จะหารักใดที่ยิ่งใหญ่ ได้เพียงนี้
   บ้านหลังน้อย กลางไร่ มีต้นไม้มากมาย มะพร้าว น้อยหน่า ละมุด มะม่วง กล้วย มะละกอ ขนุน มะขาม มีภูเขาที่อยู่ไกลๆมีลำห้วยที่เกิดจากน้ำไหลหลากมาเป็นลำห้วย ทอดยาวตัดมาตามแนวไรผ่านท้ายไร่ ของเรา ช่างมีความสุขอะไรเช่นนี้ ......
ตอน ......วัยเด็ก.....อยากเป็นอะไร
จำได้ไหมตอนเราเรียนจะจบปอ 4 คุณครู ชอบถามว่าจะเป็นอะไร ผมอยากเป็นตำรวจ ผมอยากเป็นทหาร หนูอยากเป็นพยาบาล หนูอยากเป็นแม่ค้า ทุกคนต่างมีความฝัน แต่ความฝันนั้นจะเป็นจริงหรือไม่ก็คง จะคาดเดากันไปต่างๆนาๆ เมื่อเหตุการณ์ นั้นยังไม่เกิด หรือยังมาไม่ถึง เราก็ไม่รู้ว่า ทุกคนจะไปถึงจุดมุ่งหมาย นั้นหรือไม่ อย่างไร...
โดย: นิภา [20 ต.ค. 52 17:30] ( IP A:202.28.181.220 X: )
Add to Facebook  Add to Twitter  Add to Multiply  Add to Google  Add to Blogger  Add to Live
ความคิดเห็นที่ 1
   ตอน....โรงเรียน ชีวิต
หลายคนอาจผิดหวัง เมื่อชิวิตต้องเจอกับสภาพครอบครัวที่ไม่ได้เกิดมาเพรียบพร้อม เหมือน อภิมหาเศรษฐี แต่ชีวิต ก็ยังต้องดำเนินต่อไป ในโรงเรียน สอนวิชา หลากหลายมากมายเพื่อที่จะสอบเลื่อนชั้น ระดับความรู้ โรงเรียนชีวิต สอนให้เรา ใช้ชีวิตอยู่ บนโลกใบนี้ได้อย่างน่าทึ่ง และได้เรียนรู้มากมาย ว่าแต่ใครจะเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ชีวิตได้แบบไหน จะสุข จะทุกข์ สนุก สนาน ร่าเริง ครบรส......
โดย: นิภา [20 ต.ค. 52 17:38] ( IP A:202.28.181.220 X: )
ความคิดเห็นที่ 2
   ตอน...ผลไม้แบ่งเป็นกอง
แม่ฉัน กลับจากตลาด ในตะกร้ามีหมูและกับข้าว สิ่งหนึ่งที่พวกเราชอบมาก เจ้าลูกสีแดง อมเขียว เขาเรียกว่า เงาะ แม่จะเปิดถุงแล้วแบ่งเป็นกอง คงสงสัยใช่ไหม ว่าทำไมถึงเป็นกอง แม่ฉันบอกว่า แม่มีลูก 7 คน แม่ก็จะแบ่งเป็น 7 กองให้ได้เท่าๆ กัน ความสงสัยจึงถามแม่ว่า อ้าว บ้านเรามี 9 คน ก็ต้องแบ่งเป็น 9 กองไม่ถูกหรือ แม่ฉัน บอกว่า ให้ลูกทั้ง7 คนได้ชิมรสชาด ในผลไม้นี้ เพราะบ้านเราไม่มี อย่างน้อยก็จะได้รู้ว่า เป็นอย่างไร ......
โดย: นิภา [20 ต.ค. 52 17:46] ( IP A:202.28.181.220 X: )
ความคิดเห็นที่ 3
   ตอน...กัลยาณมิตร
วันนี้ แม่บอกให้ช่วยกันเก็บผลไม้ในส่วน มะม่วงแก้ว มะม่วงอกร่อง มะม่วงพิมเสน มะม่วงกะล่อน หน่อยหน่า ละมุด ใส่หาบ 1 หาบ แม่ให้ฉัน ไปด้วยในวันรุ่งเช้า แม่พาไปเที่ยวต่างจังหวัด โดยมีเจ้าหาบผลไม้นี้ จำได้ว่าหาบจากไร่ ไปตลาด ระยะทาง 4 กิโลเมตร เดินบ้าง วิ่งบ้าง กว่าจะถึงตลาด ต่อรถ ไปอีก 3 ครั้ง เกือบจะถึง ท่ารถจังหวัดสิงห์บุรี เสียงแม่บอกว่า พอรถจอด แล้วลงก่อนนะ กว่าแม่จะลงต้องหยิบหาบผลไม้ลง จะช้า พอรถจอด ฉันก็กระโดดลงมา หันกลับไปรถวิ่งออกไปช้าๆๆ หันไปหันมา แม่ฉันหายไปกับรถ ฉันเดินร้องไห้ ไปตามทางที่รถวิ่งไป แล้วฉันก็ไม่เห็นรถ สีส้มคันนั้นเลย.... ตกใจ คิดว่าแม่ทิ้งฉันเสียแล้ว วิ่งร้องไห้ เหมือนคนบ้า..... โชคดี ที่เจ้าของรถบัสและคนเก็บสตางค์ มาช่วยแม่ฉันตามหา เจอแม่แล้วดีใจมาก...
แม่พานั่งรถสองแถวต่อไปอีกสักพัก ก็มาถึงบ้าน คนที่แม่รู้จัก บ้านเขาอยู่ไม่ไกลจากวัดหลวงพ่อแพ จำได้แค่นี้......

จากนั้นไม่นาน บ้านฉันก็มีมะม่วงพรรณใหม่ แถวหมู่บ้านเรายังม่มีใครรู้จัก ชื่อว่า มะม่วงเขียวเสวย และมะม่วงน้ำดอกไม้ ได้ทั้งต้น และลูกมันด้วย ก็บ้านที่เคยไปสิงห์บุรี เขาก้อหาบมาให้แม่ฉันเหมือนกัน ..... ต่อไปบ้านเราจะมีมะม่วงหลายชนิดแล้ว เย้ เย้..
แม่สอน ว่า การแบ่งปัน การมีเพื่อน ความจริงใจ เราจริงใจ เขาจริงใจเป็นเพื่อนกัน ไปมาหากันได้ ....
โดย: นิภา [20 ต.ค. 52 18:04] ( IP A:202.28.181.220 X: )
ความคิดเห็นที่ 4
   ตอน...เรียนรู้จากการหนีเที่ยว
ฉันเป็นเด็ก ค่อนข้างเกเร บ้างนิดหน่อย ชอบหนีเที่ยว ดูหนังกลางแปง 3 เรื่อง 10 บาท กลับมาแม่ฉัน ก็ยังไม่นอน แสงไฟตะเกียง ก้อยังรอเราอยู่ แม่ฉันไม่บอกว่าห่วงใย แต่ฉันรับรู้ได้ว่าการที่แม่ไม่นอน ก็คงรอคอยให้ลูกๆกลับมาบ้านด้วยความปลอดภัย ฉันนี้ ช่างไม่ห่วงแม่เลย....ไม่เพี่ยงฉันหนีเที่ยว พี่ชายฉัน ก็ชอบหนีไปเที่ยว เหมือนกัน แต่จะเป็นแนวไปจีบหญิง บ้านอื่น

แม่สอนให้คิดว่า ภาระหน้าที ของแม่ สอนให้ลูกเป็นคนดี และปลอดภัย ความห่วงใย นั้น ทำให้เรารู้สึกได้ ...
โดย: นิภา [20 ต.ค. 52 18:13] ( IP A:202.28.181.220 X: )
ความคิดเห็นที่ 5
   ตอน ความซื่อสัตย์...

ช่วงนั้นหลายจังหวัด ฮิตการเดินทางไปทำงาน ต่างประเทศ พ่อฉันและอีกหลายคนในหมู่บ้าน ก้อเดินทางไปทำงาน ก่อสร้างที่ประเทศ ซาอุดิอาระเบีย กับเขาเหมือนกัน ฉันทึ่งในความเก่งของพ่อมาก พ่อฉันจบ ป.2 แต่ไปทำงานต่างประเทศ ได้ ยาวนาน 4 ปี ...

ก่อนเดินทาง พ่อเรียกลูกๆ ทั้ง 7 คน รวม มาสั่งลา ก่อนเดินทาง ช่วยกันทำไร่ ทำนา ช่วยแม่ดูแลน้องๆ ช่วยดูแลแม่ อย่าให้ใครมาจีบนะ ขำขำนะ พ่อเป็นห่วง แม่มาก พ่อจะเขียนจดหมาย มาเสมอๆ ก็มีบ้างอ่านแล้ว เหมือนหนุ่มสาว จีบกัน เพราะแม่ ให้ฉันอ่านให้ฟังเสมอ แต่เวลาตอบ แม่จะตอบแต่ไม่ยอมให้อ่าน ส่วนที่ลูกๆเขียน จะไม่ให้แม่อ่านเช่นกัน..

ความตอนหนึ่ง ในจดหมาย พ่อถามฉันว่า มีเฒ่าหัวงู(หนุ่ม)ๆ มาจีบแม่เอ็งไหม ฉันตอบพ่อไปว่า มี หลายคนเลยพ่อ มาจีบแม่ ส่วนมาก ก็เฒ๋าหัวงู ในหมู่บ้านเรานะพ่อ แต่พ่อไม่ต้องกลัว ต้องข้ามศพ พวกหนูไปก่อน นะพ่อ เพื่อพ่อจะได้ไม่ห่วง แม่มาก หนุ่มมา เมื่อไร แม่ก็มี ลูกๆ คอยเป็นไม้กันสุนัข ....
แม่เป็นตัวอย่าง ให้ได้คิด ถึงความซื่อสัตย์ รักครอบครัว อดทน เป็นหัวหน้าครอบครัว ในยามที่พ่อไปทำงานเพื่อครอบครัว เช่นกัน 2 ปี กลับมาพ่อกับแม่ รักกันเหมือนเดิม ไม่เคยทะเลาะกัน หรือขัดแย้งกันให้เห็นเลย พ่อกลับไปทำงานอีก 2 ปี เก็บเงินกลับมาปลูกบ้านหลังใหม่ ครวงนี้ เรามีไฟฟ้าใช้ แล้ว ไม่ต้องใช้ตะเกียงอีกแล้ว.....เริ่มเจริญแล้วคับหมู่บ้านเรา..
โดย: นิภา [20 ต.ค. 52 18:28] ( IP A:202.28.181.220 X: )
ความคิดเห็นที่ 6
   ตอน...ผู้หญิงคนนี้
แม่ ฉัน เลี้ยงลูกมา 7 คน ยังไม่เคยได้ยินบ่น เรื่องการเลี้ยงลูกเลย ...
ทำไร่ แม่ก้อมุมานะ เป็นผู้ที่นำทางลูกเสมอ สอนในความซื่อสัตย์ อดทน มีน้ำใจ ไม่ให้ลักขโมย ไม่ให้เล่นการพนัน สอนให้รู้จักการประหยัด การออม การเป็นคนดี การรักพี่รักน้อง แม่เสียสละ เพื่อครอบครัวได้เพียงนี้ ไม่บ่นสักคำ .....

เด็กๆ ในหมู่บ้าน ลูกหลาน คนในหมู่บ้าน จะรักแม่ฉันมาก เด็กยังแวะมาคุยมาเล่นที่บ้าน เด็กๆ จะบอกว่า ยายใจดี ไม่ดุ ไม่ด่า จะสอนให้เป็นคนดี รักพ่อรักแม่ ช่วยพ่อแม่ ทำในสิ่งที่ทำได้ตามวัยของเขา....
โดย: นิภา [20 ต.ค. 52 18:34] ( IP A:202.28.181.220 X: )
ความคิดเห็นที่ 7
   ตอน วาระสุดท้าย เหลือไว้คำสอนและความทรงจำ

ตลอดชีวิต ผู้หญิงคนนี้ ยังไม่เคยที่จะหยุดทำไร่ทำนาเลย.....
แข็งแรง มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จนไม่น่าเชื่อ......
ด้วยวัย 71 ปี ..... แม่ค่ะ หยุดทำไร่เถอะ ขายของก้อพอแล้ว แม่คนเดียว ลูกคนนี้ให้เงินบ้าง ลูกคนนี้ดูแล บ้าง แม่ไม่ต้องทำแล้ว ลูกๆโต มีครอบครัวแล้วนะ แม่ก็ พักบ้างเถอะ
แม่.... ยังมีแรงก้อทำไป เพื่อว่าจะได้ทำบุญบ้างเก็บไว้บ้าง
ลูก...แม่ค่ะ หยุดเถอะนะ
แม่...น่าทำอีกปี ปีนี้ ข้าวโพดงามดี ท่าทางจะได้หลายเกวียน
ลูก..แน่นะ ปีเดียวนะ แม่คนเดียว จะกินจะใช้ ไม่เท่าไร ให้ลูกๆเขาได้ดูแลกันบ้างเถอะ
เวลา ผ่านไปไม่นาน ข้าวโพดกลางไร่ เขียวขจี ใครเห็นก้อบอกว่ายาย ปีนี้ยายรวยแน่เลย....

กลางดึก เวลาประมาณ ตี2 เสียงโทรศัพท์ ดัง กริ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ตื่นมารับโทรศัพท์ ฉัน...ตัวสั่น ใจหวิว........เมื่อ ปลายสายพูดว่า จะมาไหม จะมาได้ไหม...แม่ ....อยู่ห้อง ICU......เงียบ......เหมือนใจจะขาด ฉันรู้สึกเหมือนตัวจะเบาหวิวๆ

ฉัน...โทรกลับไปหาพี่ชาย สงสัยเขาลืมวางโทรศัพท์ เสียงมันวิวววววววววว เหมือนอยู่ไกลๆๆๆ
ฉัน.....โทรไปเบอร์พี่สาว เสียงพี่สาวก้อขาดๆหายๆ มันวังเวงพึกล...
ฉัน....ถามว่า แม่อยู่ที่ไหนได้คำตอบโรงพยาบาล สวรรค์ประชารักษ์

เริ่มเดินทาง ตอนตี 3 ด้วยรถมอเตอร์ไซค์ ไปนครสวรรค์ ถึงโรงพยาบาล 7 โมงเช้า เจอหน้าพี่ชาย...ทำไมหน้า หม่น หมอง ขนาดนั้น คงไม่มีความหวัง แล้วสินะ
พี่ชาย.. ไปหาแม่ กัน
พี่สาว..เฝ้าแม่อยู่
ฉัน..เห็นแม่นอนอยู่บนเตียง มีสายระโยงระยาง เต็มไปหมด
แม่ค่ะ หนูมาแล้วค่ะ แม่ค่ะ พี่ๆน้องๆ ก้อมานะแม่ แม่รับรู้ได้แค่เพี่ยง น้ำตาที่ไหลออกมา ปฏิกริยาไดๆ ไม่ตอบสนอง แล้ว
เพื่อนของพี่ชาย.....ดูท่าทางให้กำลังใจ พูดว่าเฮ้ยแม่แก ดูดีกว่าเมื่อวานนะ แต่มันไม่ได้ทำให้ใจพวกเราดีขึ้นเลย ทุกคนต่างมองหน้ากัน เช็ดน้ำตาให้แม่ แม่รับรู้ว่าลูกๆที่อยู่ไกลมาแล้ว ฉัน....กำลังบ้า นั่งจับมือแม่ไว้ น้ำตาไหล พูดขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ให้แม่ฉันคืนมาเถอะ นะ ขอแม่เราคืนมาเถอะ ..... น้ำตาไหลลงมา ...สติอยู่ไหน พวกเราจะทำอย่างไร.... จับมือแม่ แล้ท่องคาถา สวดมนต์ ขอพร ขอให้แม่หาย ขอให้แม่กลับมา.....

แม่เหนื่อย มาตลอด ชีวิต ปล่อยให้แม่ หลับให้สบายเถิดนะ.......
อย่าได้ ยื้อ ฉุดรั้ง แม่เลยนะ ให้แม่ไปเถอะ แม่ทำเพื่อพวกเรามานานแล้ว ทำหน้าที่ที่ดี ครบถ้วนแล้ว ปล่อยให้แม่ได้หลับสบายเถอะนะ
จับมือแม่ ไว้ ร้องไห้..............ถึงเวลาแล้ว...................

หลับให้สบายนะค่ะแม่ แม่ยังอยู่ในใจพวกเราเสมอ จะไม่ลืมคำสั่งสอนของแม่....
กราบสุดท้าย....ของลูก ที่ยังไม่ได้ทดแทนบุญคุณเลย........ชาติหน้ามีจริงขอเกิดเป็นลูกแม่นะคะ .............
ลูก...
โดย: นิภา [20 ต.ค. 52 19:06] ( IP A:202.28.181.220 X: )
ความคิดเห็นที่ 8
   อันร่มโพธิ์ร่มไทรแผ่ใบกว้าง มาแรมร้างห่างไกลใจเศร้าหมอง ทิ้งลูกไปไม่กลับมาน้ำตานอง พอเหลียวมองยิ่งเศร้าเหงาอุรา

ฟ้าวันนี้สีคล้ำดำมืดมิด ในดวงจิตลูกน้อยละห้อยหา คุณแม่มาลาลับดับชีวา อนิจจาทิ้งลูกทุกข์คร่ำครวญ

แม่มาพรากจากไปหัวใจเศร้า สุดเหงียบเหงายิ่งคิดจิตโหยหวน ภาพความหลังครั้งเก่าร้าวรัญจวน แม่มาด่วนหนีลับไม่กลับมา

ไปไม่กลับหลับไต่นฟื้นไม่ได้ มิว่าใครหนีไม่พ้นชนทั่วหล้า การเกิดแก่เจ็บตายในโลกา เป็นธรรมดาของมนุษย์ปุถุชน

ขอกุศล ผลบุญเกื้อกุลเถิด ให้ลูกเกิดเป็นลูกรักสักร้อยหน วิญญาณแม่อยู่ไหนโปรดได้ยล ลูกหนึ่งคนอาลัยรักและภักดี.....
โดย: นิภา [20 ต.ค. 52 19:15] ( IP A:202.28.181.220 X: )
ความคิดเห็นที่ 9
   เขียนดี..ครับ..รูปแบบนำเสนอ...กึ่งไดอารี่..
แยกเป็นตอน ๆ ..ประมาณว่าดึงไฮไลท์..ในแต่ละช่วงชีวิต...
มาเล่า...เห็นไหม..ยิ่งเขียน..ยิ่งดี...
แต่ว่า...ตอนนี้หมดโควต้าอีกคนแล้ว...
สู้ ๆ เป็นกำลังใจให้จ้า....คุณนิฯ....

ไปดูหนังสือต่อแล้ว....แหม..เข้ามาเยี่ยมเจ้านุ่น..
เลยได้อ่านพอดี.....ขอบคุณครับ..เรื่องราวดี ๆ ที่นำเสนอ

โดย: เจ้าบ้าน [20 ต.ค. 52 19:22] ( IP A:119.31.62.194 X: )
ความคิดเห็นที่ 10
    งอนแล้ว....ไม่มาเม้นท์ให้คุณนิฯ..
งอนแทน...

โดย: เจ้าบ้าน [25 ต.ค. 52 21:30] ( IP A:110.49.112.44 X: )
ความคิดเห็นที่ 11
   อย่างอนเลยจ้า ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีนะจ้า

ไปชัยนาท โทรหาคุณโอ๋ด้วย คิดถึง คิดถึง คุณโอ๋ เสียงสดใส น่ารัก มีน้ำใจ ไว้โอกาส หน้านะค่ะ ค่อยเจอกัน
โดย: นิภา [26 ต.ค. 52 6:49] ( IP A:202.28.181.220 X: )
ความคิดเห็นที่ 12
   ขอบคุณค่ะพี่นิ
คิดถึงเหมือนกันค่ะ ถ้ามาชัยนาทมีโอกาศคงได้เจอกันนะคะ
และขอให้หลวงพ่อ สุขภาพแข็งแรงค่ะ
take care ค่ะพี่นิ

โดย: love at.. [26 ต.ค. 52 11:42] ( IP A:119.63.93.6 X: )
ความคิดเห็นที่ 13
   มาให้กำลังพี่นิฯ ด้วยคนค่ะ...

เขียนดีจัง...ส่วนตัวเองยังเขียนไม่ได้ซักเรื่องเลย..

โดย: คุณนายฯ [26 ต.ค. 52 14:12] ( IP A:119.63.93.6 X: )
ความคิดเห็นที่ 14
   ขอบคุณ คุณโอ๋ ขอบคุณคุณนายฯ นะคะ มาให้กำลังใจ
ขอบคุณค่ะ ที่ให้หลวงพ่อเราหายป่วย ขอบคุณสิ่งดีๆ ที่ทุกท่านมีให้ซึ่งกันและกันค่ะ มีโอกาส พบกันค่ะ
โดย: นิภา [26 ต.ค. 52 14:34] ( IP A:202.28.181.220 X: )
ความคิดเห็นที่ 15
   อ้าว...ไม่เห็นขอบคุณคุณภูฯ...ที่มากระทุ้ง...งอนแทน...
จนเพื่อนมาตรึม... 55

คุณนิฯ...ขอให้หลวงพ่อแข็งแงน่ะจ๊ะ..
โดย: เจ้าบ้าน [27 ต.ค. 52] ( IP A:119.31.84.122 X: )
ความคิดเห็นที่ 16
   ขอบคุณค่ะ คุณภู กะว่าจะขอบคุณโดยการเลี้ยงกุ้งแช่ น้ำปลานะค่ะ

ถ้าจะผ่านมา จรัญสนิทวงศ์ ขอเป็นฝั่งธนได้ไหมค่ะ
ขอบคุณค่ะ
โดย: นิภา [27 ต.ค. 52 7:01] ( IP A:202.28.181.220 X: )
ความคิดเห็นที่ 17
   พี่นิขา เขียนเก่งอะ...นุ่นยังเขียนไม่ได้เลย..เฮ้อ ไม่รู้จะทำไง

หลวงพ่อเป็นอย่างไรบ้างพี่...ขอให้ท่านสุขภาพแข็งแรงโดยไวนะคะ
โดย: Jigkiw [27 ต.ค. 52 9:55] ( IP A:125.25.84.127 X: )
ความคิดเห็นที่ 18
   ขอบคุณค่ะ คุณนุ่น
หลวงพ่อเรา ท่านป่วยทั้งกาย และป่วยทางใจ คะ
ท่านไม่ยอมปล่อยวางค่ะ เรื่องที่ลูกสาว ที่ท่านรักมาก แอบเป็นผู้จัดการมรดก แล้วหลอกให้ท่านเซ็นเอกสาร จนเอาที่ไร่ ที่นา ไปเป็นของตัวเอง หลอกพี่น้อง โกงหลวงพ่อ หลังจากท่านไม่เหลืออะไร ก็ไม่เหลียวแลท่านอีกเลย ท่านเลยป่วยทั้งกาย ป่วยทั้งใจ ค่ะ
เราและพี่ๆ พูดให้ท่านปล่อยวาง ท่านก็ว่า พวกเรา ก้อเลยดูแล รักษา ตามอาการ ท่านอยากไปหาหมอ ก็พาท่านไป แต่ท่านก้อ รอคอยให้ลูกสาวที่ท่านรักมาดูแล เหมือนที่เราเคยเล่าให้ฟังนะค่ะ เขาใจดำ จริงๆ ขอโทษนะ ขนาดหลวงพ่อเราไปง้อถึงบ้านเขายังไม่ชายตาแล
เราก้อเลยไม่รู้จะต้องทำอย่างไร ให้กำลังใจท่านแล้ว
ท่านไม่เชื่อใครเลย ลูกๆอีก 6 คน ยังดูแล ท่านอยู่ นับว่ายังโชคดีนะ
ถึงแม้ไม่ถูกใจ พี่เรา น้องเรา ก็ยินดี อดทน รักพ่อนะ
โดย: นิภา [27 ต.ค. 52 16:13] ( IP A:202.28.181.220 X: )
ความคิดเห็นที่ 19
    เป็นความรักที่ไม่เคยหวังผลตอบแทน...คือความรักของแม่

รักแม่เช่นกันค่ะ
โดย: ฟ้าใส [25 พ.ย. 52 13:59] ( IP A:222.123.161.196 X: )

คลิกที่นี่เพื่อกลับหน้าบ้าน