ชีวิตที่แสนเศร้าของหมาที่แสนสวยตัวนึง....
   .. เธอ..ครั้งหนึ่งเมื่อนานมา..เธอสวย สง่างาม..เป็นที่ร่ำลือ และยอมรับของชนทั่วไป ประกวดเวทีใด จะได้ ถ้วย มารับรองความสามารถของเธอเสมอ.. ครั้งนั้นเธอเด่นดังมากกว่าใคร..ใครๆ เมื่อเห็นเธอ ก็อยากจับจอง ต้องการครอบครอง เธอ..

เมื่อเธอโตเป็นหนุ่ม..เธอสมาร์ท..ใจดี..อีกเช่นกันใครๆก็ต้องการลูกของเธอ..เธอทำงานตอบแทน ค่าน้ำ ค่าอาหารกับผู้ที่เลี้ยงดูเธอมา..และจงรักภักดี กตัญญูรู้คุณโดยไม่มีเงื่อนไข..

เวลาผ่านนานหลายปีเมื่ออายุเธอมากขึ้น เรี่ยวแรงถดถอยลง ความสง่างามก็ลดลง ..เธอมิอาจตอบแทนบุญคุณของเจ้านายได้เหมือนเดิม..แต่เธอก็ยังรักเจ้านายของเธอมิเสื่อมคลาย...รักมากถึงแม้ว่าวันหนึ่งเจ้านายพาเธอออกจากบ้านที่เธอเคยอยู่อย่างอบอุ่น บ้านที่เธอได้อยู่ใกล้ๆกับคนเธอรักยิ่งชิวิต...

วันนั้นเธอถูกพาออกบ้านโดยที่เธอมิอาจรู้เลยว่าที่ใหม่จะมีความอบอุ่นเหมือนเดิมหรือไม่..เธอจะได้เห็นหน้าคนที่เธอรักมากที่สุดในชีวิตหรือไม่..

และบ้านที่เธอต้องไปอยู่ยามชราในบั้นปลายของชีวิตเธอ..เป็นแค่กรงตาข่ายกั้นเป็นคอกสีเหลี่ยม มีหลังคา มีพัดลม และมีเพื่อนใหม่ที่ไม่เคยเห็นหน้า...จะมีแต่คนหนุ่มที่ใจดีซึ่งครั้งหนึ่งเคยเดินจูงเธอสู่สนามประกวดและรับรางวัลพร้อมเธอ...เป็นผู้ดูแลเธอแทนคนที่เธอรัก..

เกือบสามปีที่เธอใช้ชีวิตเพียงลำพังโดยปราศจากเจ้านายที่เธอรักยิ่งชีวิตมาเหลียวแล แรกๆมาเยี่ยมบ้างประเดี๋ยวประด๋าว เธอได้แต่โหยหาอ้อมกอดอันอบอุ่นดังเช่นวันวาน....ทว่า..วันแล้ว..วันเล่า..ที่เธอนั่งคอย นอนคอย ให้ได้พบกับคนที่เธอรักยิ่งชีวิตคนนั้น..แต่เธอก็พบแต่ความว่างเปล่า..ไม่มีแม้แต่เงา...เธอเหงา..เศร้าและทุกข์ตรอม..

ยิ่งนานวันสุขภาพเธอยิ่งเสื่อมโทรมลง.. ตาเริ่มฝ้าฟาง..ประสาทหูไม่ดีเหมือนเดิม ขาไม่มีแรง เดินติดขัด..ขนเริ่มร่วงด้วยโรคผิวหนัง อัณฑะบวม อักเสบและขาดไปข้างหนึ่ง.เมื่อสี่เดือนที่แล้ว มาบัดนี้ เริ่มอักเสบและรุนแรงขึ้นอีกข้าง มีการบวม และยังมีแผลลึกตรงกระดูกสะโพก มีการติดเชื้ออย่างรุนแรง ..เจ้านายก็ไม่เคยสนใจ แม้คนดูแลจะบอกไป ..สองสามเดือนจึงมาจ่ายค่าดูแลให้เท่านั้น...

มาวันนี้เป็นโชคดีของเธอ..มีคนใจดีไปพบเธอในสภาพน่าสงสารมาก จึงติดต่อหาคนไปรับตัวมารักษา ..

ต่อจากนี้ไปเธอจะได้มีบ้านที่แสนอบอุ่นอีกครั้ง และเมื่อถึงวันที่ต้องจากโลกนี้ไป...เธอจะไม่โดดเดี่ยว...ไม่ว้าเหว่..เธอจะจากไปในอ้อมกอดของคนที่รักเธออย่างแท้จริง..ที่..สิงห์บุรี..
โดย: แม่bobby [5 ก.ค. 50 19:11] ( IP A:58.9.95.156 X: )
Add to Facebook  Add to Twitter  Add to Multiply  Add to Google  Add to Blogger  Add to Live
ความคิดเห็นที่ 1
   วันนี้ได้รับโทรศัพท์จากแม่วากัส ให้ช่วยไปรับหมาตัวนึงมาไว้ที่โรงพยาบาล..

เนื่องจากหมาอายุ 12 ปีแล้ว เป็นแผลตรงสะโพก เห็นเนื้อแดง และมีแมงวันตอมแผล ลูกอัณฑะขาดไปแล้วข้างนึง เหลืออีกข้างกำลังบวมและอักเสบ ตาฝ้าฟาง หูไม่ค่อยได้ยิน ผอม ขนบริเวณท้ายลำตัว จะเหลือเป็นหย่อมๆ แต่ตรงหัวและคอ ยังพอมีให้ดูว่า เคยมีเค้าสวยงามมาก่อน...

เมื่อไปถึง คนดูแลรีบบอกว่า.. พี่จะใส่รถนี้ไปเหรอ(รถเก๋ง) คงไม่ได้หรอกนะเพราะหมามีน้ำเหลืองไหลด้วย ..
แม่บอบบี้จึงถามหารถกระบะที่จอดอยู่ข้างๆ คนขับยินดีพาไป..

หมาตัวนี้อายุ 12 ปีแล้ว แก่แล้วด้วย แต่คนดูแลบอกว่ายังเดินได้ ก็เดินได้จริงๆ แม่บอบบี้เรียกชื่อ .."...." เค้าก็ฟัง และรับรู้ดี...คนดูแลบอกว่าหมาตัวนี้ กะโหลกสวยมากๆ แต่ตัวไม่ค่อยสูง..


เดินลงเมื่อเข้ากล่องขึ้นรถไปโรงพยาบาล

โดย: แม่bobby [5 ก.ค. 50 19:45] ( IP A:58.9.95.156 X: )
ความคิดเห็นที่ 2
   ขึ้นรถไปโรงพยาบาล

โดย: แม่bobby [5 ก.ค. 50 19:46] ( IP A:58.9.95.156 X: )
ความคิดเห็นที่ 3
   กะการณ์ว่า เมื่อถึงโรงพยาบาล จะถ่ายรูปแผล และสภาพร่างกายใกล้ๆมาให้ดู แต่ทว่า..แบตเตอรี่ หมด (กล้องใช้แบเตอรี่ชาร์จไฟแบบมือถือ) จบเห่..เลยไม่ได้เห็นรูปอดีตดาราดังในอดีตมาให้ชมกัน..
กลิ่นดีมากๆ เข้าไปตัวเดียวเหมือนมีหมา1000ตัวเลยค่ะ

คุณหมอคนสวยใจดี ตรวจร่างกายทำแผล เจาะเลือด ..
ได้ความโดยสังเขปคือ มีการติดเชื้อ หูและแผล อักเสบ ต่อมน้ำเหลืองเป็นอะไรซะอย่างเนี่ย..ก็จำไม่ค่อยได้ ทำให้เกิดการบวม อัณฑะก็บวมด้วย ดูสภาพแล้วแย่มากกว่าโอเลี้ยงหลายเท่า..

ถามไถ่ได้ความว่า เจ้าของน่ะก็ปล่อยแล้ว..กะว่าคงจะตายในเร็ววัน..เมื่อตายก็ปล่อยให้ตาย....แต่เจ้าตัวนี้ท่าทางจะไม่อยากตาย พยายามต่อสู้เพื่อยื้อความตาย..จนแม่วากัสไปพบเข้าและขอกับเจ้าของโดยตรง..เจ้าของก็ใจดียอมให้มา ...

แม่บอบบี้จ่ายค่ารถพร้อมกับจ่ายให้เด็กไป (รวม 900 )ที่ช่วยมาส่งถึงโรงพยาบาล ค่ารักษาพยาบาลเบื้องต้น ประมาณ 1,200 กว่าๆ แม่บอบบี้จ่ายให้ไปไว้ 1,500 แต่ยังจะต้องมีค่าใช้จ่ายตามมาอีก ส่วนที่แม่บอบบี้จ่ายไปนี้จะไม่หักจากเงินกองกลาง ถือว่าแม่บอบบี้ทำบุญกับเจ้า....ไป อย่างน้อยก็ช่วยแบ่งเบาภาระจากป้าวิมาบ้าง..

ต่อจากนี้ไปคนที่รับภาระหนักสุดเห็นทีจะเป็นป้าวิแหละค่ะ.....

ท่านทั้งหลายคะ ...เงินกองทุนมีอยู่ 27,000 บาท มีใครอยากจะช่วยเติมก็เชิญเลยนะคะไม่ขัดศรัทธาค่ะ...สาธุ..
โดย: แม่bobby [5 ก.ค. 50 20:04] ( IP A:58.9.95.156 X: )
ความคิดเห็นที่ 4
   ลูกอัณฑะที่บวมมม..

โดย: แม่bobby [5 ก.ค. 50 20:08] ( IP A:58.9.95.156 X: )
ความคิดเห็นที่ 5
   หางที่เคยมีขนสวยเป็นพวงในอดีต...

โดย: แม่bobby [5 ก.ค. 50 20:41] ( IP A:58.9.95.156 X: )
ความคิดเห็นที่ 6
    ผมผิดอะไร ไยจึงทอดทิ้งผม. ..

พ่อครับผมรักพ่อ..ผมรักพ่อมากที่สุด..พ่อครับพ่ออยู่ไหน ทำไมไม่มาหาผมเลย...
ผมเจ็บจังเลยพ่อ..ผมปวดขา ผมเริ่มเดินไม่ได้ แต่ก่อนผมวิ่งเก่ง กระโดดเก่ง..พ่อยังชมเป็นนักหนา ว่าผมเก่ง ผมยังจำรอยยิ้มในวันประกวดวันนั้นได้ ผมชนะผมได้ถ้วยรางวัล....ผมรู้ว่าพ่อดีใจมาก พ่อตบไหล่ผมเบาๆ พลางพูดว่า 'เก่งมากลูกรัก.' พ่อรู้มั๊ยครับหัวใจผมพองโต ผมภูมิใจที่ทำให้พ่อมีความสุข...พ่อครับพ่อยังเก็บถ้วยใบนั้นไว้หรือเปล่าครับ..หรือว่าพ่อมีถ้วยใหม่จนเต็มบ้าน..จนไม่มีที่ให้ถ้วยใบนั้นวางได้อีกต่อไป..

ผมคิดถึงพ่อเหลือเกิน..ร่วมสามปีแล้วที่พ่อพาผมมาไว้ที่นี่..วันนั้นผมเฝ้ามองรถพ่อขับออกไปจนลับตา..ได้แต่หวังว่า พรุ่งนี้พ่อจะมาหาผม มาคุย มาลูบหัวผมดังเช่นที่ผมเคยอยู่บ้านพ่อ..ผมมีความหวังเพื่อวันพรุ่งนี้ เพื่อจะได้พบพ่ออีกครั้ง..

พ่อครับ..ผมอยากเห็นหน้าพ่ออีกสักครั้งก่อนที่ตาผมจะมืดบอดลง ผมอยากจะเห็นรอยยิ้มที่แสนจะอบอุ่นของพ่อเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อผมจากโลกนี้ไปผมจะได้มีความสุข ที่เห็นคนที่ผมรักมีความสุข..รอยยิ้มของพ่อจะติดตาของผมไปสู่โลกหน้า..

พ่อครับ..มาหาผมสักครั้งเพื่อผมจะได้ยินเสียงหัวเราะของพ่ออีกครั้งก่อนที่หูของผมจะหนวกสนิท..ผมอยากได้ยินเสียงที่พ่อเคยเรียกผมว่า 'ลูกรัก' อีกสักครั้ง ...

หลายปีก่อนนั้นตอนที่ผมอยู่กับพ่อและเป็นที่รักของพ่อ พ่อมีเพื่อนเยอะ เพื่อนพ่อต้องการลูกจากผม เค้าบอกว่าผมสวยมาก อยากได้ลูกไว้..ผมทำหน้าที่นั้นโดยไม่เกี่ยง แม้ว่าบางวันผมเหนื่อยเหลือเกิน..แต่พ่อครับ..ผมเหนื่อย...ผมนอนพักก็หายแล้ว..

แต่วันนั้นที่พ่อเหนื่อย..ผมเห็นพ่อนั่งอยู่คนเดียวที่ม้าหินหน้าบ้าน หน้าพ่อเศร้าเหลือเกิน..ผมรู้ว่าพ่อมีความทุกข์ ผมอยากจะแบกทุกข์นั้นแทนพ่อเหลือเกิน..วันนั้นผมได้แต่เดินเงียบๆแล้วทรุดตัวนั่งเบาๆที่ข้างขาของพ่อ..พ่อก้มมามองผมพลางตบไหล่ผมและลูบหัวผมไปมา..ผมมองตาพ่อ ..อยากจะบอกพ่อเหลือเกินว่า.....
'พ่อครับอย่าทุกข์ไปเลย ความทุกข์น่ะ ก็เหมือนสายลมน่ะแหละ มันพัดผ่านมา เดี๋ยวมันก็พัดผ่านไป'
เหมือนพ่อจะรับรู้..พ่อยิ้มกับผม แล้วพ่อก็ลุกขึ้นไปเดินเล่นกับผม ผมดีใจเหลือเกินครับพ่อ..

พ่อครับ..วันนี้ผมคิดถึงพ่อมากกว่าทุกวัน..และผมคิดอีกว่า ..'ผมผิดอะไรหนอ..พ่อ จึงไม่มาหาผมเลย' ...

พ่อครับ..วันนี้ผมปวดแผลอีกแล้ว แต่ก่อนที่ผมอยู่กับพ่อ แค่ผมตัวร้อนนิดเดียวพ่อก็กังวล วันที่ผมจะไปแข่งขันพ่อจะมาพูดคุยกับผม และบอกว่าให้ผมทำให้ดีที่สุด..พ่อครับผมก็ทำดีที่สุด ..ผมได้ถ้วยรางวัลมาฝากพ่อ... พ่อครับแมลงวันมันชอบมาตอมแผลผม..มาตอมจนผมรำคาญ ผมเจ็บด้วยนะครับตอนที่มันตอมกันหลายๆตัว หรือว่ามันกัดกินเนื้อผมไปด้วยครับ...แผลผมลึกและกว้างมากขึ้นอีกแล้ว นี่ถ้าผมยังอยู่กับพ่อ พ่อคงไม่ยอมปล่อยให้ผมเป็นอย่างนี้แน่...พ่อต้องพาผมไปหาหมอเพื่อรักษาผม แต่นี่..พ่อครับ..เพราะผมแก่ลง..ความสวยของหมดไปหรือครับ ผมหมดประโยชน์สำหรับพ่อแล้วหรือครับ พ่อจึงไม่พาผมรักษา.....

ผมไม่อยากให้แมลงวันตอมแผล ผมจึงพลิกตัวนอนตะแคงทับข้างที่เป็นแผล....พ่อครับผมเจ็บเหลือเกิน...

เมื่อเช้าผมเห้นพ่อแม่คู่หนึ่งเค้าพาลูกชายที่หน้าตาเหมือนผมมาฝากไว้ ..พ่อครับ...ผมเห็นพ่อของน้องเค้ารักน้องจัง ..ผมคิดถึงพ่ออีกแล้ว..

พ่อครับแล้วพ่อของคนอื่นๆเมื่อพวกผมแก่ลงเค้าจะพามาไว้นอกบ้านแบบนี้หรือเปล่าครับ..พ่อครับผมอยากจะบอกพวกเค้าเหล่านั้นให้ดังๆว่า..ว่าอย่าทำแบบนี้เลย .ยามที่พวกผมแก่ลง..ความสง่างาม ความสวยหายไป แม้ว่าพวกผมจะช่วยตัวเองไม่ได้..แต่ความรักที่พวกผมมีให้นั้นยังเปี่ยมล้นหัวใจ ยังสำนึกถึงบุญคุณที่ชุบเลี้ยง อุ้มชูพวกผมให้เติบใหญ่..ใช่ว่าพวกผมอยากจะแก่..พวกผมอยากจะรับใช้ หรือแม้แต่ตายแทนได้พวกผมก็จะทำ..

พ่อครับ..ฟ้ามืดลงอีกแล้ว..พ่อคงไม่มา..ผมคงสิ้นหวังอีกแล้ว ผมยังไม่เห็นหน้าพ่อเลยครับ ...พ่อครับถ้าพ่อได้ยินโปรดมาหาผมอีกสักครั้ง..ครั้งเดียวเท่านั้น..ผมให้ผมได้เห็นหน้า ได้ยินเสียงคนที่ผมรักที่สุดในชีวิตเป็นครั้งสุดท้าย...ก่อนที่ตา และ หู ของผมจะดับมืดลง..เหมือนแสงอาทิตย์ที่ลาลับโลกไปในวันนี้.....


โดย: แม่bobby [6 ก.ค. 50 1:33] ( IP A:58.9.95.156 X: )
ความคิดเห็นที่ 7
   อยากบอกว่าผมอ่านไปน้ำตาใหลเลยครับ พูดไม่ออก ไม่รู้จะพิมพ์อะไรเหมือนกัน
โดย: post [6 ก.ค. 50 9:37] ( IP A:61.90.184.240 X: )
ความคิดเห็นที่ 8
   ขอเรียนถามคุณแม่ Bobby หน่อยครับหมาตัวดังกล่าวไปรับมาจากเพชรเกษม ซอย 77 ใช่หรือเปล่าครับ ดูจากภาพคอกในหัวข้อความคิดเห็นที่ 1 แล้วหมาชื่ออะไรครับ
โดย: น้องใหม่GSD [6 ก.ค. 50 10:47] ( IP A:58.9.92.197 X: )
ความคิดเห็นที่ 9
   ผมก็อยากรู้เหมือนกันครับยังไงรบกวนคุณแม่ Bobby ช่วยบอกหน่อยนะครับ
โดย: post [6 ก.ค. 50 10:57] ( IP A:61.90.184.249 X: )
ความคิดเห็นที่ 10
   ตอบแทนคุณแม่ Bobby ....

คคห.8 ....ใช่ค่ะ หมาชื่อ น้อง เน......
ตอบแค่นี้แล้วกันนะคะ

ตอนนี้ หมารักษาอยู่ที่โรงพยาบาลสัตว์อารีย์ ปากซอยราชครู ด้านหลังสมาคมฯค่ะ ใครผ่านไปผ่านมาแถวนั้น แวะไปเยี่ยมเยียนให้กำลังใจแกบ้างนะคะ ซื้อขนมไปฝากแกบ้างก็ดี แกยังมีความอยากกินอาหารอยู่

กำลังใจ....มีความหมายมากเกินกว่าที่เราคิด ค่ะ


โดย: ป้าวิ [6 ก.ค. 50 11:18] ( IP A:125.26.20.125 X: )
ความคิดเห็นที่ 11
   เรียนคุณ น้องใหม่ และคุณpost ..หรือทุกๆท่าน

แม่บอบบี้คิดว่าอย่าไป ' ฟื้นฝอยหาตะเข็บ' เลยดีกว่าค่ะ..
ถ้าอยากรู้ลองโทรถามป้าวิ แม่วากัส เองจะดีกว่า แม่บอบบี้ไม่อยากนำเสนอในที่นี้ค่ะ..

ทุกท่านคะ..การที่แม่บอบบี้นำเสนอเรื่องราวต่างๆนี้ มีจุดมุ่งหมายที่จะช่วยเหลือหมา และ เพื่อเป็นการเตือนสติให้คิด สะกิดใจคน.. คนที่กำลังเลี้ยง หรือ คิดจะเลี้ยงหมา...เมื่อเรานำเค้าเข้ามาเป็นสมาชิกในบ้านแล้ว เราต้องมีความรับผิดชอบต่อเค้าเหล่านั้นให้ตลอดรอดฝั่ง อย่ารักและดูแลแค่เวลาที่เค้าสวยงามและมีประโยชน์...

คนเราก็เช่นกัน ..วันหนึ่งข้างหน้าเราก็ต้องแก่ ผิวหนังเหี่ยวย่น ตาฝ้าฟาง หูตึง ความสวย ความหล่อมลายหายไป..เมื่อถึงวันนั้น เราเองยังต้องการผู้ดูแล ...แล้วเค้าล่ะ?...เราสร้าง..เรานำเค้ามา..แล้วเราควรแล้วหรือ..ที่จะทอดทิ้งเค้า...ให้อยู่อย่างเดียวดาย แล้วถ้าวันนึง..เราถูกทิ้ง..เช่นนี้บ้าง..คุณจะทำอย่างไร...

แม่บอบบี้ไม่ต้องการให้เกิดเรื่องทำนองนี้..ดังนั้นหากเรื่องราวเหล่านี้..จะสะท้อนอะไรบางอย่าง...และสามารถ ปลุกจิตสำนึกที่ดี ได้คงจะเป็นกุศลไม่ใช่น้อยเลย....
โดย: แม่bobby [6 ก.ค. 50 11:25] ( IP A:58.9.95.156 X: )
ความคิดเห็นที่ 12
   น่าสงสารมันมาก เจ้าของก็ใจดำไม่น่าทำอย่างนี้เลย

อยากจะเริ่มโครงการขั้นต่อไปในทันที หลังจากที่ได้อ่านบทความของแม่ Bobby

ตอนนี้ที่โรงงานผมมีผ้าสำหรับทำเสื้อของ ลาครอส อยู่ 5 สี มีอยู่ราว 2,000 กว่า กิโล เป็นผ้าคุณภาพดีสำหรับทำส่งออก อยากจะบริจาคบางส่วนไปทำเป็นเสื้อโปโล โดยมีสัญลักษณ์ของชมรมคนรักเชพเพอด และสุนัขสายพันธุ์ใช้งาน ( แบบโลโก้จ้างเขาเขียนออกมาแล้ว คิดว่าจะเอาไปให้ป้าวิ และคุณแม่Bobby กับแม่วากัส ช่วยดูเพื่อติชมสักราวๆ วันนี้ หรือพรุ่งนี้ ) แต่ติดปัญหาโรงงานตัดเย็บ ที่ผมใช้บริการอยู่มีราคาค่าตัดเย็บสูงมาก และจำนวนน้อยๆเขาก็ไม่ทำ ใครมีพรรคพวกงานฝีมือต้องปราณีต และราคาย่อมเยาช่วยกันแนะนำหน่อยนะครับ แล้วพวกเราทั้งหลายก็ช่วยกันซื้อ ช่วยกันขาย เงินที่ได้จะได้นำเข้ากองทุนเพื่อช่วยเหลือหมาที่น่าสงสารพวกนี้
โดย: น้องใหม่GSD [6 ก.ค. 50 11:42] ( IP A:58.9.101.118 X: )
ความคิดเห็นที่ 13
   เรียน ป้าวิ คุณแม่ Bobby

วันนี้หลังเลิกงาน หนูขออนุญาตไปเยี่ยมน้องเน... และขออนุญาตถ่ายรูปมาโพสให้สมาชิกบ้านคนรักเยอรมันเชพเพอดดูนะคะ (ต้องสังเกตแล้วหล่ะว่าสมาคมอยู่ตรงไหน? ว๊า! เชยจัง หนูเห็นแต่โรงพยาบาลสัตว์อารีย์ อิอิ...พอดีบ้านอยู่แถวสะพานควายค่ะ)

ถ้ามีอะไรที่ให้หนูช่วยทำได้ บอกมาเลย ยินดีมากค่ะ
โทร 08 1665 5522
โดย: แม่โบกี้ [6 ก.ค. 50 15:13] ( IP A:202.183.180.136 X: )
ความคิดเห็นที่ 14
   เรียนคุณน้องใหม่ GSD พอดีว่า หม่ามี๊ราจา มีเพื่อนที่เปิดโรงงานรับปักพวกนี้อยู่แล้วนะคะ เลยอยากจะขอทราบรายละเอียดว่า ต้องการจะทำสักกี่ตัว จะได้คุยรายละเอียดได้ แต่เท่าที่โทรไปสอบถามคร่าว ๆ แล้ว เพื่อนหม่ามี๊ราจายินดีจะช่วยเหลือ ถึงแม้จะทำให้จำนวนน้อย ก็พอจะช่วยเหลือกันได้ ยังงัย รบกวนคุณน้องใหม่ GSD แจ้งรายละเอียดหรือติดต่อมาที่ 08-1466-0848 ได้เลยค่ะ จะได้คุยรายละเอียดกัน หม่ามี๊ราจาจะได้ลองแจ้งกับทางโรงงานของเพื่อนทราบถึงรายละเอียดค่ะ
โดย: หม่ามี๊ราจา (raja ) [6 ก.ค. 50 15:52] ( IP A:58.9.146.158 X: )
ความคิดเห็นที่ 15
   จะอุดหนุนจ้า ทำมาแล้วอย่าขายวงในกันเองน้า .. อยากมีอยากใส่กับเค้าบ้าง

พระคุ้มครองนะ หมาแก่ "เน..."
โดย: แห้งแล้งเพราะใจเธอ (ต้นน้ำ ) [6 ก.ค. 50 16:14] ( IP A:202.28.179.3 X: )
ความคิดเห็นที่ 16
   ขอขอบคุณทุกๆน้ำใจที่มีให้กับชีวิตที่ยากไร้...ขอขอบคุณจริงๆ

ขอบคุณคุณแม่โบกี้ค่ะ..อย่าลืมรูปน้องเน..นะจ๊ะ

คุณแม่โบกี้ไปเยี่ยมน้อง แล้วอย่าลืมพูดว่า 'ทุกๆคนยังรักและห่วงและยังจำวันที่เน..เดินสู่สนามอย่างงามสง่า' ด้วยนะคะ 'ขอให้หายวันหายคืนทุกคนรอเป็นกำลังใจ'....คุณแม่โบกี้ลองพูดกับเค้าแล้วลองสังเกตแววตาของเค้านะคะ..แล้วคุณแม่โบกี้จะพบบางสิ่งบางอย่าง..ค่ะ(ถามชื่อเต็มๆ มี 2 พยางค์ค่ะ กับคุณหมอนะคะ เรียกเน้นที่ชื่อ พยางค์หลัง..ค่ะ)

เมื่อวานที่ไปเรียกเค้า..เค้าพยุงตัวยืนอย่างสนใจ ท่ายืนของเค้า พ่อบอบบี้บอกว่า ยืนสง่าเป็นท่าโพส เลยล่ะค่ะ.. นี่แหละ..แม้จะเจ็บเพียงใด..คงเป็นศักดิ์ศรีความสง่างามของราชาแห่งท้องทุ่งละมัง..ถึงจะแก่อย่างไรก็ไม่ยอมทิ้งลายตัวเอง....

เรียนคุณน้องใหม่..ที่บ้านพอจะมีช่างเย็บเสื้อแบบนี้โดยตรง..ค่ะ ราคาของคุณเป็นอย่างไร แม่บอบบี้อาจช่วยได้อีกแรง เพราะไม่ได้ผ่านคนกลาง ลองมาคุยกันค่ะ...

ยอมรับว่าเมื่อวันวานพอเห็นหมา น้ำตาแทบร่วง..ไม่เข้าใจว่าทำไมปล่อยไว้ให้เป็นมากอย่างนี้...

ขณะที่แม่บอบบี้เขียนเรื่องราวเหล่านี้..ยอมรับอย่างไม่อายค่ะ..ว่า น้ำตาร่วงรดคีย์บอร์ดจริงๆ..

วันนี้โทรไปถามอาการจากหมอ..หมอบอกว่า หูน่ะอักเสบมาก ถ้ารักษาช้ากว่านี้อาจมีปัญหา..แต่เค้ายังกินได้ค่ะ กินอาหารหมดชามเลย...คงพอจะรู้ทุกคนเป็นห่วง..ยังอยากมีชีวิตอยู่...เพื่อจะปลุกสำนึกของคนหลายๆคน...

ขอขอบคุณแทนหมาน้อย..
โดย: แม่bobby [6 ก.ค. 50 18:41] ( IP A:58.9.93.33 X: )
ความคิดเห็นที่ 17
   เรียน ป้าวิ คุณแม่bobby

ก่อนอื่นต้อง ขออภัย ก่อนนะคะ วันนี้ไม่ได้เยี่ยมน้องเน... เพราะไม่รู้มาก่อนว่า รพ. ปิด 18.00 น. คือว่าหนูไปถึง รพ. เวลา 18.20 น. อ่ะค่ะ เลยไม่มีรูปมาโพสให้ดู

แย่จัง...รู้สึกผิดหวังนิดนิดที่ไปไม่ทัน

พรุ่งนี้ ขอแก้ตัวไปเยี่ยมใหม่นะคะ เอ...แล้วน้องเน...กิน JerHigh ได้อ๊ะปล่าว? คุณหมอ

โดย: kittikakay@hotmail.com (แม่โบกี้ ) [6 ก.ค. 50 20:19] ( IP A:203.113.35.12 X: )
ความคิดเห็นที่ 18
   ผมยังใหม่มากกับวงการประกวดGSD ไม่สามารถรู้ได้ทั้งชื่อหมา ความโด่งดังของเค้าในอดีต และชื่อผู้เป็นเจ้าของ

รู้แต่ว่า อ่านแล้วเศร้า เกลียดคนใจเหี้ยม หากินกับหมา มีเงินใช้เพราะหมา แต่เนรคุณหมา กรรมจะตามทันคนพวกนี้บ้างไหมหนอ
โดย: Covent Garden [6 ก.ค. 50 22:58] ( IP A:124.121.175.152 X: )
ความคิดเห็นที่ 19
   ไปค้นหาในหนังสือเล่มเก่าของสมาคมฯ รูปน้องเน สมัยยังรุ่งเรืองอยู่

โดย: ป้าวิ [7 ก.ค. 50 9:33] ( IP A:125.26.20.9 X: )
ความคิดเห็นที่ 20
   ป้าวิคะ..
..เห็นรูปแล้วพูดไม่ออก..น้ำตาร่วงลงมาเฉยๆ..

คนหนอคน..จิตใจทำด้วยอะไร...

ขออนุญาต โพส คำพูดของคุณ Covent garden
เกลียดคนใจเหี้ยม หากินกับหมา มีเงินใช้เพราะหมา แต่เนรคุณหมา

โดย: แม่bobby [7 ก.ค. 50 10:27] ( IP A:58.9.95.58 X: )
ความคิดเห็นที่ 21
   เมื่อเช้าโทรไปถามอาการ ทราบว่า ยังกินได้อยู่ ขับถ่ายปกติค่ะ แต่อาการอื่นๆ คงต้องรอคุณหมออีกท่านมาช่วยวินิจฉัย ว่าจะทำอย่างไรต่อไป ..

แม่บอบบี้คิดว่ายังคงต้องอยู่โรงพยาบาลอีกหลายวัน หลายๆท่านไปเยี่ยมได้นะคะ..แม่บอบบี้อยากให้ไปค่ะ จะได้เห็นด้วยตาของตัวเอง

ทางโรงพยาบาลบอกว่าเมื่อเช้ามีคนที่สมาคมไปเยี่ยมด้วยค่ะ..

โดย: แม่bobby [7 ก.ค. 50 10:37] ( IP A:58.9.95.58 X: )
ความคิดเห็นที่ 22
   อยากให้คนเลี้ยงหมา โดยเฉพาะเชพเพอด เข้าใจ และมองเห็นความสำคัญ เรื่อง ภาวะทางอารมณ์ของหมาพันธุ์นี้ และใส่ใจในเรื่องแบบนี้ให้มากขึ้น เพื่อทำในสิ่งที่ดีที่สุด สำหรับหมาที่ รักเรา (แต่อาจจะไม่ใช่หมาที่ เรารัก แล้ว)

อยากให้ เรื่องราวของหมาตัวนี้...และอีกหลายๆตัวที่เคยนำมาโพสให้ดูกัน เป็นอุทาหรณ์ , เป็นเครื่องเตือนใจ , ทำให้เกิดความเข้าใจในจิตใจของหมา , ให้เป็นประโยชน์ ในทางบวก ต่อวงการเชพเพอด , ต่อตัวหมาเอง , และต่อเจ้าของหมา ขอเน้นว่า โดยเฉพาะ เยอรมันเชพเพอด ..... ไม่อยากให้การนำเสนอเรื่องราวเหล่านี้ ทำให้เกิดผลในทางลบ ต่อใครทั้งสิ้น

หมาพันธุ์นี้ ถูก พัฒนาพันธุ์ขึ้นมา ให้มีความสามารถในการเรียนรู้สูง , ให้มีความเป็นกลาง และมีวินัยสูง , สามารถยอมรับคนที่จะมาเป็นแฮนดเล่อร์ได้ทุกคน และ มีความต้องการรวมฝูง(Pack Drive) สูง อันเป็นคุณสมบัติของหมาใช้งานที่ดี

เยอรมันเชพเพอดส่วนใหญ่ จึงมีความผูกพันอย่างมาก กับสมาชิกในฝูง หรือ ผู้คนที่อยู่แวดล้อมใกล้ชิด การถูกละเลย ไม่มีการสื่อสารใกล้ชิด การถูกโดดเดี่ยว จึงเหมือนเป็นการลงโทษอย่างรุนแรง ทำให้หดหู่ ซึมเศร้า เครียด และอาจจะป่วยบ่อยๆด้วยสาเหตุจากความเครียดที่ถูกทอดทิ้ง

จากประสบการณ์ ที่เลี้ยงเชพเพอด จนสิ้นอายุขัยเพราะความชรามาหลายตัว ทำให้รู้ว่า เยอรมันเชพเพอดนั้น ยิ่งอายุมากขึ้น อารมณ์ , ความคิด , จิตใจ ยิ่งอ่อนไหวเปราะบางมากขึ้นตามวัย กลับยิ่งไม่ได้รับความสนใจ บางตัวที่เป็นหมาฉลาด คิดมากกว่าปกติอยู่แล้ว จะแสดงออกชัดเจนมากทางสายตา เมื่อโดนดุ หรือพูดเสียงดังกว่าเดิมสักนิด แววตาเขาจะบอกถึงความสำนึกผิดอย่างน่าสงสาร

อยากให้ คนเลี้ยงหมาทุกคน พิจารณา เลือกสถานที่ สภาพแวดล้อม และรายละเอียดอื่นๆ เกี่ยวกับที่ๆจะนำหมาไปฝากเลี้ยง ในยามที่ไม่ต้องการเขาแล้ว และไม่สามารถดูแลเขาต่อไปได้จริงๆ ควรไปเยี่ยมเยียน ดูแลสภาพของเขาบางเป็นครั้งคราว หากเขาทรุดโทรมมากเกินกว่าที่ควรจะเป็น จะได้แก้ไขฟื้นฟูได้ทันเวลา

สถานที่รับฝากเลี้ยง อาจจะไม่มีคนดูแลพอเพียง ไม่มีเวลาที่จะมาใส่ใจ แม้จะเรียกชื่อ แล้วลูบหัวเขาสักครั้ง เมื่อเดินผ่านคอกขัง หรือเมื่อให้อาหาร ไม่มีเวลาที่จะเช็ดตัว แปรงขน ให้เขาได้รู้สึกถึงความใส่ใจ ไม่มีเวลาจะสำรวจตามเนื้อตัวเขาว่ามีแผล ที่ต้องรักษาใส่หยูกใส่ยาหรือไม่ สิ่งเดียวที่ได้รับในชีวิตที่เหลืออยู่ คืออาหาร วันละมื้อ ความสัมพันธ์เดียวที่ได้รับรู้ คือมือที่วางชามข้าว ชามน้ำให้กิน

ไม่มีสิ่งใด ที่มีความหมายกับหมาตัวหนึ่ง เท่ากับ เงาของเจ้าของที่ทาบผ่าน , เสียงที่เรียกชื่อ และสัมผัสที่คุ้นเคย

อยากให้เจ้าของหมา หรือ คนที่กำลังอยากจะเป็นเจ้าของหมา ทุกคน คิดทบทวนให้ดี ก่อนจะหาหมามาเลี้ยงสักตัว ว่า ........

คุณพร้อมแล้วหรือยัง ที่จะรับผิดชอบกับ ทุกอย่างในชีวิตอีกชีวิตหนึ่งหนึ่ง ไปจนสิ้นอายุขัยของเขา(หรือของคุณ) เพราะ คุณเอง เป็นคนไปรับเอาเขา เข้ามาในชีวิตของคุณ เขาไม่ได้อยากจะมาด้วยตัวเขาเอง

อยากให้เข้าใจว่า ..... ในสำนึกของหมาตัวหนึ่ง.... เมื่อไปอยู่กับใครแล้ว ก็จะรักใคร่ผูกพัน เป็นสมาชิกในฝูงเดียวกัน มีสำนึกที่จะ คอยดูแล เอาใจใส่ ปกป้องคุ้มครอง สมาชิกในฝูง ในทุกสถานะการณ์ ไม่ว่าตัวเองจะอยู่ในสภาพไหน โดยไม่มีเงื่อนไข และตลอดไป...จนลมหายใจสุดท้าย ... ของหมาตัวนั้น

โดย: ป้าวิ [7 ก.ค. 50 11:09] ( IP A:125.26.20.9 X: )
ความคิดเห็นที่ 23
   พ่อครับพ่อ เหตุใด ไยทิ้งผม
ผมตรอมตรม ทุกข์กาย ใจโศกศัลย์
คิดถึงพ่อ รักพ่อ เกินรำพัน
รอทุกวัน ชั่วชีวิต ตราบสิ้นใจ...

แม้ไม่เคยเลี้ยงพันธ์นี้มาก่อน..แต่สังเกตสายตาของบอบบี้เวลามองพ่อเค้า..ทำให้เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า..เมื่อเค้ารักใครแล้ว..จะจงรักและศรัทธา เชื่อฟังทุกอย่าง... คุณลองกลับไปมองสบตากับลูก 4 ขาที่อยู่ที่บ้าน แล้วคุณจะรู้..แววตาเช่นนี้..คุณจะหาไม่ได้ในสายตาของมนุษย์..






โดย: แม่bobby [7 ก.ค. 50 12:42] ( IP A:58.9.95.58 X: )
ความคิดเห็นที่ 24
   วันนี้ตอนเย็น แม่วากัสกลับจากเกาะช้าง ก็รีบเดินทางไปเยี่ยม ลุงเน...ทันที คิดถึงเค้า เป็นห่วงเค้า แล้วก็โทษตัวเองด้วย ทำไมเราไม่ช่วยเค้าให้เร็วกว่านี้ รู้สึกผิดมากๆ เลยค่ะ

ลุงเค้าทานอาหารได้ พอไปถึงคนดูแลบอกว่า เพิ่งจะเอาเค้าเข้ากรง ช่วยกันพยุงออกมาเดินบ้างเพื่อลดการเกิดแผลกดทับมากที่ขึ้น

เอาขนมไปฝาก เห็นอาหารในชามเหลืออยู่ก็เข้าไปนั่งป้อน นั่งคุยกันในกรงเลย (ตามนิสัยคนชอบป้อน) ลุงเค้าก็ทานได้ คุณหมอบอกว่า ถ้าไม่มีเป็นอะไรไปมากกว่านี้ ตอบสนองต่อยาได้ดี อีก 3-4 วัน ก็จะให้กลับไปดูแลที่บ้าน ไปป้อนยาต่อเองค่ะ ตอนนี้ลุงเนเค้าเลือดจางมาก แต่ยังไม่ต้องถึงขั้นให้เลือด แค่กินยาบำรุงเลือดไปก่อน

คุยกันอยู่นานค่ะ บอกเค้าว่า สู้ สู้นะ ยังไงก็ต้องอยู่ต่อเข้าใจไหม ยังไงก็ยังเป็นอะไรไปไม่ได้ ล่ำลากันอยู่นานกว่าจะทำใจกลับได้ เดี๋ยวจะมาเยี่ยมใหม่นะ เป็นห่วงค่ะ ไม่อยากจากเค้าไปเลย อยากดูแลเค้าอย่างนั้นตลอดจนชั่วชีวิตที่เหลือของเค้า คงทำใจไม่ได้ถ้าลุงเน...เป็นอะไรไปตอนนี้
โดย: แม่วากัส เป็นห่วงลุงเน...ทุกลมหายใจ (พ่อไอ้กัส ) [7 ก.ค. 50 20:29] ( IP A:202.28.181.7 X: )
ความคิดเห็นที่ 25
   ตั้งแต่ผมเป็นสมาชิกบ้านนี้ ไม่เคยแวะเข้ากระทู้ไหนบ่อยเท่ากระทู้นี้ นั่งดูรูปที่ป้าวิโพสแล้วกลับไปดูรูปเค้าในสภาพปัจจุบันหลายครั้ง ได้แต่นึกในใจ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นหมาตัวเดียวกัน ทำไมชีวิตมันผกผันได้เพียงนี้ เหมือนจากราชากลายเป็นยาจก

วันนี้ระหว่างทางไปเยี่ยมลูกหมาที่จองไว้ ผมเล่าให้คุณแม่ฟัง คุณแม่ผมยังบอกว่า น่าสงสาร

และโดยบังเอิญอย่างที่สุด วันนี้ผมก็ได้ยินชื่อของหมาตัวนี้แล้ว ชื่อแปลกและน่ารักดีครับ (ยังงงๆ ว่าเป็นภาษาอะไรก็ไม่รู้ คงไม่มีความหมาย)

อธิษฐานจากใจจริง ขอให้เค้าหายไวๆ
โดย: Covent Garden [7 ก.ค. 50 22:26] ( IP A:124.121.178.12 X: )
ความคิดเห็นที่ 26
   ถึงคุณ Covent Garden และอีกหลายๆท่าน...

ดีใจที่คุณจะเลี้ยงหมา..หวังว่าหมาน้อยตัวนั้นคงโชคดีตลอดชีวิตที่ได้อยู่กับคุณ...

พร้อมกันนี้อยากจะฝากไปถึงท่านอื่นๆด้วยค่ะ ..ก่อนเลี้ยงเค้า...คุณมีความพร้อมแล้วหรือยัง?

1. การเงิน (ต้องมีไว้เผื่อเค้าเจ็บป่วย หรือ อื่นๆอีกจิปาถะ)
2. สถานที่ ให้เค้าวิ่งเล่น ออกกำลังกาย หรือไม่ใกล้กับเพื่อนบ้าน(ที่ไม่รักหมา) เพราะบางที่เป็นบ้านติดกัน..พอหมาเห่า จะทำให้เพื่อนบ้านรำคาญ หรือกลิ่นอึและฉี่ ถ้าที่อับพอฝนตกกลิ่นจะแรงโดยเฉพาะพื้นปูน แม้จะใช้ EM ราดก็ยังมีกลิ่น บางทีเกิดการทะเลาะกันก็มี
3. ความรัก จริงอยู่วันนี้คุณตอบเต็มปากว่า คุณรักเค้า..เพราะเค้าน่ารัก น่าเอ็นดู สวยงาม ..คุณลองใหม่อีกครั้ง..มองไปในวันข้างหน้า..วันที่เค้าเริ่มแก่ลง..หรือให้ดูรูป ของน้องเน..ไว้ก็ได้...เมื่อถึงวันนั้นคุณจะยังรักเค้าและพร้อมที่จะดูแลเค้ามั้ย..ต้องป้อนข้าว ป้อนน้ำ เช็ดอึ เช็ดฉี่ เช็ดขี้ตา เช็ดตัว คอยพลิกตัวยามเค้าพลิกเองไม่ได้ ทนกลิ่นตัวที่คละคลุ้งยามที่อาบน้ำไม่ได้ และทนอีกหลายๆอย่าง คุณทนและทำได้มั้ย? ถามตัวเองให้มากๆและหลายๆครั้ง..และอย่าคิดว่า ถ้าคุณทำเองไม่ได้ คุณก็ให้เด็กรับใช้ทำแทน..คุณคะขนาดว่าคุณเป็นเจ้าของเป็นคนเลี้ยงแต่แรกๆคุณยังทำไม่ได้ แล้วคุณคิดว่าคนอื่นจะทำได้ดีและเต็มใจหรือ??..
4 .ความอดทน อดทนที่จะปฏิบัติภาระกิจต่างๆในข้อ 3.
5. มีศีลธรรมประจำใจ

ดังนั้นโปรดทบทวนกันอีกครั้งนะคะ....





โดย: แม่bobby [8 ก.ค. 50] ( IP A:58.9.95.58 X: )
ความคิดเห็นที่ 27
   สวัสดีค่ะ แม่โบกี้ขอรายงานตัว

วันนี้เป็นวันที่รู้สึกว่าเข้า-ออกโรงพยาบาลสัตว์มากที่สุด

07.00 น. พาโบกี้ไปฉีดวัคซีนที่โรงพยาบาลสัตว์เกษตร เนื่องจากบริจาคเลือดเกิน 2 ครั้ง จึงได้ฉีดฟรี...ชอบ...ไม่ไปไม่ได้แล้ว...

10.00 น. ไปเยี่ยมน้องเน...ที่โรงพยาบาลสัตว์อารีย์

11.30 น. พาน้องหมาที่บ้าน 1 ใน 8 ตัว ชื่อ "ขนม" ไปผ่าตัดเอาชิ้นเนื้องอกบริเวณคอออกเนื่องจากต่อมน้ำลายอุดตัน ที่โรงพยาบาลสัตว์มัยลาภ

16.00 น. ไปโรงพยาบาลสุวรรณชาด รับน้องหมาจรที่พี่ใจบุญแห่งกลุ่มพันทิพช่วยพาไปทำหมัน กลับมาไว้ที่ทำงานเหมือนเดิม แต่ก็จะยังอยากให้เขามีบ้านเขาอยู่มากกว่าจะอยู่ที่ทำงานhttps://www.thaidogcenter.com/vb/showthread.php?t=5801

19.08 น. คุณแม่Bobby โทรมาถามข่าวคราวของน้องเน...

19.30 น. ไปรับ "ขนม" กลับบ้านมาดูแลต่อ

มาเข้าประเด็นเรื่องน้องเน...ดีกว่า หลังจากร่ายยาวถึงความเป็นมาที่ส่งข่าวของน้องเน...ล่าช้า ก็เลยเที่ยงคืนไปซะแล้ว
เมื่อได้พบกับน้องเน... ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเจ้าของจะทำกับเน...ได้ขนาดนี้ ทำไม ทำไม ทำไม
ลองเรียกชื่อเขาตามที่คุณแม่Bobby แนะนำ น้องเน...ซึ่งกำลังนอนซมอยู่ก็หันขวับตามเสียงเรียกและพยายามจะลุกขึ้นหาเราแต่ด้วยความที่สภาพร่างกายไม่อำนวยและพื้นในกรงเป็นฟิวเจอร์บอร์ดจึงไม่สามารถลุกด้วยตัวเองได้ และเมื่อได้ลูบหัวเขาก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาโหยหาความรักความอบอุ่นอย่างมากจาก...

ปล. ต้องขอโทษทุกท่านที่รอดูรูปน้องเน... เนื่องจากลืมสาย USB ที่เชื่อมกับตัวกล้องไว้ที่ทำงาน






โดย: kittikakay@hotmail.com (แม่โบกี้ ) [8 ก.ค. 50] ( IP A:203.113.35.8 X: )
ความคิดเห็นที่ 28
   แหะ...ไปเยี่ยมเหมือนกันค๊าบ

แต่ฝนตก...เลยไม่กล้าเอากล้องลงไปถ่ายรูปครับ
โดย: พ่อไอ้กัส [8 ก.ค. 50] ( IP A:202.28.181.7 X: )
ความคิดเห็นที่ 29
   รูปน้องเน... มาแล๊น

นอนในกรง ยุงไม่ไต่ไรไม่ตอม

โดย: แม่โบกี้ [8 ก.ค. 50 15:13] ( IP A:203.113.35.8 X: )
ความคิดเห็นที่ 30
   เปิดกรงทักทาย น้องเน...พยายามจะลุกขึ้นหาเรา

โดย: แม่โบกี้ [8 ก.ค. 50 15:16] ( IP A:203.113.35.8 X: )
ความคิดเห็นที่ 31
   

โดย: แม่โบกี้ [8 ก.ค. 50 15:18] ( IP A:203.113.35.8 X: )
ความคิดเห็นที่ 32
   ด้วยความชราภาพและไม่ได้รับความเอาใจใส่มาก่อน สภาพจึงเป็นเช่นนี้

โดย: แม่โบกี้ [8 ก.ค. 50 15:23] ( IP A:203.113.35.8 X: )
ความคิดเห็นที่ 33
   เวลาพูดคุยกับน้องเน... น้องก็จะพยายามลุกขึ้นมาหาเราตลอด ทั้งๆ ที่อ่อนล้าเหลือเกินแต่ใจสู้จริงๆ

โดย: แม่โบกี้ [8 ก.ค. 50 15:29] ( IP A:203.113.35.8 X: )
ความคิดเห็นที่ 34
   น้องเน...จ๊ะ น้องเน...ต้องสู้นะ

เพื่อจะได้กลับบ้านหลังใหม่ ที่แสนอบอุ่นอีกครั้ง และเมื่อถึงวันที่ต้องจากโลกนี้ไป...เธอจะไม่โดดเดี่ยว...ไม่ว้าเหว่..เธอจะจากไปในอ้อมกอดของคนที่รักเธออย่างแท้จริง..ที่..สิงห์บุรี..

โดย: แม่โบกี้ [8 ก.ค. 50 15:47] ( IP A:203.113.35.8 X: )
ความคิดเห็นที่ 35
   

โดย: แม่โบกี้ [8 ก.ค. 50 15:51] ( IP A:203.113.35.8 X: )
ความคิดเห็นที่ 36
   เน...อายุเท่าขนมเลยคับ ขนมขอเป็นกำลังใจขอให้เน...หายไวๆ นะคับ

โดย: แม่โบกี้ [8 ก.ค. 50 16:19] ( IP A:203.113.35.8 X: )
ความคิดเห็นที่ 37
   ขอบคุณที่นำรูปมาลงให้ดูครับ

ปล. น้องขนมยังดูสดใสอยู่เลยนะครับ
โดย: Covent Garden [8 ก.ค. 50 22:31] ( IP A:124.121.177.200 X: )
ความคิดเห็นที่ 38
   ตั้ว..กลับบ้านที่สิงห์บุรีแล้วค่ะ จะเป็นบ้านหลังสุดท้ายของตั้ว..บ้านนี้จะมีแต่ความรักที่ใสบริสุทธ์ เป็นความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เป็นความรักที่หาได้ยากยิ่งในบุคคลทั่วไป ความรักนี้มีที่เดียว ..ที่สิงห์บุรี ความรักนี้ไหลรี่..จากหัวใจ..ป้า..วิภาดา..

โดย: แม่bobby [10 ก.ค. 50] ( IP A:58.9.96.25 X: )
ความคิดเห็นที่ 39
   เห็นด้วยกับ คห 22 26 ครับ
โดย: ทาเคชิ (Takeshi ) [11 ก.ค. 50 2:03] ( IP A:125.25.133.10 X: )
ความคิดเห็นที่ 40
   อ่านแล้ว สลดและสะเทือนใจมากๆเลยค่ะ


ทำไม ถึงทำกันได้อย่างนี้


ได้เจอ puppy mill ที่นึง ที่เคยแวะไปดูลูกหมาของเค้า ตอนนี้พยายามเอาแม่หมา ที่เมื่อสองสามปีที่แล้วยังสวยงามอยู่ แต่ตอนนี้ ช่างดูไม่จืด .. เธอหมดสภาพแล้ว ลูกๆครอกที่ผ่านมาของเธอแคระ แกรน ไม่สวย เธอทำประโยชน์ให้เจ้าของไม่ได้แล้ว เธอจึงถูกนำออกมาขาย สภาพหมาโทรมมาก เราเองก็ไม่รู้จะทำยังไง จะซื้อต่อมา ก็จะยิ่งเข้าทาง ให้เค้าทำอย่างนี้ต่อไป เพราะสุดท้ายหมาก็เอามาเลหลังขายได้ เราเองได้เกร่นไว้กับเจ้าของเหมือนกันว่า ยินดีรับเลี้ยงให้ แต่ก็โดนมองด้วยสายตาและกริยา .. ..ก็.. ไม่รู้คงต้องรอให้หมาสภาพย้ำแย่ก่อนมั๊ง หมดมูลค่า .. แล้วถึงจะปล่อยไปตามยถากรรม ..


ขอเป็นกำลังใจให้ ป้าวิ แม่น้องบ๊อบ แม่น้องโบกี้ และเพื่อนๆทุกคนในบอร์ดนะคะ และยินดีด้วยที่น้องตั้วจะได้มีความสุขกับชีวิตหลังเกษียณอย่างแท้จริง ค่ะ
โดย: cyril [11 ก.ค. 50 23:12] ( IP A:125.25.200.129 X: )

คลิกที่นี่เพื่อกลับหน้าบ้าน