรือมลูดอันเร หรือรำกระทบสาก รำกระเน็บติงต็อง หรือระบำตั๊กแตน ตำข้าว รำอาไย หรือรำตัด หรือเพลงอีแซวแบบภาคกลางวงดนตรี ที่ใช้บรรเลง คือ วงมโหรีอีสานใต้ มีเครื่องดนตรี คือ ซอด้วง ซอด้วง ซอครัวเอก กลองกันตรึม พิณ ระนาด เอกไม้ ปี่สไล กลองรำมะนาและเครื่องประกอบจังหวะ การแต่งกายประกอบการแสดงเป็นไปตามวัฒนธรรมของพื้นบ้าน ลักษณะท่ารำและท่วงทำนองดนตรีในการแสดงค่อนข้างกระชับ รวดเร็ว และสนุกสนาน
4.4 การแสดงพื้นเมืองภาคใต้ เป็นศิลปะการรำและการละเล่นของชาวพื้นบ้านภาคใต้อาจแบ่งตามกลุ่มวัฒนธรรมไ 2 กลุ่มคือ วัฒนธรรมไทยพุทธ ได้แก่ การแสดงโนรา หนังตะลุง เพลงบอก เพลงนา และวัฒนธรรมไทยมุสลิม ได้แก่ รองเง็ง ซำแปง มะโย่ง (การแสดงละคร) ลิเกฮูลู (คล้ายลิเกภาคกลาง) และซิละ มีเครื่องดนตรีประกอบที่สำคัญ เช่น กลองโนรา กลองโพน กลองปืด โทน ทับ กรับพวง โหม่ง ปี่กาหลอ ปี่ไหน รำมะนา ไวโอลิน อัคคอร์เดียน ภายหลังได้มีระบำที่ปรับปรุงจากกิจกรรมในวิถีชีวิต ศิลปาต่างๆ เข่น ระบำร่อนแต่ การีดยาง ปาเตต๊ะ เป็นต้น กลับด้านบน

โดย: รณชัย แก้วเพ็ง [28 ก.ค. 53 14:26] ( IP A:118.173.230.22 X: )


คลิก เพื่อเปลี่ยนกลับไปแสดงความคิดเห็นแบบเดิม
ชื่อ / e-mail :    แทรกไอคอนน่ารักๆในข้อความ
e-mail :
ส่งอีเมลทุกครั้งที่มีการตอบกระทู้       (ใส่ Email เมื่อต้องการให้ส่ง Email เมื่อมีคนมาโพสในกระทู้)
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


วิธีการ upload รูปภาพแบบใหม่ วิธีการใส่ copy paste หรือ คัดลอกข้อความ ในแบบใหม่

คลิกที่นี่เพื่อกลับหน้าบ้าน