ธรรมะ...จากหลวงพ่อ
   มีโอกาสไปปฏิบัติธรรมที่วัด และเดินถ่ายรูปธรรมะจากหลวงพ่อ ที่แปะอยู่ข้างต้นไม้ ของฝากจากเมืองไทยค่ะ....

โดย: อ้อย (jan ) [4 มี.ค. 51 4:22] ( IP A:80.198.35.166 X: )
Add to Facebook  Add to Twitter  Add to Multiply  Add to Google  Add to Blogger  Add to Live
ความคิดเห็นที่ 1
   

โดย: อ้อย (jan ) [4 มี.ค. 51 4:24] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 2
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:25] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 3
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:26] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 4
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:26] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 5
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:27] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 6
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:28] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 7
   ขอบคุณค่ะ
ธรรมะ ทำให้สงบได้
สิ่งนี้ เป็นเรื่องจริงค่ะ
ปัญหาที่หนักใจอย่างไรก็ตาม เมื่อเอามาวิจัย
และใช้ คติธรรม หลักธรรม ของพุทธศาสนาเข้ามาช่วย
จะดับร้อนได้ทุกครั้ง จริงๆค่ะ

ขอบคุณค่ะ พี่อ้อย
โดย: เจ้าบ้าน [4 มี.ค. 51 4:28] ( IP A:79.196.245.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 8
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:28] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 9
   อ้าวหญิงใหญ่ กลับบ้านแล้วเหรอคะ พี่โทรหา เห็นลูกสาวว่าไม่อยู่นึกว่าเวรบ่าย

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:30] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 10
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:31] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 11
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:32] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 12
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:32] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 13
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:33] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 14
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:34] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 15
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:34] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 16
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:35] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 17
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:35] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 18
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:36] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 19
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:37] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 20
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:39] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 21
   ถูกใจมากๆเลยพี่อ้อย

กลอนที่ว่าจะลอกมาให้อ่านก็เหมือนที่พีอ้อยเอามาลงนี่แหละ
เล็กพกสมุดกลอนเล่มนี้ติดตัวตลอดเลย
โดย: lek [4 มี.ค. 51 4:39] ( IP A:79.196.158.222 X: )
ความคิดเห็นที่ 22
   

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:40] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 23
   สวัสดีตอนดึกจ้าหญิงเล็ก กลอนธรรมะข้างต้นไม้มีเยอะแยะเลย อ่านแล้วได้คิดดีนะคะ เล็กเอามาลงให้อ่านบ้างสิ พี่คงจะทำอย่างเล็กบ้าง จดใส่สมุดเล็กไว้อ่านเตือนสติตัวเอง ทำให้เราสงบลงได้ดีเลยละ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ หลับฝันดีจ้า...

โดย: jan [4 มี.ค. 51 4:45] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 24
   อ่านธรรมมะเหล่านี้แล้วชื่นใจค่ะอ้อย พี่ตูนน่ะจะพยายามทำให้ได้ทุกข้อความที่ท่านสอนมาเพราะเราจะมีสูขและรู้จักคำว่าพอ แต่ศีลขอที่สามเนี่ยขอยกเว้นได้ไหมคะ
โดย: พี่ตูน /ลำพา [5 มี.ค. 51 2:58] ( IP A:83.88.130.42 X: )
ความคิดเห็นที่ 25
   อ่านตอนแรกๆ ก็งง
อ่านไปอ่านมา ก็แตกฉาน
ท่านเข้าใจ ใช้คำนะ

เล็กโชคดีมีคนให้หนังสือเล่มนี้มา พกติดกระเป๋าไปตลอด
จะค่อยๆลอกมาลงให้นะพี่อ้อย

โดย: เล็ก [5 มี.ค. 51 3:10] ( IP A:79.196.160.78 X: )
ความคิดเห็นที่ 26
   อ้าว.. นั่งหน้าคอมเจอพี่ตูนเลย มิน่า เล็กส่งกระทู้เท่าไรก็ไม่ยอมไป พี่ตูนมาแรงกว่า
โดย: เ [5 มี.ค. 51 3:13] ( IP A:79.196.160.78 X: )
ความคิดเห็นที่ 27
   มรณานุสสติ
เจริญธรรมนำสร้างทางพ้นทุกข์
เจริญสุขด้วยศีลดีที่รักษา
สมาธิสติดีมีปัญญา
วิปัสสนาพาพบสุขทุกคืนวัน
ชีวิตนี้น้อยนักอย่าชักช้า
ควรเร่งหาที่พึ่งตัวอย่ามัวฝัน
การเกิดนี้มีอยู่เรารู้กัน
ความตายนั้นวันใดหนอบ่รู้เลย
เช้าเห็นอยู่หลัดหลัดสายพลัดพราก
เที่ยงนี้หากร่วมวงข้าวลูกเต้าเอ๋ย
บ่ายเย็นม้วยมรณานิจจาเอย
กลางคืนเคยเคล้าคลอพอเช้าตาย
โอ้ชีวิตอนิจจังช่างไม่เที่ยง
ยากหลีกเลี่ยงการเกิดดับและลับหาย
เพราะโมหะอวิชชาพางมงาย
การเกิดตายในวัฏฏะจะยาวนาน
* อนาคาริก
โดย: lek [5 มี.ค. 51 3:19] ( IP A:79.196.160.78 X: )
ความคิดเห็นที่ 28
   ชอบบทนี้ค่ะ

คนกินสัตว์ สัตว์กินพืช ยืดชีวิต
พืชมีสิทธิ์ กินดิน สิ้นสงสัย
วัฏจักร เวียนมา น่าสนใจ
ผลสุดท้าย พื้นดิน ก็กินคน
โดย: lek [5 มี.ค. 51 3:22] ( IP A:79.196.160.78 X: )
ความคิดเห็นที่ 29
   นี่ด้วย

งามนอกผิวพรรณนั้น ผ่านวัย
งามอยู่ไม่เท่าไร เปลี่ยนได้
งามในเพราะมีใจ ยึดศีล สัตย์แฮ
งามอยู่ด้วยธรรมไซร้ แก่แล้ว ยังงาม
โดย: lek [5 มี.ค. 51 3:24] ( IP A:79.196.160.78 X: )
ความคิดเห็นที่ 30
   ความซับซ้อน ซ่อนเงื่อน แห่งปัญหา
หนักอุรา คนอื่นเขา เรามองเห็น
แนะทางแก้ แก่เขา ไม่ยากเย็น
ความลำเค็ญ พ้นผ่าน อย่างแยบยล

ถึงคราตน วนมา ประสบบ้าง
หมดหนทาง แก้ไข ให้ได้ผล
พกความเศร้า เหงาใจ ให้กังวล
ปัญญาชน กล่าวว่า "ผงเข้าตา"

"สาโรช คำรัตน์"

อันนี้ จริงมากๆๆๆๆ เลยนะพี่
โดย: lek [5 มี.ค. 51 3:31] ( IP A:79.196.160.78 X: )
ความคิดเห็นที่ 31
   โกรธเขา เราก็รู้ อยู่ว่าร้อน
จะนั่งนอน ก็เป็นทุกข์ ไม่สุกใส
แล้วยังดื้อ ด้านโกรธ จะโทษใคร
น่าแค้นใจ จริงหนา ไม่น่าชม

"พระศาสนโสภณ" วัดมกุฏกษัตริยาราม (2529)
โดย: lek [5 มี.ค. 51 3:33] ( IP A:79.196.160.78 X: )
ความคิดเห็นที่ 32
   เมื่อรบสู้ กับศัตรู สู้ด้วยธรรม
จะปลุกปล้ำ กันเท่าใด ไม่เสียหาย
ถ้าสู้กัน อย่างนี้ ไม่มีตาย
ในสุดท้าย จะปรองดอง ต้องใจกัน
• เมื่อป้องกัน ศัตรู รู้ใช้ธรรม
เป็นกำแพง เพชรล้ำ เลิศมหันต์
ป้องกันได้ สารพัด น่าอัศจรรย์
ป้อมค่ายมั่น กว่าสิ่งใด ในโลกคน
• เมื่อหลบซ่อน จากศัตรู อยู่กับธรรม
ไม่ระกำ ทุกข์เห็น สักเส้นขน
ช่วยปลุกปลอบ ชื่นชอบ ฉ่ำกมล
ขอทุกคน จงมีธรรม ประจำกาย ฯ

บทนี้เอาไว้ป้องกันตัวค่ะ
โดย: lek [5 มี.ค. 51 3:41] ( IP A:79.196.160.78 X: )
ความคิดเห็นที่ 33
   พี่ตูนกลัวศ๊ลข้อ 3 จริงๆน่ะ หรือว่าล้อเล่น หนูว่าข้อหนึ่งปฏิบัติยากสุด ยุงกัดทีไรตบทันที มือเร็วกว่าความคิด พระท่านสอนว่ายุงมันจะกินเลือดเราได้กี่ซีซีกั๋น มันกินไม่มากหรอกแต่มันคันและเจ็บนะสิมันทนไม่ได้

กลอนสอนใจเล็กดีจังเลย อ่านแล้วชอบจัง โดยเฉพาะความคิดเห็นที่ 28 ความคิดเห็นที่ 31 ก็เป็นความจริงที่ประสบมาบ่อยๆ โกธรคนอื่น คนที่เดือดร้อนสุดก็คือตัวเรา ร้อนรุ่มไม่เป็นสุข ฉะนั้นเดี้ยวนี้ก็เลยพยายามปล่อยวาง และคิดในทางบวก ทำให้ไม่ค่อยโกธรคนเท่าไร
โดย: อ้อย [5 มี.ค. 51 4:07] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 34
   ดีจังเลยพี่อ้อยกลับเมืองไทยได้ไปปฎิบัติธรรมด้วย อีอดก็วางแผนว่าปลายปีนี้ ตอนกลับบ้านจะชวนสามีไปเข้าคอทส์ธรรม ที่สวนโมกข์ สัก 7 วัน ปัญหาก็เรื่องลูกนี้แหละ ไม่มีคนเลี้ยง เคยคิดจะไปที่วัดหลวงปู่ชาเหมือนกันตอนอยู่เมืองไทย หลวงปูชาเป็นสหายธรรมของหลวงพ่อพุทธทาส อ๊อดอยู่สุราษฎ์ไม่ไกลบ้านเท่าไหร่ ..ตอนอยู่เมืองไทยจะไปอบรมอย่างน้อยปีล่ะครั้ง เพราะอ๊อดเป็นคนขี้โมโห ใจร้อน สมาธิสั้น ช่วยได้เยอะมากมาก ..พี่อ้อยเอารูปมาลงเยอะๆนะ ถ้ามีอีก
โดย: หนูดี [5 มี.ค. 51 5:57] ( IP A:84.217.134.211 X: )
ความคิดเห็นที่ 35
   สาบ-แมว-หมา-คน
แมวไม่เคย อาบน้ำ ตามธรรมชาติ
ทั้งขี้ขลาด กลัวน้ำ ตามประสา
มันก็ ไม่เหม็นสาบ ทราบกันมา
ข้างฝ่ายหมา กลิ่นซ่ำสาบ ล้วนทราบกัน
จะอาบน้ำ หรือไม่อาบ หมาสาบเหม็น
เปรียบกับแมว แล้วจะเห็น เป็นของขัน
ข้างคนเรา นี้เล่า เค้าสำคัญ
มันสาบครัน ยิ่งกว่าหมา หรือว่าไร
จึงหมดเปลือง ด้วยเครื่อง ประเทืองกลิ่น
เสียทรัพย์สิน เหลือขนาด ไม่หวาดไหว
ใยมิลอง อาบพระธรรม หลากล้ำนัย
สาบหายไป ตลอดชาติ สะอาดจริงฯ คำกลอน ของท่านพุทธทาส

ขออนุโมทนากับคุณอ้อยด้วยค่ะ พี่(ไม่แน่ใจ ว่าใช้คำว่าพี่ ถูกต้องไหม)ก้เพิ่งกลับจากไทย ยังดีใจ ที่ได้มีโอกาสไปปกิบัติธรรม ที่อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่ https://www.portee.in.th [เขียนรายละเอียดไปที่ น.ส.พ.ชาวไทยค่ะ> วันก่อนคุยกับน้องใหญ่ ว่าอยากเชิญอาจารย์มาอบรมธรรมะ ที่ประเทศเยอรมนี(อ.ศุภวรรณ พิพัฒน์พรรณวงส์ กรีน ท่านอยู่ที่อังกฤษwww.supawangreen.in.th)จะชวนผู้สนใจได้สักกี่คน แต่มาอ่านกระทู้วันนี้ เฉพาะเว็บพวกเรานี้ ก็น่าจะได้ ไม่ต่ำกว่าห้าหกท่านนะ ยังไงแล้วจะประกาศผ่านทางเว็บค่ะrose
โดย: พี่แก้ว [5 มี.ค. 51 20:57] ( IP A:87.179.116.52 X: )
ความคิดเห็นที่ 36
   ไม่ทราบว่าน้องอ๊อด อยู่ที่ไหน หากสนใจปฏิบัติธรรม ที่วัดป่า สายหลวงพ่อชา ก็มีการปฏิบัติ ศุกร์เสาร์อาทิตย์ พี่เคยไปมาแล้ว ประทับใจมาก อยู่บนเขา บรรยากาศยอดเยี่ยมwww.dhammapala.ch
เรื่องตบยุงนะ อ.ศิริพร(ลูกศิษย์คุณแม่สิริ)ที่ศูนย์วิปัสสนาเชียงใหม่ เคยเปรียบเทียบให้ฟังว่า สมมติว่าตัวเราเป็นยุงตัวหนึ่ง ใกล้เที่ยงแล้ว หิว ก้ออกไปกินก๋วยเตี๋ยวที่ร้าน กำลังจะตักเข้าปากคำแรก โดนมือยักษ์ ตบป๊าบ หมดอายุขัยไปเลย ทำให้นึกได้ว่า ปล่อยให้ยุงมันกินก๋วยเตี๋ยวไปเถอะ อีกไม่กี่วัน มันก็ตายของมันเองตามธรรมชาติ..5..5smile
โดย: พี่แก้ว [5 มี.ค. 51 21:08] ( IP A:87.179.116.52 X: )
ความคิดเห็นที่ 37
   ศีลข้อสามยากจริงๆค่ะ คุณตูน แต่เราต้องพยายามรักษาให้ได้ค่ะ
ฝากกลอนของท่าน พุทธทาส มาให้อ่านค่ะ
ปีใหม่มี สำหรับดี กว่าปีเก่า พืชมีเหง้า ครบปี ทวีหัว
ทั้งขนาด และจำนวน ล้วนเกินตัว แต่คนชั่ว กลับถอยถด ศีลลดลง
คือปีหน้า เลวลงกว่า ในปีนี้ ไม่กี่ปี จะหมดดี เพราะมีหลง
รู้สึกตัว ละชั่ว เพราะเห็นตรง ดีจะคง ดีขึ้นไป ชื่นใจเอย
สมัยก่อน รับศีล 5 คิดว่าข้อสามง่ายที่สุด ที่ยากคือพูดปด กับฆ่าสัตว์ แต่ต่อมาก็มีเหตุให้ต้องต่อสู้อย่างรุนแรง เพื่อรักษาศีลข้อสาม ดีใจค่ะ ที่ตนเองเอาตัวรอดพ้น จากขุมนรก (ในใจ)มาได้ ไม่เชื่อ ลองไปอ่าน พยาบาลไทยในเยอรมันดูนะคะ (ไม่ได้ตั้งใจโฆษณาหนังสือหรอกน่า)rose
โดย: pigoon [5 มี.ค. 51 21:19] ( IP A:87.179.116.52 X: )
ความคิดเห็นที่ 38
   อยู่เมืองนอกมานานห่างไกลธรรมมะและพระก็มาเป็นสิบๆปี มีพระอยู่ใกล้บ้านตอนเด็กๆก็ไม่ได้ใส่ใจ เออพอแก่ขึ้นมาก็นึกถึงท่าน พอเรามีสูขน่ะเราก็ลืมท่านหมด แหมพอโศกขึ้นมานั่นแหละพระมาก่อนเลยล่ะ ไม่ได้ว่าใครนะคะก็ตัวพี่เองนี่แหละที่เคยเป็นคนเช่นนั้นมาก่อน

ทุกอย่างที่เล็กกับอ้อยเอาคำสอนมาฝากจากหลวงพ่อทุกรูป ล้วนแต่เป็นคำสอนที่ เราทุกคนทำได้ถ้าเราได้ทำ แต่ที่เราทำไม่ได้น่ะเพราะว่าเราไม่ได้ทำ เป็นคำสอนที่ได้คติเยอะมากค่ะและก็มีหลายคติแล้วที่พี่อ่านดูและนำมาใช้ในชีวิตพี่ทุกวันนี้ เพราะเป็นปรัชญาทางพุทธศาสนาที่หาศาสนาใดๆมาเปรียบเทียบไม่ได้อีกแล้ว เพราะมีทั้งเหตุและผลให้ได้คิดกัน และก็เป็นมูลความจริงทั้งนั้นที่ท่านได้สอนพวกเรามา ไม่เสียดายเลยค่ะที่เกิดมาเป็นคนไทย และอยู่ในใต้ร่มพระพุทธศาสนา แม้แต่นักวิทยาศาสน์ไอสไตน์ ยังยอมมาเป็นคนพุทธเลย เพราะหลักคำสอนไปสอดคล้องกับเหตุและผลของทางวิทยาศาสตร์ของเขา พี่ก็เป็นคนหนึ่งที่ได้เรียนรู้ในสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาในชีวิตเมื่อไม่นานมานี้นี่เอง และนี่ก็เป็นอีกมุมมองหนึ่งที่อยากให้ข้อคิดกับพี่ๆน้องๆ ที่กำลังเกิดการท้อแท้ในชีวิตเพราะเราอยู่ห่างไกลบ้านและครอบครัวมาอยู่ในแดนไกล ยามไหนที่หมดกำลังใจอย่างน้อยตัวอย่างเหล่านี้ก็อาจจะทำให้น้องๆพี่ๆลุกขึ้นมาสู้ได้ และหาหนทางในการต่อสู้ของชีวิตที่ดีขึ้น

เมื่อ ๓ ปีที่แล้วมาพี่ได้ทำการหย่าร้างกับสามีเพราะทนกับความกดขี่ไม่ไหวในด้านจิตใจ เพราะสามีตัดสินหมดในบ้านไม่ว่าอะไรก็ตามแม้แต่ลูกๆเราจะสอนก็ไม่ได้ เหนื่อยมากทั้งกายและใจตอนนั้นไหนจะลูกไหนจะงาน เห็นหน้าลูกๆก็ยิ่งทำให้ใจสลดลงไปอีกเพราะจะต้องเป็นลูกกำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่เล็กๆ แต่ก็ต้องทำจำใจทำ เพราะไม่งั้นต้องเป็นบ้าเสียสติไปแน่ๆ

สามีไม่ยอมเลิกแต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว ทั้งรักทั้งแค้นที่เขามีอยู่ในใจ ในที่สุดก็ขึ้นศาลและพี่ก็พ่ายแพ้ความ และถูกพรากลูกๆไปหมดไม่เหลือแม้แต่คนเดียว ลูกคนเล็กยังดื่มนมแม่อยู่ตอนนั้น อยู่ๆเราก็ต้องพรากจากกันโดยที่ไม่ได้ร่ำลา ทรมานมากค่ะแต่ก็สู้ บ้านอยู่ใกล้กันแค่ ๖๐๐ เมตรไม่ได้เห็นหน้าตาลูกเลยเพราะสามีกลั่นแกล้ง ขับรถพาลูกๆหนีไปที่อื่นบ้าง ลูกก็คิดถึงแม่ แม่ก็คิดถึงลูกแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย ไม่มีสิทธิ์ในตัวลูกเลย ร้องเรียนไปกับทางการ ขึ้นศาลนับไม่ถ้วนเสียเงินทองมากมายหลายแสนโครนน่า ไม่มีใครอยู่รอบข้างเลยตอนนั้น ว่าไม่มีก็มีแต่เพื่อนทางทีวีช่อง ๒ เท่านั้นที่เป็นเพื่อนแท้ เพื่อนๆที่รู้จักคบหากันมานานก็คือเพื่อนสามี พอเราเลิกกันเพื่อนก็หายหมด เพราะเขาไม่ใช่เพื่อนเรา จะโทรไปทางบ้านพ่อก็แก่เดี๋ยวแม่ก็จะคิดมาก สามีกลั่นแกล้งทุกอย่างเพื่อไม่ให้เห็นลูก ทุกข์ทรมานมากเหมือนตกนรกทั้งเป็น จะไปรบกวนเพื่อนๆมากก็ไม่ได้เพราะเขามีภาระกัน

ขนาดวันวันเกิดของพี่เตรียมพร้อมที่จะเห็นลูกๆวันนั้น ซื้อกับข้าวมากมาย เพื่อนๆทำขนมเค็กมาให้เพื่อเป็นกำลังใจให้ พอตกเย็นไปรับลูกๆ ก็หาย หาไม่เจอสามีพาลูกหนีไปไหนไม่มีใครรู้เพราะตั้งใจที่จะกลั่นแกล้ง โทรหาทางการก็ไม่ช่วย ตำรวจก็ไม่ช่วยเพราะเขามีสิทธิ์ในตัวลูก ทนายก็ทำอะไรไม่ได้ โทรหาเพื่อนๆก็ไม่มีใครรับสาย

ช่วงวินาทีนั้นมันเหมือนกับโลกใบนี้กำลังจะดับลงไป จากความที่เคยเป็นคนที่เข้มแข็งที่สุดก็กลับกลายมาเป็นคนที่อ่อนแอที่สุดในวันนั้น ไม่ได้เห็นหน้าลูกๆมานาน น้ำตาตกไหลไม่หยุด หมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างตอนนั้น แม้แต่ความคิดที่ดีก็ไม่มีเหลือ มองซ้ายมองขวาก็เห็นแต่ความว่างเปล่า ไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกแล้วในโลกนี้ เพราะคิดว่าทำความดีไปเท่าไหร่ก็ไม่เห็นได้ดี เพราะได้แต่ทุกข์

ช่วงที่คิดสั้นก็เกิดความคิดขึ้นมาในชั่ววูบ มองเห็นเชือกสีน้ำเงินเส้นใหญ่เส้นหนึ่งคิดจะผูกคอตาย แต่ในขณะที่กำลังคิดนั้น ก็มีเสียงดังขึ้นมาในสมองและฉุกให้ได้คิด ว่าทำไมต้องมาพรากชีวิตของตัวเอง กว่าจะเกิดและโตขึ้นมาได้ก็ใช้เวลานานโข แล้วเรื่องแค่นี้น่ะเหรอที่จะต้องมาฆ่าตัวเองตาย ตายไปก็เป็นบาป

ฉุกคิดขึ้นมาได้ และก็คิดได้ว่านี่คือหนทางของคนที่สิ้นคิดและก็เข้าใจห้วงขณะของคนที่ฆ่าตัวเองตาย เพราะพวกเขาสิ้นคิดกัน เพราะความกดดันหลายๆด้านแต่เมื่อไม่มีธรรมะในตัวการสิ้นคิดก็สามารถเกิดขึ้นได้ชั่ววูบเหมือนกัน

พี่เริ่มทำตัวเองใหม่วินาทีนั้น เช็ดน้ำตาตัวเองและลุกขึ้นมาใหม่ทั้งที่น้ำตาอาบหน้า คิดได้ว่าเรายังมีลูกและครอบครัว เพื่อนๆ และหลายๆคนที่รักเราอยู่และเห็นว่าเรามีคุณค่าอยู่นี่ แล้วทำไมเราต้องเอาสิ่งเหล่านี้มาใส่ใจ และอย่างที่อ้อยพูด สิ่งไหนที่ทำให้ใจเราเศร้าและคนที่เศร้าและทุกข็ก็คือเรา ไม่ใช่คนอื่น ไม่ใช่สามี เราเจ็บเขาไม่ได้เจ็บ เราทุกข์เขาไม่ได้ทุกข์ด้วยแล้วทำไมจะต้องมายอมแพ้ล่ะ

ปรับตัวเองใหม่ เปลี่ยนชีวิตใหม่ให้ไปในทางบวกมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่ให้เห็นและพบหน้าลูกก็ไม่เป็นไร เพราะพ่ายแพ้ทางกฏหมาย ออกหาที่พึ่งทางใจเพราะมีทางเดียวที่จะทำให้พบความสูขที่แท้จริงได้ ถ้าทานยาก็คงเป็นโรคกลุ้มและยาคงจะควบคุมชีวิตเราไปตลอดชาติ และนั่นคือที่มาของการนั่งสมาธิ เพื่อสงบทุกอย่างที่มารังควาญจิตใจเราให้หมองหม่น

ตอนแรกที่จะนั่งก็กลัวจะทำไม่ได้เพราะเป็นคนที่ไม่อยู่สูข ต้องทำโน่นทำนี่ตลอดเวลา นั่งไม่สูข เพราะไม่มีเวลาให้กับสิ่งที่ไร้สาระเหล่านี้พี่คิด ได้พระท่านช่วยตักเตือน เป็นที่พึ่งทางใจ เป็นทั้งครูและนักจิตรวิทยาไปในตัว ท่านกล่าวว่า โยมไม่หยุดตอนนี้แล้วจะไปหยุดตอนไหน และโยมก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่โยมจะจากโลกนี้ไป ไม่ทำตอนนี้แล้วจะทำตอนไหน โยมทำไม่ได้น่ะเพราะว่าโยมไม่ทำ โยมทำได้ถ้าโยมได้ทำ คำสอนของพระท่านทำให้พี่ฉุกคิดขึ้นมาได้ และก็เริ่มปฏิบัติ แรกๆก็ขลุกขลักเพราะใจไม่หยุดนิ่ง นานๆไปก็ชินและในที่สุดก็ทำได้ จาก ๓ นาทีก็กลับกลายเป็นสิบ และหลังจากนั้นก็เป็นชั่วโมง และหลายๆชั่วโมงก็มี

ตั้งแต่นั่งสมาธิมา จากการที่นอนหลับเพียง ๓ ชั่วโมงเท่านั้นเพราะเครียดมาก และนอนไม่หลับ กลายมาเป็น ๙ ชั่วโมงเพราะใจเราสงบ เคยดูโทรทัศน์เป็น ๔-๖ ชั่วโมงก็กลายเป็นไม่สนใจเรียนรู้การอยู่คนเดียวได้เพราะเราหยุดได้ที่ใจ ทุกอย่างก็เลยหยุดไปตามๆกัน เออใช่ใจเราหยุดเพราะเราไม่ยอมให้ใจเราออกไปฟุ้งซ่านที่อื่นก็เลยมีสุข

สามีเที่ยวมารังควาญตลอดระยะเวลาในปีแรกเพราะเขาอยากให้เราเป็นบ้า กลั่นแกล้งทุกอย่างพรากลูก เขียนจดหมายไปที่ทางจังหวัดเพื่อเพิกถอนในการมีสิทธิที่จะเห็นลูกตลอดชีวิต มาที่บ้านขู่ที่จะฆ่าในยามวิกาลก็ทำมาแล้ว กลัวจนขาสั่นเพราะกลัวตายเพราะอยู่คนเดียวและสงสารลูกที่จะเป็นกำพร้าทั้งพ่อและแม่ แม่ก็ตายพ่อก็อยู่ในคุกแล้วลูกจะไปอยู่ที่ไหน แต่ก็คิดได้ในขณะชั่ววูบเพราะเราปล่อยให้จิตออกไปฟุ้งซ่าน ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าถึงคราวทุกคนต้องตาย ถ้าเราสงบได้ไม่ตอบโต้เขาก็จะสงบไปเอง ทำเมียไม่ได้แทงยางรถยนต์เสียเลย นี่เป็นเพียงแค่ขู่เพราะเราแกร่ง เพราะเขาเคยขู่ไว้ว่า ผมจะต้องทำให้คุณบ้าให้ได้

พี่คิดว่าไม่ได้เห็นลูกก็ไม่เป็นไร ออกทำงานเดินทางไปนอรเวย์ทำงาน ขึ้นเครื่องบินเป็นว่าเล่นเหมือนกับนั่งรถโดยสาร เปิดบริษัทพยาบาล และอะไรหลายๆอย่างก็ดีขึ้น เริ่มลืมปัญหา เพื่อนๆแนะนำให้เดินเรื่องศาลอีกเพื่อจะได้ลูกคืนมา หรือไม่อย่างน้อยลูกก็จะได้เห็นว่าแม่ไม่ได้ทอดทิ้งลูกๆไปไหน แต่ใจคิดว่าคงเป็นไปได้ยากที่จะชนะศาล เพราะลูกอยู่กับสามีมาเป็นปีแล้ว ศาลคงไม่ให้แน่ ตัดได้หมดไม่โกรธ ไม่หลงและก็พอในสิ่งที่พี่มีอยู่ อนุญาตให้ได้เห็นลูกก็ดี ไม่ให้เห็นก็ไม่ว่า สักวันลูกๆโตขึ้นมาเขาคงไม่ลืมเราเพราะเราไม่ได้ทอดทิ้งเขาไปไหน

วันแล้ววันเล่าจากการที่นั่งสมาธิตั้งแต่วันนั้นมา ใจพี่ก็เริ่มมีสูข วันนั้นขึ้นศาลสูงเพื่อต่อสู้เอาลูกคืนมา สาบานกับตัวเองว่าจะไม่ทำอย่างที่สามีทำกับพี่ และลูกก็จะต้องไม่ได้รับความทุกข์ทรมานใจอีก ถ้าชนะจะทำทุกอย่างเพื่อให้ลูกสบายใจ และจะไม่จองเวรกับสามีจะให้อภัยในสิ่งที่เขาทำกับเรามา จำได้ว่าวันนั้นไม่สะทกสะท้านใจแม้แต่นิดเดียววันนั้น วันที่ขึ้นไปในศาล ว่าจะได้ลูกหรือเสียลูกไปอีกครั้ง เพราะได้ลิ้มรสของความทุกข์นี่มาแล้ว และก็จะไม่ยอมให้ใจหกเหินออกไปที่อื่นอีกด้วยความโกรธ หรืออะไรทั้งสิ้น นั่งอยู่ในศาลอย่างสงบหลายคนก็แปลกใจเพราะไม่มีอาการประหม่าเหมือนสามี เพราะเราทำได้ เพราะเรามีคำสอนของพระเราถึงได้เป็นเรา และในที่สุดจากการให้การกับศาล ๒ ชั่วโมงกว่าๆก็จบ สอนคนเดนมาร์กให้ได้คิดเรื่องการทำร้ายจิตใจกัน และการให้ข้อคิดเรื่องธรรมะกับศาลเพราะเราได้มาเป็นยารักษาตัวเอง แทนยาที่แพทย์สั่งให้กับคนเดนมาร์ก

และในที่สุดก็ชนะเรื่องลูก พี่ได้ลูกกลับคืนมา วันนั้นจำได้ว่าเพื่อนๆ ทางทีวีช่อง ๒ พากันดีใจน้ำตาไหลพรากที่เราชนะ และไม่ต้องอยู่ในนรกอีกแล้ว แต่พี่กลับเฉยๆเพราะไม่มีความรู้สึกว่าทุกข์ หรือสุขอีกแล้ว ไม่มีคำว่าดีใจหรือเสียใจ เพราะเราได้ลิ้มรสมาหมดแล้ว คิดได้ว่าถ้าเราไม่พรากกันวันนี้เราก็ต้องพรากกันวันหน้าอยู่ดี วันนี้เราชนะและมีสูข สักวันเราก็ต้องเศร้าเพราะนี่คือวัฐจักรของชีวิต

พี่พาลูกๆ นั่งสมาธิด้วยและพวกเขาก็ทำได้และมีสูข พวกเขามีสิทธิได้เห็นพ่อตามที่พวกเขาต้องการ แบ่งลูกให้สามีเลี้ยง ๑๔ วัน และพี่ ๑๔ วันและให้มีสิทธิทุกอย่างๆเหมือนที่พี่มีอยู่ ถึงแม้ว่าพี่จะมีสิทธิในการตัดสินเรื่องลูกอย่างเดียวก็ตาม ไม่โกรธไม่เกลียด ลูกวิ่งไปหาพ่อได้ตามใจที่พวกเขาต้องการ เด็กๆใจสงบเพราะไม่ถูกบังคับใจ สามีโวยมาเราก็เฉยจนในที่สุดก็สงบไปในตัวจนกระทั่งถึงทุกวันนี้ เพราะเราเป็นพุทธและได้เรียนรู้การเป็นพุทธมา พี่ดีใจค่ะที่น้องๆเอาคำสอนเหล่านี้มาฝาก เพราะเป็นคำสอนจากพระท่าน เพราะท่านได้เรียนรู้มาในโลกที่ท่านสงบ แต่ประสบการณ์ในชีวีตของพี่นี้อย่างน้อยก็คงให้คติกับน้องๆพี่ๆได้ไม่มากก็น้อย และคงเป็นการบอกบางสิ่งกับพี่ๆน้องๆได้ว่า ทำไมพี่ถึงได้สงบ ไม่ว่าภัยด้านไหนที่เข้ามาหาพี่ พี่ก็ได้แต่คิดและก็ปลง เหมือนกับที่หลายคนบอกพี่ว่าเหมือนกับพี่ตูนเป็นบัวที่พ้นน้ำแล้ว ใช่ค่ะเพราะพี่สัมผัสมาแล้วทั้งทุกข์และสูข และก็ดีใจที่เห็นลูกๆมีสูขและอยู่ในธรรม

พี่เอารูปหลานๆมาฝากด้วยค่ะ อย่างน้อยก็น้าๆป้าๆก็จะได้พากันนั่งสมาธิบ้างไม่มากก็น้อย อิอิ ใครที่ยังไม่ได้ทำ หรือทำไม่ได้เดี๋ยวอายหลานๆเด้อ และพระท่านก็พรำสอนพี่ว่า ให้พี่เอาหัวเข้าวัด อย่าเอาท้าวก่อนนะโยม จะทำอะไรก็ให้รีบทำเสียแต่ตอนนี้ เพราะชีวิตคนเรามันสั้น เออ...ดีเนาะที่มีพระมาเตือน แล้วพี่ๆน้องๆว่าไงกันดีละคะ ดูรูปหลานๆไปนะคะแล้วก็แอบเอาไปคิดกันก็แล้วกัน อิอิสาธุๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆค่ะ
โดย: พี่ตูน /ลำพา [5 มี.ค. 51 21:46] ( IP A:83.88.130.42 X: )
ความคิดเห็นที่ 39
   ขอโทษค่ะที่โหลดรูปไม่เป็น เออตูนไม่เห็นฉลาดสักที่เรื่องนี้ ยังไงแล้วตูนก็คงคิดว่าคงได้ครึ่งของพี่พิกูลก็ยังดีนะคะพี่ แล้วจะปฏิบัติให้มากกว่าที่เป็นอยู่ค่ะ และป้าๆน้าๆวันหลังหนูๆเขาจะโหลดรูปมาให้ดูค่ะตอนที่แม่เริ่มฉลาดขึ้นนะค่ะ
โดย: พี่ตูน /ลำพา [5 มี.ค. 51 22:09] ( IP A:83.88.130.42 X: )
ความคิดเห็นที่ 40
   ไงน้าใหญ่ทำได้ก็ทำให้หน่อยก็แล้วกันนะครับ / นะคะ เพราะน้ามีรูปอยู่แล้วนี่ เอ.....นั่งสมาธิไปถึงไหนแล้วน่ะขานั้น
โดย: พี่ตูน /ลำพา [5 มี.ค. 51 22:12] ( IP A:83.88.130.42 X: )
ความคิดเห็นที่ 41
   อ่านเรื่องพี่ตูนแล้ว เล็กเข้าใจค่ะว่าพี่ผ่านทุกข์มากหนักขนาดไหน
เบื้องหลังชีวิตที่ดูสวยงามของแต่ละคน ส่วนมากต่างก็มีบาดแผลกันทั้งนั้น
แต่ใครที่มีไหวพริบ ตั้งสติได้ เอาธรรมะมาใช้ให้จิตใจเราเข้มแข็ง คนเหล่านี้มีบุญนะคะ
หลายคน ตั้งสติไม่ได้ ก็จมอยู่กับความทุกข์ไปตลอดชีวิต

เล็กนับถือพี่ตูนค่ะ ที่มาถึงขั้นนี้ได้
โดย: เล็ก (lek ) [5 มี.ค. 51 23:39] ( IP A:79.196.159.97 X: )
ความคิดเห็นที่ 42
   อ้อ น้าใหญ่ไปนั้งสมาธิในเวรบ่ายค่ะ
ไม่รู้คนไข้หลับกันด้วยรึปล่าว..
โดย: lek [5 มี.ค. 51 23:40] ( IP A:79.196.159.97 X: )
ความคิดเห็นที่ 43
   โห พี่พิกุลใจดีแบบนี้ นี่เพราะทำบุญกับยุงมามากมาย ถึงไม่เป็นไข้เลือดออกไงคะ.... แซวๆ
โดย: lek [5 มี.ค. 51 23:43] ( IP A:79.196.159.97 X: )
ความคิดเห็นที่ 44
   ขอบคุณมากค่ะน้องเล็ก และพี่ตูนก็คงไม่มีเรื่องอะไรที่จะเล่าให้ฟังอีกแล้ว เพราะมันจบไปหมดแล้วค่ะ และก้ได้คำสอนของพระท่านนี่แหละ พี่ตูนถึงได้เป้นคนได้กับเขาทุกวันนี้ ประสบการณ์ในชีวิตของคนแต่ละคนแตกต่างกันไป และบางคนก็กล้าที่จะเปิดเผยเพราะไม่กลัวในสิ่งที่พูดไป บางคนปิดเพราะอายหรือไม่กล้าแต่ก็ดีไปคนละแบบเพราะถ้าเขามีธรรมะในตัว และไม่ทำร้ายตัวเอง ไงแล้วเห็นวัดที่ไหนที่อยู่ใกล้บ้านหรือใกล้ตัว เข้าไปกันเถอะค่ะ ไม่ว่าวัดไหนหรือสำนักไหนท่านก็สอนให้เราเป็นคนดีและมีคุณธรรมทั้งนั้น ถ้อยคำที่พี่พิกุล, น้องเล็ก, น้องอ้อย หามาฝากให้ได้อ่านกันพี่ติดเต็มห้องทำงาน ไปหมดแล้วค่ะตอนนี้ เพราะเมื่อไหร่ที่พี่ทำงานหนัก หรือท้อแท้เพราะเหนื่อย อย่างน้อยก็ยังมีถ้อยคำสอนคำสอนเหล่านี้ของหลวงพ่อมาเป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปตราบใดที่ยังมีลมหายใจอยู่ ไงแล้วพี่ตูน/ ตูนก็ขออนุโมทนาบุญด้วยนะคะ สาธุ........................ค่ะ
โดย: พี่ตูน /ลำพา [6 มี.ค. 51 2:14] ( IP A:83.88.130.42 X: )
ความคิดเห็นที่ 45
   ขอบคุณพี่อ้อย ที่เอาธรรมะมาฝาก บางทีสิ่งที่อยู่ใกล้ๆตัว ก็ลืมไปไม่ได้คิด บางทีก็ร้อนลุ่มไปตามกระแสของโลก
อยากกลับไปเป็นโสดเหมือนเดิมจะได้มีเวลาทำอะไรที่เคยทำ
ปกติจะไปวัดนั่งสมาธิทุกปี บางปีก็ไปบ่อยๆ ไม่มีทุกข์ แต่ชอบไปล้างจิตใจ เพราะทำงานไปสักพักจะรู้ว่าใจมันแกว่ง จากสิ่งแวดล้อม จากความคิดของเราเอง
ไปคนเดียวก็ไป เป็นมาตั้งแต่เป็นนักเรียนพยาบาล จนเพื่อนมันแซวว่าบ้า ไปวัดกลับมาแล้วสงบ ใจเย็นขึ้น เพราะนิสัยส่วนตัว ใจร้อน เอาแต่ใจตัวเอง (เป็นลูกคนเล็ก)
แม่เคยถามนั่งสมาธิไม่กลัวเพี้ยนหรือ แต่ก็ตอบไปว่าชอบ นานๆไปแม่เห็นลูกยังปกติก็เลยปล่อย ไม่ท้วงอะไรอีก
อยู่ต่างประเทศ ต้องยอมรับว่าทุกข์มากๆ เหนื่อยกับการปรับตัว ภาษา สังคม และวัฒนธรรม
ต้องใช้ความอดทน ในขีดสูงสุด
ไปอ่านชีวิตพี่ตูน ทำให้เกิดกำลังใจขึ้นเยอะค่ะ
สิ่งที่พี่ๆเขียนมา เป็นธรรมทานที่แสดงให้เห็นถึงความอดทน และสู้ จนเป็นที่ยอมรับของสังคมในต่างประเทศ
สำหรับช้างไทยคงอีกนาน เพราะใจไม่ค่อยสู้แล้ว เคยได้อะไรมาง่ายๆซะเคย ก็เลยอ่อนแอไปหน่อย
โดย: changthai [6 มี.ค. 51 15:05] ( IP A:90.231.33.76 X: )
ความคิดเห็นที่ 46
   โอ้โฮ..อ่านชีวิตของคุณตูน แล้วหลายๆคนคงได้ข้อคิดในชีวิตมากมาย จริงนะที่ท่านว่าเจ้ากรรมนายเวรก็คือคนใกล้ชิดเรานั่นแหละ สามีกับลูก แต่ก็ดีใจนะ ที่แฮปปี้เอนดิ้ง หากไม่มีธรรมะ ก็คงไม่จบแบบนี้แน่ ถึงได้มีคติว่า ไม่เห็นทุกข์ ไม่เห็นธรรม จำไม่ได้ว่าน้องช้างไทย อยู่ประเทศไหน ถ้าอยู่ในประเทศไทย อยากให้หาหนังสือ ใบไม้กำมือเดียว กับ ไอน์สไตนืถามพระพุทะเจ้าตอบมาอ่านอ.ศุภวรรณ พิพัฒน์พรรณวงศ์ กรีน เขียน พี่อ่านแล้วนำมาปฏิบัติในชีวิตประจำวันได้มาก เมื่อก่อนก็ปฏิบัติแต่ตอนอยู่ในวัด ทั้งๆที่รู้ดีว่าต้องรู้ตัวทั่วพร้อมอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่เคยทำได้ เพราะหนังสือหลายเล่มของอาจารย์ ทำให้ฝึกสติ ต่อเนื่องได้ถี่ขึ้น ดีใจค่ะที่มีเว็บนี้ขึ้นมาต้องขอขอบคุณน้องใหญ่ ถ้าใครมีทุกข์ มีปัญหาอะไร พวกเราคงเป็นกัลยาณมิตรให้กันและกันได้บ้างนะคะrose
โดย: พี่แก้ว พิกุล [6 มี.ค. 51 16:13] ( IP A:87.179.94.7 X: )
ความคิดเห็นที่ 47
   พิมพ์ผิดค่ะ พระพุทธเจ้า
โดย: พี่แก้ว [6 มี.ค. 51 16:22] ( IP A:87.179.94.7 X: )
ความคิดเห็นที่ 48
   น้องช้างไทย พี่แก้วคะ อย่างน้อยประสบการณ์ที่เราได้รับมาน่ะมันสอนให้เราเป็นคนได้ และการที่เราอยู่ในธรรมและเกิดในธรรมด้วยแล้วก็ทำให้เราซาบซึ้งได้มากขึ้นค่ะ ตูนดีใจกับตัวเองค่ะที่ทำได้ เพราะเรามีที่พึ่งทางใจนี่แหละค่ะ และตูนก็เชื่อว่าการที่เราทำอะไรลงไปนั้น และผลที่เราได้รับและถูกปฏิบัติตอบ ตูนถือว่าเป็นกรงกรรมกรงเกวียนค่ะ ตูนเคยไปพรากลูกเขามาในชาติก่อน ก็เลยต้องมาใช้กรรมเขาและก็คิดว่าคงจะใช้หมดไปบ้างในบางส่วนน่ะค่ะ เออว่าไปโน่น ขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะพี่
โดย: พี่ตูน /ลำพา [6 มี.ค. 51 19:40] ( IP A:83.88.130.42 X: )
ความคิดเห็นที่ 49
   พี่แก้ว อ.ศุภวรรณ ท่านเป็นใครหรือคะและท่านอายุเท่าไหร่ เพราะตูนเหมือนกับว่าเคยได้สัมผัสท่านมาก่อน อยากทราบค่ะ เพราะตูนตอนที่เรียนวิทยาครูก็มีอาจารย์ ท่านหนึ่งชื่อศุภวรรณ นี้แหละค่ะท่านจะให้การช่วยตูนมาตลอดและท่านก็จะอยู่ในธรรมมาตลอด และตอนหลังได้ข่าวว่าท่านออกบวช ไม่ทราบว่าจะใช่ท่านไหม สงสัยค่ะ ท่านอยู่ทางฝั่งธนบุรีน่ะค่ะ และก็เป็นอาจารย์สอนที่วิทยาลัยครูมาก่อน ตอนหลังท่านเคร่งและอยู่ในธรรมมากท่านเลยออกบวชเลย ตูนทราบข่าวว่าท่านตามหาตูนตลอด แต่ก็ไม่มีโอกาสที่จะไปสืบหาท่าน แต่ตูนคิดว่าคงไม่ใช่คนเดียวกันหรอกค่ะ เพราะท่านชื่อ กรีน ขอบคุณพี่แก้วค่ะ
โดย: ตูน /ลำพา [6 มี.ค. 51 19:57] ( IP A:83.88.130.42 X: )
ความคิดเห็นที่ 50
   สวัสดีตอนเย็นค่ะ พี่แก้ว น้องช้าง หนูอ๊อด หนูเล็ก พี่ตูน...
พี่ตู๊น...หนูสงสัยว่าอ.ศุภรรณ พี่ตูน กับอ.ศุภวรรณของพี่ีแก้วอาจเป็น อาจาร์ยท่านเดียวกันก็ได้นะคะ พี่่ตูนลองเข้าไปดูในเว็ปอาจารย์ดูสิคะ เนี่ยค่ะhttps://www.supawangreen.in.th/ รู้สึกมีประวัติท่านด้วย เว็ปนี้หนูก็ได้อานิสงส์จากพี่แก้วเป็นคนแนะนำให้เข้าไปอ่าน

จริงเหมือนพี่แก้ว หนูเล็ก หนูช้างและหลายๆคนบอกว่าเวลาอ่านเรื่องราวการต่อสู้ชีวิตของพี่ตูนแล้ว ทึ่งจริงๆที่่พี่ตูนใช้ปัญหาชีวิต เป็นตัวจุดพลังในการทำความดีและทำประโยชน์ให้ตัวเองรวมทั้งคนอื่นๆด้วย ยิ่งมีโอกาสไปฟังพี่ตูนเล่าดัวยตัวเอง ยิ่งทำให้ทึ่งมากขึ้นจริงๆค่ะ

พี่แก้ว ดีจังเลยได้ไปปฏิบัติธรรมหลายๆที่และหลายๆวัน ปีนี้กลับเมืองไทย รู้สึกว่าเพื่อนๆส่วนใหญ่ตื่นตัวเรื่องปฏิบัติกันมาก กลายเป็นกระแสนิยมไปเลย เป็นเรื่องดีที่คนไทยเราตื่นตัวเรื่องปฏิบัติธรรมกันมาก สมัยก่อนคนมองคนไปวัด ไปปฏิบัติธรรมว่าเป็นคนมีปัญหา หรือเป็นคนบ้า อย่างน้องช้างไทยว่าจริงๆ แต่สมัยนี้กลายเป็นกระแสที่ดีไป ดีจังเลยค่ะ

หนูอ๊อด จะกลับเมืองไทยไปปฏิบัติธรรม ติตปัญหาเจ้าตัวเล็ก เอามาฝากไว้แถวๆเดนมาร์กก็ได้นะ จะช่วยเลี้ยง แต่ไม่รู้ว่าจะมีปัญญาเลี้ยงได้เกินวันหรือเป่า ไม่รับประกัน อิ อิ

ปล.หนูช้างไทย อยู่สวีเดนค่ะพี่แก้ว (ขออนุญาต ตอบแทนหนูช้างนะคะ)
โดย: อ้อย [7 มี.ค. 51 4:08] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 51
   คุณตูนคะ อ.ศุภวรรณอยู่ที่อังกฤษค่ะ สอนไท้เก็กและการทำสมาธิที่มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม อายุ 53หรือ54ปี พี่นับถือและศรัทธา เพราะท่านเป็นคนที่เปิดเผยตัวเอง(หลังจากคิดอยู่นานหลายปี)ว่าท่านหมดกิเลส หมดทุกข์แล้ว(ถึงนิพพาน)และอยากสอนพวกเรา ทำให้เรามีกำลังใจว่าสภาวะนี้ เรายังมีความหวังว่าเราจะไปถึงได้ แม้จะไม่ได้ออกบวช(ไม่ชาตินี้ก็ชาติต่อๆไป)เพราะเมื่อก่อนไม่เคยคิดอาจเอื้อม และวิธีการสอนของท่านก็ตรงและยกตัวอย่างให้เข้าใจได้ง่าย(ได้ดูซีดีที่ท่านไปสอนทีเมืองไทย)จึงอยากเชิญอาจารย์มาสอนที่เยอรมัน ซึ่งอาจารย์ก็อยากมา แต่พี่จะลงเรื่องแนะนำท่านในน.ส.พ.ชาวไทยก่อน เพื่อรวบรวมผู้สนใจ คุณตูนเข้าไปดูเว็บ ตามที่พี่เขียนไว้ในความเห็นที่35นะคะ อยากให้อ่านหนังสือ จากเว็บค่ะ
โดย: พี่แก้ว พิกุล [7 มี.ค. 51 4:19] ( IP A:87.179.108.210 X: )
ความคิดเห็นที่ 52
   พี่ตูุนไปดูรูปอาจารย์ใน youtube ก็ได้นะคะ https://www.youtube.com/watch?v=loC5ztXw5oI

สวัสดีค่ะพี่แก้ว เราอยู่หน้าจอเหมือนกันเลย กำลังจะไปอาบน้ำพอดีเลย ราตรีสวัสดิ์ค่ะ..
โดย: อ้อย [7 มี.ค. 51 4:31] ( IP A:80.198.35.166 X: )
ความคิดเห็นที่ 53
   เห็นท่านแล้วค่ะน้องอ้อย ไม่ใช่คนเดียวกันกับที่พี่คิดค่ะ ไงพี่ตูนจะลองศึกษาให้มากกว่านี้ค่ะเกี่ยวกับเรื่องต่างๆที่บอกมา และโดยอย่างยิ่งคำกลอนที่ฝากมาให้อ่าน ขอบคุณพี่แก้วด้วยค่ะ สุขสันต์วันหยุดสัปดาห์ค่ะพี่ๆน้องๆพลัดถิ่น
โดย: พี่ตูน /ลำพา [7 มี.ค. 51 19:45] ( IP A:83.88.130.42 X: )
ความคิดเห็นที่ 54
   คุณตูนคะ คืนนั้นอ่านเรื่องราวชีวิตต้องสู้ของคุณแล้ว มันก้วนเวียนอยู่ในหัวว่า เป็นเรื่องที่เอาไปเขียนเป็นพ็อคเก็ตบุ้คได้ คือให้ข้อคิดผู้อ่านเรื่องความอดทน อุตสาหะ มานะบากบั่นสารพัด แถมยังให้ข้อคิดและธรรมะอีก พี่เคยเขียน พยาบาลไทยในเยอรมัน (ซึ่งไม่มีอะไรเข้มข้น เพียงเรื่องเล่า เบาสมอง)ตอนนี้น่าจะมีพยาบาลไทยในเดนมาร์ก ออกมา ถ้าสนใจเราน่าจะนั่งคุยกันสักวัน(อีเมลก็ได้น่า) ถ้าอยากอ่านหนังสืออ.ศุภวรรณ พี่จะส่งไปให้(ยืม)ค่ะ ส่งที่อยู่ไปให้หน่อย ขอผ่านทางหนูใหญ่ ได้ไหมเอ่ยsmile
โดย: พี่แก้ว พิกุล [8 มี.ค. 51 4:14] ( IP A:87.179.84.102 X: )
ความคิดเห็นที่ 55
   ขอบคุณพี่แก้วค่ะที่แนะนำตูน ที่จะเขียนเรื่องราวที่ได้ประสบมา ก็เพียงอยากให้เป็นวิทยาทานกับน้องๆพี่ๆ ที่ผ่านมาได้หยุดคิดสักนิดเท่านั้นค่ะ ว่าไม่ใช่พวกเขาเท่านั้นที่อยู่ในสภาพแบบนี้คนเดียว และได้รับการกระทำเหล่านี้อยู่คนเดียว ยังมีผู้หญิงอีกหลายๆคนที่ตกอยู่ในสภาพที่ลำบากและไม่มีโอกาสเช่นตูน แต่เป็นเพราะหน้าที่การทำงาน และการดิ้นรน พร้อมทั้งการได้สัมผัสอะไรหลายๆอย่างในชีวิต ถึงทำให้ตูนได้มาอยู่ที่จุดนี้ได้ กว่าจะได้มาถึงจุดนี้ได้ก็ใช่ว่าจะง่าย แต่ก็ภูมิใจตัวเองค่ะที่มีสติในห้วงสุดท้ายของการสิ้นคิด ได้ค่ะพี่ถ้าอยากคุยกับตูน และถ้าอยากทำเพื่อเป็นทานทำไปเลยค่ะพี่ ไม่ใช่ว่าอยากดังหรือเพื่อตัวเอง เพราะไม่ชอบอยู่แล้วแต่ถ้าเป็นทานให้ถึงไหนถึงกันค่ะ เพราะทำมาตลอดกับน้องๆพี่ๆที่สังคมรังเกลียดและด้อยโอกาส เอาที่อยู่ ที่หัวข้อแสกนเนอสก็ได้ค่ะ เพราะบอกที่อยู่เพียบเลยค่ะ แล้วคุยกันนะคะพี่แก้ว ขออนุโมทนาบุญอีกครั้งค่ะ

ตูนกราบขออนุโมทนาบุญกับพี่แก้วด้วยค่ะ และน้องๆพี่ๆทุกคนในพยาบาลพลัดถิ่นนี้ด้วยนะคะ
โดย: ตูน/ลำพา [9 มี.ค. 51 3:25] ( IP A:83.88.130.42 X: )
ความคิดเห็นที่ 56
   มารับบุญและอ่านคำสอนดีๆด้วยคนค่ะ

มาช้าไปหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าไม่มาเลยนะคะ (ใช่ไหมพี่อ้อย.. อิอิ)

ได้มาอ่านเรื่องเข้าวัดแล้วรู้สึกดีใจที่มีพระที่เป็นพระ มีวัดที่เป็นวัดมากขึ้น

แต่ก่อนตอนอยู่เมืองไทย ใครชวนไปวัดก็ไป นึกว่าจะได้ไปทำบุญ ไปฟังเทศน์ฟังธรรมให้ใจสงบ แต่กลับไปเจอพระที่ไม่ใช่พระ แต่คือคนห่มผ้าเหลืองที่ทำตัวไม่เหมาะสมเพราะยังตัดกิเลสทางโลกไม่ได้ เห็นแบบนั้นแล้วหมดศรัทธาจนตอนหลังๆไม่ค่อยอยากเข้าวัดเลย

ตอนสาวๆเคยหัดนั่งสมาธิ แต่ด้วยความที่ไม่มีสมาธิ ก็เลยไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรกับเขา บางคราวหลับไปเลยก็มี (แล้วยังจะเอามาเล่าอีก ไม่ค่อยจะอายเลยนะ อิอิ)
โดย: nokDK [17 มี.ค. 51 7:03] ( IP A:80.199.178.246 X: )
ความคิดเห็นที่ 57
   รายการชีวิตไม่สิ้นหวังทางช่อง๓ ติดต่อขอข้อมูลจากท่านทั้งข่าวสารกิจกรรมและข้อมูลกลุ่ม เพื่อใช้เผยแพร่ในรายการโทรทัศน์ เป็นธรรมทาน
โดยเฉพาะภาพที่ลงไว้ในเวบนี้ มีเป็นซีดีมั้ยคะ
ขอให้ช่วยกรุณาติดต่อกลับ หรือส่งข่าวมาได้ที่ ศันสนีย
bangkokinn@hotmail.comนะคะ
ขอบคุณค่ะ
โดย: bangkokinn@hotmail.com [20 เม.ย. 51 22:22] ( IP A:124.120.226.43 X: )
คลิก เพื่อเปลี่ยนกลับไปแสดงความคิดเห็นแบบเดิม

ชื่อไฟล์รูปห้ามมีอักขระพิเศษ เช่น (#),(<),(>),(&) เป็นต้นค่ะ
ชื่อ / e-mail :    แทรกไอคอนน่ารักๆในข้อความ
e-mail :
ส่งอีเมลทุกครั้งที่มีการตอบกระทู้       (ใส่ Email เมื่อต้องการให้ส่ง Email เมื่อมีคนมาโพสในกระทู้)


CAPTCHA code



คลิกที่นี่เพื่อกลับหน้าบ้าน