ความคิดเห็นที่ 1 ความคิดของเพื่อนผมคนนึงครับ เค้าเป็นคนที่มีทักษะการใช้ชีวิตเพื่อความอยู่รอด เพื่อตัวเองและครอบครับอันเป็นที่รัก แน่นอนครับการเป็นเพื่อนกันของเรามีบ้างที่จะต้อง พึ่งพาอาศัยกันเรื่องเงิน ส่วนใหญ่เค้าจะพึ่งผม มีบ้างแต่ก็น้อยที่ผมจะพึ่งเค้า ซึ่งในจำนวนน้อย ที่ผมขอความช่วยเหลือไปยังเค้า ก็ได้รับการปฏิเสธแบบไม่ลังเล ในบางครั้ง แน่นอนครับเค้าไม่ได้เป็นคนเลวเลยที่ปฏิเสธผม(ไม่ได้ประชดครับ ผมคิดอย่างนั้นจริงๆ) แต่แค่มันทำให้ผมคิดว่า เอ๊ะตอนกูช่วยมึงทำไมกูถึงช่วยแบบไม่ลังเลเลยวะ หลายๆครั้งเข้า มันทำให้ผมรู้ครับว่าการคบกับเพื่อนคนนี้ มันต้องมี Limit ในการคบหากันซักหน่อย Limit ที่ว่านี้ก็คือ อะไรก็ได้ครับ ปรึกษาหารือ แต่เรื่องเงิน NO กุไม่มี(แม้จะมีก็ตาม) ผมเองยังคบกับเพื่อนคนนี้อยู่ และก็ไม่คิดจะเลิกคบ ก็มันไม่ได้เลวอะไรนี้(หรือมันยังไม่เลวให้เห็นวะ 555 ) และวันนี้มันก็โทรมายืมตังค์ผม ผมตอบไปว่า NO กุไม่มี(แม้จะมีก็ตาม) สรุปนะครับ หลายต่อหลายอย่างครับที่ผ่านเข้ามาในชีวิตผม มันทำให้ผมเข้าใจแล้วว่า โลกนี้มันไม่ได้สวย และคุณต้องอาศัยอยู่บนโลกใบนี้ การที่คนเราจะเห็นแก่ตัวกันบ้าง ไม่แปลกเลยครับ แต่คุณก็ต้องไม่แปลกใจ ถ้าคุณจะต้องพบเจอกับคนที่เห็นแก่ตัวเหมือนกัน เผลอๆเห็นแก่ตัวกว่าคุณอีก สดท้ายนี้ขอให้ทุกคนใช้ความเห็นแก่ตัว ในปริมาณที่พอดีๆนะครับ มันจึงจะเกิดประโยชน์สูงสุด |