30violin  >>  เฮฮาประสาลุงสุบ

แบบฝึกเขียนเรียงความเรื่องไวโอลิน
   เมื่อยังเล็ก พ่อแม่สอนฉันว่า เงินที่ให้ไปโรงเรียนวันละเล็กละน้อยนั้นต้องรู้จักใช้อย่างประหยัด โดยให้เหลือเก็บใส่กระปุกออมสินไว้ทุกวัน วันละหนึ่งบาทเป็นอย่างน้อย วันละห้าบาทเป็นอย่างมาก เมื่อเติบโตขึ้นมาจะได้เอาเงินในออมสินไปซื้ออะไรที่เราชอบ หรือที่เราอยากได้ ไม่ต้องไปรบกวนใคร

ฉันเป็นเด็กดี ฉันจึงทำตามคำสั่งสอนของพ่อแม่ ฉันหยอดกระปุกออมสินทุกวัน ส่วนมากก็หยอดวันละอย่างน้อย นาน ๆ ทีจึงจะหยอดวันละอย่างมากเสียครั้งหนึ่ง ตอนนี้ฉันเติบโตขึ้นมาแล้ว ฉันรู้ว่าฉันชอบและอยากได้ไวโอลิน ฉันจึงเอาเงินในกระปุกออมสินไปซื้อไวโอลินมาไว้ใช้ตั้งหลายคัน

คนที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังเดียวกัน มักบ่นอยู่เสมอว่าผู้ที่สีไวโอลินไม่ได้เรื่องอย่างเธอ มีคันเดียวก็มากเกินไปแล้ว ฉันได้ฟังเช่นนั้นก็มักนิ่งเงียบไม่ตอบโต้อะไรเพราะถึงอยากจะโต้ตอบก็เถียงสู้เขาไม่ได้ เนื่องจากฉันเป็นคนพูดไม่เก่ง

ทั้งหมดที่เขียนมาข้างต้นนั้นเป็นเพียงคำนำ ยังไม่ได้เข้าเรื่องอะไรทั้งสิ้น ฉันกำลังหัดเขียนเรียงความ คุณครูเคยบอกฉันว่าเรียงความที่ดีนั้นต้องมีคำนำด้วย
โดย: ลุงสุบ [7 ก.ย. 49 11:41] ( IP A:202.12.74.6 X: )
Add to Facebook  Add to Twitter  Add to Multiply  Add to Google  Add to Blogger  Add to Live

ความคิดเห็นที่ 1
   ฉันรักไวโอลินของฉันมากเท่ากันทุกคัน ไม่มีคันไหนรักมากและไม่มีคันไหนรักน้อย ฉันเคยคิดอยู่บ้างเหมือนกันว่าไวโอลินมันจะรักฉันบ้างไหมนะ ฉันอุตส่าห์ทะนุถนอมอยู่ทุกวัน เปื้อนนิดเปื้อนหน่อยก็ใช้ผ้าสะอาด ๆ นุ่ม ๆ เช็ด ผ้าที่ใช้เช็ดไวโอลินนั้นมีราคาแพงและสะอาดสะอ้านกว่าผ้าเช็ดหน้าของฉันเองเสียอีก ถ้าใบหน้าเปื้อนบางครั้งหาผ้าเช็ดหน้าไม่ทัน ฉันยังใช้กระดาษทิชชู่หยาบ ๆ ที่หาได้ตามห้องน้ำหรือร้านขายก๋วยเตี๋ยวทั่วไปเช็ดคว่าก ๆ สองสามทีก็ถือว่าใช้ได้แล้ว แต่สำหรับไวโอลินที่ฉันรัก ฉันไม่เคยทำเช่นนั้นเลย

สบู่สำหรับถูตัว ฉันใช้สบู่อะไรก็ได้ แต่น้ำยาเช็ดไวโอลินที่ฉันใช้อยู่นั้น เมื่อดูราคาแล้ว ฉันเพิ่งเห็นว่ามันมีราคาแพงกว่าไวท์เทนนิ่งครีม หรือโลชั่นสมานผิวยี่ห้อใด ๆ ในท้องตลาดเสียอีก

เวลาขึ้นรถลงเรือไปเหนือล่องใต้ ฉันก็มักจะเลือกหยิบเอาไวโอลินคันใดคันหนึ่งติดตัวไปด้วยเสมอ ว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำในระหว่างที่นั่งอยู่บนรถ ฉันก็จะเปิดกล่องไวโอลินเอามือลูบ ๆ คลำ ๆ ดูด้วยความรักและความเป็นห่วงว่าไวโอลินของฉันจะร้อนไปบ้างไหน หนาวไปบ้างไหม กระทบกระเทือนอะไรบ้างหรือเปล่า
โดย: ลุงสุบ [7 ก.ย. 49 11:57] ( IP A:202.12.74.6 X: )

ความคิดเห็นที่ 2
   เมื่อวานซืนนี้ คุณครูใหญ่ใช้ให้ฉันไปทำธุระที่หาดใหญ่อีกแล้ว ก็ตามเคย ฉันก็เอาไวโอลินไปด้วยตามเคย เอาไปด้วยทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเมื่อไปถึงมันก็จะเป็นเวลากลางคืน ค่ำมืดดึกดื่น จะไม่ได้พบใคร และจะไม่ได้เล่นหรือเรียนไวโอลินกับใคร

สาเหตุหนึ่งที่ฉันสะพายไวโอลินไปด้วยเป็นเพราะฉันติดใจในคำชมของพนักงานต้อนรับที่โรงแรมแห่งหนึ่งในหาดใหญ่ที่ฉันไปพักเป็นประจำ

ครั้งหนึ่ง ไม่นานมานี้ ฉันโผเผออกจากรถตุ๊ก ๆ ในเวลาเกือบเที่ยงคืนและเดินสะพายไวโอลินเข้าไปเช็คอินในโรงแรมแห่งนั้น พนักงานต้อนรับสาวสวย หน้าตาดี เอ่ยถามในขณะที่ฉันกรอกแบบฟอร์มผู้เข้าพักว่า

"พี่คะ พี่เล่นไวโอลินด้วยหรือเนี่ยะ หนูละ ช้อบ ชอบผู้ชายเล่นไวโอลิน มันดูมีเสน่ห์ดี"

ฉันฟังแล้วขนลุกซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ด้วยความดีใจที่มีผู้มาเรียกว่าพี่นั้นอย่างหนึ่งละ และ ด้วยความปลาบปลื้มว่ามีผู้เห็นคุณค่าของไวโอลินเช่นเดียวกับฉันอีกอย่างหนึ่ง

เห็นหรือไม่ว่าเพียงแค่สะพายเดินเร่ร่อนไปมา ยังทำให้มีเสน่ห์แรงถึงเพียงนี้ ในคืนนั้นถ้าไม่ติดว่ามันดึกแล้วและเพิ่งหมดแรงอ่อนระโหยจากการเดินทางอันยาวนาน ฉันคงเปิดกล่องไวโอลินออกมาแสดงคอนเสิร์ตที่ล็อบบี้โรงแรมแห่งนั้นเพื่อให้สาวน้อยผู้มีดวงตาอันแหลมคมได้ฟัง แม้จะเป็นผู้ฟังเพียงคนเดียวในท่ามกลางล็อบบี้อันกว้างใหญ่ ฉันก็ยินดี
โดย: ลุงสุบ [7 ก.ย. 49 12:14] ( IP A:202.12.74.5 X: )

ความคิดเห็นที่ 3
   วันหนึ่งไม่นานมานี้อีกเช่นกัน ฉันและเพื่อนของฉันอีกสองคนอันได้แก่ คุณพี่ kreisler และคุณขีด พากันไปนั่งคุยกันที่ภัตตาคารกลางแจ้งแห่งหนึ่ง เราไปกันสามคนโดยหิ้วไวโอลินไปสองคัน เมื่อไปถึงในร้าน พนักงานต้อนรับซึ่งเป็นสุภาพสตรีหน้าตาดีอีกเช่นกัน ได้เข้ามาเลียบ ๆ เคียง ๆ ชวนพวกเราทั้งสามคนคุยเรื่องไวโอลินให้ฟัง โดยไม่ยอมสนใจกับแขกโต๊ะอื่นเลยแม้แต่น้อย

คุณพี่ kreisler และฉัน ผลัดกันบรรยายความรู้เรื่องไวโอลินตั้งแต่ระดับ beginner ระดับ Intermediate และระดับ Advance ให้พนักงานต้อนรับผู้มีใจรักในไวโอลินฟังอย่างมิรู้เหน็ดมิรู้เหนื่อย หันมาอีกทีปรากฏว่าคุณขีดนั่งเอามือลูบพุงปล่อยอารมณ์อยู่อย่างสบายใจ กับข้าวทั้งนั้นที่สั่งมาได้อันตรธานไปเสียสิ้นแล้ว แต่ฉันก็ไม่รู้สึกเสียใจ ทั้งนี้เป็นเพราะได้ถ่ายทอดปลูกฝังความรักและจิตวิญญาณในเรื่องไวโอลินให้เด็กสาวอีกคนหนึ่งฟังอย่างเต็มความรู้ความสามารถแล้ว ฉันคิดว่าสิ่งที่ฉันและคุณพี่ของฉันได้บรรยายให้เธอฟังนั้น จะเกิดประโยชน์ต่อไปในภายภาคหน้า

ฉันยังคิดว่า ในอนาคตถ้าเด็กสาวผู้นั้นแต่งงานและมีลูกมีหลานสืบต่อไป เธอคงจะนำไปเล่าให้ลูกหลานฟังว่าครั้งหนึ่งในชีวิต เธอเคยได้ฟังความรู้เรื่องนี้จากนักไวโอลินผู้ยิ่งใหญ่ถึงสองคนในเวลาเดียวกัน
โดย: ลุงสุบ [7 ก.ย. 49 12:27] ( IP A:202.12.74.5 X: )

ความคิดเห็นที่ 4
   ฉันขอเล่าย้อนมาถึงตอนนั่งรถจากภูเก็ตไปหาดใหญ่อีกที ถ้าขืนยังคงเล่าว่าไปนั่งร้านอาหารที่ไหนและมีใครมาขอฟังไวโอลินอีกบ้าง มันจะทำให้เกิดผลเสียถึงสองประการกล่าวคือ จะทำให้เล่าเรื่องไม่จบ แต่ที่แย่กว่านั้นจะทำให้เพื่อน ๆ พาลคิดว่าฉันเป็นคนไม่ดี ชอบเตร็ดเตร่ไปยังอโคจรสถาน ซึ่งไม่เป็นความจริงเช่นนั้นเลย
โดย: ลุงสุบ [7 ก.ย. 49 12:35] ( IP A:202.12.74.5 X: )

ความคิดเห็นที่ 5
   เมื่อฉันหิ้วกล่องไวโอลินไปขึ้นรถ บขส. ที่สถานีรถขนส่งประจำจังหวัดเมื่อวานซืนนั้น พนักงานต้อนรับประจำรถซึ่งเป็นสตรี (อีกแล้ว) ก็ร้องบอกฉันว่า

"ลุง ๆ กล่องอะไรน่ะ เอามานี่ เอาไว้ใต้ท้องรถเลย"

ฉันโกรธมาก ไม่ได้โกรธที่เขาเรียกว่าลุงหรอก หากแต่โกรธที่เขาเป็นผู้ที่ดวงตาไร้แวว เห็นไวโอลินเป็นเสมือนหนึ่งกล่องผลไม้ ผักปลาหรือคาร์บอม

ช่างไม่รู้อะไรบ้างเรยยย์ ว่าไวโอลินน่ะ เป็นของที่เอาซุกใต้ท้องรถยนต์โดยสารไม่ได้ สิ่งที่น่าเอาซุกไว้ใต้ท้องรถก็คือตัวเธอต่างหากเล่า ฉันนึกอยากจะพูดเช่นนั้นออกไปดัง ๆ

ฉันต้องเสียเวลาเปิดกล่องให้เธอผู้ไม่มีสุนทรีย์ในหัวใจได้ดูว่าสิ่งที่อยู่ในกล่องหาใช่ระเบิดแสวงเครื่อง หรือมีดพร้ากระท้าขวานอะไรก็หาไม่

เมื่อขึ้นไปนั่งอยู่บนรถด้วยดีแล้ว ฉันจึงเปิดกล่องอีกครั้งหนึ่ง เอามือลูบไวโอลินแสนรักเบา ๆ พร้อมกับพูดปลอบใจว่าอย่าน้อยใจไปเลยนะ ไม่มีวันเสียหรอกที่เราจะแยกกันนั่ง ฉันยอมเดินด้วยเท้าจากภูเก็ตไปหาดใหญ่เสียดีกว่าที่จะให้ใครเอาเธอไปซุกไว้ในใต้ท้องรถอย่างนั้น
โดย: ลุงสุบ [7 ก.ย. 49 12:45] ( IP A:202.12.74.6 X: )

ความคิดเห็นที่ 6
   เมื่อรถข้ามสะพานจากเกาะภูเก็ตเข้าสู่แผ่นดินใหญ่ของจังหวัดพังงา ฉันมองพริ้วแห่งกระแสคลื่นในทะเลสีครามปนเขียวไปพลาง เปรียบเทียบกับลายไม้แผ่นหลังไวโอลินไปพลาง ให้นึกฉงนใจยิ่งนักว่าเหตุใดหนอ เราจึงไม่เรียกลายไม้ที่พบในซอเกือบทุกคันว่าเหมือนกับลายคลื่นทะเล ทำไมจึงไพล่ไปเรียกว่าลายเสือ ลายงู อะไรไปโน่น ซึ่งน่ากลัวจะตายไป ไม่เห็นจะน่ารักตรงไหน

ต่อไปนี้ถ้าใครมาถามฉันว่าลายแผ่นหลังอย่างนี้ เขาเรียกว่าลายอะไร ฉันจะตอบว่าไวโอลินของคนอื่นเขาจะเป็นลายอะไร ฉันไม่รู้ แต่ของฉันเป็นลายน้ำทะเล ทะเลที่ภูเก็ตเชียวนะ
โดย: ลุงสุบ [7 ก.ย. 49 12:52] ( IP A:202.12.74.8 X: )

ความคิดเห็นที่ 7
   ที่พังงาและกระบี่อันเป็นจังหวัดถัดไปจากภูเก็ตนั้น หากใครเคยได้นั่งรถผ่านไป จะเห็นพ้องกับฉันว่า บ้านเมืองของเขามีทัศนียภาพที่มองได้ไม่รู้เบื่อ มีภูเขาหินปูนรูปร่างหน้าตาแปลก ๆ มีหน้าผา มีหุบเหว เห็นแล้วนึกถึงบทอาขยานสมัยเด็ก ๆ ที่คุณครูของฉันบังคับให้ท่องจำเพื่อสอบเอาคะแนน

เป็นชะวากวุ้งเวิ้งตะเพิงพัก
แง่ชะงักเงื้อมชะง่อนล้วนก้อนหิน
บ้างใสสดหยดย้อยเหมือนพลอยนิล
บ้างเหมือนปิ่นพู่ร้อยห้อยเรียงราย

พังงาและกระบี่มีทัศนียภาพเช่นเดียวกันนั้น หรือ มากกว่านั้น ด้วยซ้ำไป ยิ่งในระยะนี้ฝนตกบ่อย บางจุดที่ผ่านไปมีหมอกฝนหุ่มคลุม เคลื่อนคล้อย อยู่เป็นระยะ ๆ ดูแล้วประหนึ่งภาพวาดอันวิจิตร

ฉันนึกอยากจะขอให้โชเฟอร์หยุดรถในบางจุดสัก 15-20 นาทีเพื่อสีไวโอลินในท่ามกลางหุบเขาอันสวยงามเหล่านั้น
โดย: ลุงสุบ [7 ก.ย. 49 13:00] ( IP A:202.12.74.5 X: )

ความคิดเห็นที่ 8
   รถ บขส. ที่ฉันนั่ง แล่นเลยผ่านเข้าสู่เขตจังหวัดตรังอันเป็นบ้านเกิดบ้านเกิดและถิ่นพำนักของคุณลุง ส. ซึ่งแน่ละ ครั้งใดก็ตามที่ฉันผ่านเข้าไปในจังหวัดนี้ คนแรกที่ฉันมีจิตประหวัดนึกถึงก็คือคุณลุง ส. ผู้ชอบเสียงเพลงของคุณสุเทพ วงศ์กำแหง เป็นชีวิตจิตใจ ฝึกร้องเพลงก็เพลงของสุเทพ ฝึกสีเพลงก็เพลงของสุเทพ ภูเขาที่โปรดปรานก็คือดอยสุเทพซึ่งอยู่เชียงใหม่โน่น

ถ้าจะว่าไปแล้วคุณลุง ส. ของฉันก็มีบุคลิกบางอย่างคล้ายกับนักร้องคนโปรดของท่านอยู่เหมือนกัน ฉันนึก ๆ ดูว่าสิ่งนั้นคืออะไร ก็น่าจะเป็นเสียงพูดนั่นแหละ ทุ้ม ๆ นุ่มนวลปาน ๆ กัน

รถแล่นผ่านถนนเลียบเมือง ซึ่งฉันชอบมาก ได้พบได้เห็นสิ่งที่หาดูได้ยากแล้วในเวลานี้ นั่นคือท้องนาอันกว้างใหญ่ไพศาล ยิ่งดูในยามเย็นอย่างที่ฉันได้ผ่านไป ยิ่งทำให้นึกถึงคำพรรณนาในหน้าแรกสุดของหนังสือเรื่องกามนิต ซึ่งฉันอ่านเป็นเนืองนิตย์สมัยเด็ก ๆ

ท้องนาเมืองตรังนั้นสวยงามลึกซึ้งยิ่งนัก ในยามนี้เขากำลังลงต้นกล้าเล็ก ๆ สีเขียวอ่อนของต้นกล้ากระทบกับแสงสีส้มของดวงตะวันยามเย็น ทำให้เกิดเป็นสีงามประหลาดอันไม่อาจบรรยายได้ถูกว่าเป็นสีอะไร มองไกลออกไปมีขนำน้อยกลางทุ่งอยู่ 2-3 หลัง น่าเข้าไปนั่ง ๆ นอน ๆ เล่นสักพักหนึ่งแล้วลุกขึ้นมาเล่นไวโอลินกล่อมนกกระยางซึ่งเดินท่อม ๆ ตามก้าวย่างของวัวควายซึ่งกำลังเดินกลับบ้าน

เมืองตรังมีเสน่ห์แสนงามจริง ๆ ฉันขอยืนยันด้วยเกียรติยศของลูกเสือ
โดย: ลุงสุบ [7 ก.ย. 49 13:16] ( IP A:202.12.74.8 X: )

ความคิดเห็นที่ 9
   ค่อย ๆ ใช้ความเร็วประมาณไม่เกิน 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง รถ บขส. พาฉันไต่เลื้อยขึ้นไปบนทางชัน คดโค้ง คดเคี้ยว และเลี้ยวลดของเขาพับผ้า ฉันรู้สึกเพลิดเพลินมาก ฉันเป็นคนไม่เมารถ รวมทั้งไม่เมาเหล้า เนื่องจากฉันชอบนั่งรถและไม่ชอบกินเหล้า อ๊ะ บทขยานของท่านสุนทรภู่ดังแว่วขึ้นมาในใจอีกแล้ว

ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก
สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน
ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป
แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืน

หัวใจฉันเมารักและเมาใจแน่นอน เพราะฉันรักไวโอลินและมีจิตใจฝักใฝ่จดจ่ออยู่กับการฝึกซ้อมไวโอลินทุกวันจนมัวเมา
โดย: ลุงสุบ [7 ก.ย. 49 13:30] ( IP A:202.12.74.6 X: )

ความคิดเห็นที่ 10
   ครับถึงเมืองตรังแล้ว ผมยังกำลังนั่งอ่านร้อยแก้วของท่านอยู่ด้วยความตั้งใจ มีเสียงหัวเราะดังขึ้นแทรกกับเสียงหายใจของตัวเอง และไม่ลืมที่จะเหลือบมองไวโอลินตัวโปรดทั้งสองที่ตั้งอยู่ข้าง ๆ พร้อมคันชักใหม่เอี่ยมจากเชียงใหม่...
โดย: ส. [7 ก.ย. 49 13:36] ( IP A:202.142.214.39 X: )

ความคิดเห็นที่ 11
   หนทางขึ้นเขาพับผ้าอันเป็นรอยต่อระหว่างเมืองตรังของคุณลุง ส. และเมืองพัทลุงของ (เอ..ในชมรมของเราใครอยู่พัทลุงบ้างหนอ ฉันช่างไม่รู้เลยนะนี่) แต่ช่างเหอะ ของใครก็แล้วแต่นั้น เป็นหนทางอันงดงามปานประหนึ่งมรรคาขึ้นสู่สรวงสวรรค์

ในฤดูปลายฝนเช่นนี้ ไม้ใหญ่ ไม้น้อยในพงไพรต่างก็เขียวไสวชูก้านกิ่งเบียดแผ่ปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณ ทอดตามองไปยังจุดใด ก็จุดนั้นแหละเป็นที่ควรชมเสียทั้งสิ้น ตามลำต้นและคาคบ ประดาไม้เลื้อยต่างก็ถือเป็นโอกาสที่จะลาดพันพาตนเองขึ้นไปในทุกจุดเพื่อชูช่อรับแสงเบื้องบน

ฉันเห็นต้นดาหลาป่าอันมองผาดเผินคล้ายต้นขิง ต้นข่าขนาดยักษ์จำนวนมากมายเบียดเสียดกันขึ้นแข่งกับต้นกล้วย ฉันให้คะแนนไม่ถูกว่าระหว่างดอกดาหลาสีชมพูแกมแดง กับปลีกล้วยป่าซึ่งมีสีสันไม่ต่างกันนั้น อะไรสวยกว่า

มองจากบนรถ หมอกฝนจาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งอยู่ต่ำลงไปเบื้องล่างเนื่องจากเป็นหุบเหว โอ...ฉันอยากร้องตะโกนให้โชเฟอร์หยุดรถอีกแล้ว เปล่าหรอก คราวนี้ไม่ได้อยากลงไปสีไวโอลิน เพราะฉันกลัวตกเหว

ฉันอยากเก็บสายหมอกอันงดงามนั้นไปฝากเพื่อน ๆ ที่หาดใหญ่ต่างหากล่ะ
โดย: ลุงสุบ [7 ก.ย. 49 13:43] ( IP A:202.12.74.5 X: )

ความคิดเห็นที่ 12
   พ้นจากเขาพับผ้าไม่นานก็ขึ้นสู่ถนนสายใหญ่เลียบจังหวัดพัทลุง ซึ่งจะมุ่งตรงเข้าสู่หาดใหญ่ ถ้าใครได้ผ่านไปบริเวณนั้น ขอจงได้เชื่อฉันเถิดว่าควรหยุดพักรถสักครู่หนึ่งบริเวณที่มีร้านขายขนมอันเรียงราย เพื่อกินเค้กและกาแฟอันหอมกรุ่นละมุนละไม กินแล้วจะติดใจจนนอนละเมอร้องออกมาว่า "พัท...พัทจ๋า.." ซึ่งก็หมายถึงพัทลุงนี่แหละ

แต่อนิจจา ฉันเดินทางมาด้วยรถ บขส. ฉันจะหยุดตามใจฉันอย่างไรได้

ฉันได้แต่มองร้านขายขนมเหล่านั้นด้วยสายตาอันละห้อย เอามือลูบซอแสนรักอีกครั้งหนึ่งพร้อมกับรำพึงในใจเบา ๆ ว่าคราวหน้าก่อนเถอะ ฉันจะขับรถมาเอง คราวนี้ฉันจะแวะทุกจุดที่ฉันเพ้อให้เพื่อน ๆ ฟังทีเดียว
โดย: ลุงสุบ [7 ก.ย. 49 13:50] ( IP A:202.12.74.6 X: )

ความคิดเห็นที่ 13
   ฉันเดินทางมาถึงจุดหมายปลายทางโดยหัวใจอันแช่มชื่นแล้ว ฉันดีใจเหลือเกิน ที่รถ บขส. ไม่เอาฉันไปขยอกทิ้งเสียกลางทาง

ที่หาดใหญ่มีพี่ติมที่พวกเรารู้จัก
ที่หาดใหญ่มี ดร.ไวโอลินที่พวกเรารู้จัก
ที่หาดใหญ่มีอาจารย์ฝรั่งที่พวกเราไม่ค่อยรู้จัก แต่ลุง ส. รู้จัก
ที่หาดใหญ่เป็นบ้านเกิดของคุณบัณฑิต อึ้งรังษี วาทยกรระดับโลก ฉันเพิ่งอ่านจากหนังสือพิมพ์มติชนรายวันเขาเพิ่งลงวิจารณ์หนังสือไปสั้น ๆ เมื่อวานนี้
ที่หาดใหญ่มีกัลยาณมิตรผู้เป็นครูของครูช้วยซึ่งเป็นครูของฉันอีกทีหนึ่ง
ที่หาดใหญ่มีอะไรต่อมิอะไรที่น่าตื่นเต้น
ฉันรักหาดใหญ่มากและฉันได้พาไวโอลินของฉันมาถึงหาดใหญ่อีกครั้งหนึ่งแล้ว ไวโอลินทุกคันของฉันก็รักหาดใหญ่มากไม่ต่างไปจากที่ฉันรัก

ฉันขอจบแบบฝึกหัดการเขียนเรียงความเรื่องไวโอลินแต่เพียงเท่านี้
โดย: ลุงสุบ [7 ก.ย. 49 14:02] ( IP A:202.12.74.8 X: )

ความคิดเห็นที่ 14
   *0*สนุกดีครับลุงสุบ เอ...แล้วที่หาดใหญ่มีระเบิดมั้ยอ่ะครับ ..กลัว
โดย: chubby_boy [7 ก.ย. 49 14:41] ( IP A:161.200.255.164 X: )

ความคิดเห็นที่ 15
   เยี่ยม ๆ ได้ใจมาก ๆ ครับ...เรียงความดี ๆ แบบนี้ ถ้าผมเป็นคุณครู ผมจะให้ 100 เต็ม 10 เลยครับ

เดี๋ยวนี้ ผมเปลี่ยนตัวเองจากผู้เขียนมาเป็นผู้อ่านแล้วละครับ...วัน ๆ นึงเป็นอันไม่ต้องทำอะไรเลยครับ ได้แต่คอยเข้ามาติดตามดูว่า คุณลุงสุบเขียนกระทู้อะไรบ้าง และก็ไม่เคยผิดหวังเลยครับ ผลงานเขียนของคุณลุงสุบนี่ นับได้ว่าเป็นอมตะไม่แพ้เจ้าตัวเลยทีเดียว...

เสนอครับ... ผมขอโหวตให้มีรวมบทความ เรื่องสั้น คารมคมคาย ของคุณลุงสุบ เอาไว้เป็นแหล่งค้นคว้าอ้างอิงด้วยนะครับ
โดย: Barrister-at-Law [7 ก.ย. 49 16:32] ( IP A:203.185.152.152 X: )

ความคิดเห็นที่ 16
   สุดยอด...ยอดครับ มีแต่ขาไป ขอตอนขากลับด้วยครับ
โดย: Dr.Violin [7 ก.ย. 49 16:56] ( IP A:58.181.181.144 X: )

ความคิดเห็นที่ 17
   ...ยอดเยี่ยยม และมีคุณค่ายิ่ง สองคำนี้ยังน้อยเกินไป เอาเป็นว่า ผมชอบมาก ครับ และขอให้ ลุงสุบ แบ่งปัน พรสวรรค์ ที่มีค่ายิ่ง อย่างนี้มาเรื่อยๆ นะครับ ..

บางคนเก่ง...แต่ ถ่ายทอดไม่ได้ แต่ลุงสุบ ทั้งเก่งและทั้งถ่ายทอดได้ พูดได้คำเดียวว่า.. เพอร์เฟค ! ครับ
โดย: อาซุป [7 ก.ย. 49 16:57] ( IP A:203.146.6.86 X: )

ความคิดเห็นที่ 19
   ขากลับขอเป็นนิราศแบบสุนทรภู่นะครับ ^^"

โดย: - [7 ก.ย. 49 18:30] ( IP A:202.12.74.6 X: )

ความคิดเห็นที่ 20
   

โดย: พ.ป [7 ก.ย. 49 19:27] ( IP A:61.19.31.222 X: )

ความคิดเห็นที่ 21
   จัดให้ตามคำเรียกร้องของแฟนๆ ลุงสุบครับ ว่าแต่ว่ายังไม่ได้ตั้งชื่อคอลัมน์เลย ใช้ชื่อลุงสุบไปก่อนแล้วกัน ยังไงก็ช่วยๆ กันตั้งชื่อและโหวตเข้ามาเยอะๆ นะครับ
โดย: - [7 ก.ย. 49 20:09] ( IP A:202.12.74.5 X: )

ความคิดเห็นที่ 22
   ลุงสุบเปลี่ยนอาชีพได้แล้ว ท่าจะรวยนะเนี่ย 5555
มีคอลัมน์ส่วนตัวซะด้วย

ผมว่าพรสวรรค์อันหนึ่งของลุงสุบ(จากหลายๆอัน)คือความสามารถทางภาษานี่แหละครับ ไม่ว่าภาษาไทยรึอังกฤษ ลุงสุบเขียนได้สละสลวยและน่าสนใจราวกับมืออาชีพ นั่นสิ ทำไมแกถึงสีไวโอลินไม่เพี้ยนเลย
โดย: Kreisler [7 ก.ย. 49 22:39] ( IP A:124.121.135.74 X: )

ความคิดเห็นที่ 23
   ...ขอขอบพระคุณครับ คุณขีด ที่รวบรวมเป็นถ้วยกาแฟไว้ให้เสพอย่างสะใจโก๋ แต่ขออีกนิดเถอะครับ ไม่ทราบว่าจะทำยากหรือเปล่าคืออยากให้เรียงตามวันที่ให้ด้วยน่ะครับ เพราะตอนแรกเหมือนจะเรียง แต่แล้วก็มีย้อนกลับมาอีก จะได้เป็นเหมือนร่วมการเดินทางตามแนวคิดที่สนุกมากๆครับ ราวกับว่า ได้ร่วมตามประสบการอารมณ์ชีวิตและความนึกคิดของท่านคุณลุงสุบไปเลยทีเดียว..

...ขอร่วมสนุก ตั้งชื่อกาแฟถ้วยนี้ว่า ..."โก้สุบ" ครับ อ้อ..ไม่เอาๆ เอาชื่อนี้...ลุงสุบสุนทรีย์...ดีกว่า
โดย: อาซุป [8 ก.ย. 49 8:54] ( IP A:203.146.6.86 X: )

ความคิดเห็นที่ 24
   ลุงสุบนี่เก่งจังคะ
วันหลังหนูจะเอาเป็นแบบอย่างบ้างคะ
โดย: ผายฯ [8 ก.ย. 49 9:57] ( IP A:202.28.179.1 X: )

ความคิดเห็นที่ 25
   1. "สนทนาตามประสาลุงสุบ" 2. "ลุงสุบชวนคุย" คิดยากจังแฮะ ให้เจ้าของเขาคิดเองละกัน ง่ายที่สุดค่ะ
โดย: แม่น้องแพท [8 ก.ย. 49 12:12] ( IP A:202.8.84.29 X: )

ความคิดเห็นที่ 26
   ส่งชื่อเข้าประกวดด้วยคนครับ
" เส้น (ทาง ) สาย....ลายซอ "
ตอนขากลับ คุณลุงสุบนั่งเรือซีครับ จะใด้ร่วมสัมผัสใอเค็ม ยามแดดราแรงผ่านบทความของคุณลุงสุบ
โดย: นรินทร [8 ก.ย. 49 12:43] ( IP A:192.44.136.113 X: )

ความคิดเห็นที่ 27
   Lovely ka
โดย: nui [8 ก.ย. 49 22:54] ( IP A:58.64.40.17 X: )

ความคิดเห็นที่ 28
   flower
โดย: nui [8 ก.ย. 49 22:55] ( IP A:58.64.40.17 X: )

ความคิดเห็นที่ 29
   สำนวนการเขียนของลุงสุบเหมือนกับพนมเทียนเลยครับ

อ่านแล้ว คิดถึงงานเขียนสมัยเก่าๆ สมัยผมตอนเด็กๆอ่าน

ลุงสุบเคยอ่านงานเขียนปัจจุบันหรือเปล่าครับ ที่เป็นนักเขียนเด็กๆ ที่พวกวัยทีนชอบอ่านกัน อ่านแล้ว ......... ไม่วิจารณ์ครับ คือไม่สามารถเห็นภาพที่ลุงสุบบรรยาย และได้ไอกลิ่นของบรรยายกาศด้วยครับ (เวอร์ไปหรือเปล่าครับ)

ถ้าคิดจะเอาดีทางงานเขียน ผมหนับหนุนเต็มที่ครับ

โดย: potterthai [9 ก.ย. 49 20:23] ( IP A:203.118.116.84 X: )

ความคิดเห็นที่ 30
   ขอขอบพระคุณด้วยความจริงใจและด้วยความปลาบปลื้มจริง ๆ นะขอรับที่พี่ ๆ เพื่อน ๆ รวมทั้งน้อง ๆ ทุกท่าน ตั้งแต่คุณลุง ส., น้องแบ็งค์, น้องกุ๊ก, Dr.Violin , คุณอาซุป, คุณขีด, คุณพ่อน้องเปรียว, คุณพี่ Kreisler, น้องปู, คุณแม่น้องแพท, คุณนรินทร, คุณ nui และ คุณ potterthai ที่ได้เข้ามาอ่านและให้คำยกย่องชมเชยด้วยประการต่าง ๆ นานา

อ่านแล้วชุ่มชื่นหัวใจจนกินข้าวไม่ลงเลยเชียวนะเนี่ยะ ลูกยอมันเข้าไปแน่นจุกอยู่ในอก

แต่ว่า แฮ่ะ ๆ...การที่คุณขีดถึงกับเอาผมไปใส่ไว้ในถ้วยกาแฟเกียรติยศน่ะ ถึงแม้จะทำให้ผมปลาบปลื้มอย่างไรก็ตามที แต่ผมไม่ค่อยเห็นด้วยเลยนะขอรับ ท่านเจ้าบ้านที่เคารพและท่านผู้ยุยงส่งเสริมที่รัก

สิ่งที่ผมเขียนนั้นหาได้เป็นสาระแก่นสารอันควรแก่การได้รับบรรรจุไว้ใน The Hall of Fame ของชมรมแห่งนี้เลยนะขอรับ ท่านเจ้าบ้านและเพื่อนพ้องน้องพี่ที่เคยได้ฟังผมโม้แหลกลาญ รวมทั้งเล่นไวโอลินอย่างดำน้ำให้ได้ยินมาบ้างแล้ว ก็ย่อมเป็นสักขีได้ว่า อีตาลุงสุบ เนี่ยะ หาได้มีภูมิรู้ในเรื่องไวโอลินและเพลงคลาสสิคแต่อย่างใดไม่ อันนี้ไม่ได้ถ่อมตัวแม้แต่น้อยเลยนะขอรับ แต่ความจริงเป็นเช่นนั้น

ในถ้วยกาแฟเหล่านั้น ใครได้อ่านบทความของคุณขีด และอ่านสารคดีของท่าน (ว่าที่) ผู้พิพากษาบาโร้ค แล้วมาอ่านของผม ชาวบ้านเขาจะสับสนเอาน่ะขอรับ ว่า...เอ๊...ตกลงที่เขียน ๆ กันมาเนี่ยะ มันน่าเชื่อถือหรือเปล่า
โดย: ลุงสุบ [9 ก.ย. 49 22:27] ( IP A:124.157.182.15 X: )

ความคิดเห็นที่ 31
   สุดยอด ครับ
โดย: ชัย [10 ก.ย. 49 10:24] ( IP A:203.209.116.115 X: )

ความคิดเห็นที่ 32
   อีกหนึ่งอาชีพที่ลุงสุบ พึงจะเป็นได้อย่างงดงาม
คือ ประพันธกร ค่ะลุงสุบ
ไม่ได้ยอเลย พูดจริงๆค่ะ
โดย: จ๋า [10 ก.ย. 49 22:08] ( IP A:124.121.187.202 X: )

ความคิดเห็นที่ 33
   ...คุณขีดครับ....

ทำไม กระทู้ 1642....1831...1851 ไม่นำไปรวมด้วยล่ะคร้าบบบ ขอบคุณคร้าบบ
โดย: อาซุป [11 ก.ย. 49 9:48] ( IP A:203.146.6.86 X: )

ความคิดเห็นที่ 34
   ยังฮอทอยู่ครับ อีกซักพักค่อยเก็บก็ได้
โดย: - [11 ก.ย. 49 10:04] ( IP A:202.12.74.5 X: )

ความคิดเห็นที่ 35
   ขอบคุณครับ อย่างไร ช่วยโปรดพิจารณา 1870 ด้วยนะครับ
โดย: อาซุป [11 ก.ย. 49 10:52] ( IP A:203.146.6.86 X: )

ความคิดเห็นที่ 36
   ขอได้รับความขอบคุณอย่างสูงเนิน
โดย: พ.ป. [11 ก.ย. 49 22:57] ( IP A:61.19.31.222 X: )

ความคิดเห็นที่ 37
   ....ตั้งชื่อถ้วยกาแฟว่า ...ลุงสุบสนทนา...ดีมั้ยครับ
โดย: อาซุป [13 ก.ย. 49 8:19] ( IP A:203.146.6.86 X: )


คลิกที่นี่เพื่อกลับหน้าบ้าน