thaiusa.pantown.com
ชีวิตการทำงานในอเมริกา <<
กลับไปหน้าแรก
เมื่อไหร่หนอ..ที่คิดว่าเราพร้อมที่จะออกไปหางานทำ...
เมื่อแต่งงานกับ โจอี้ สามีคะ ขอบอกว่า สามีช่วงแต่งงานกันใหม่ ๆ เรียนยังไม่จบโท...เหลืออีกนิดหน่อยก็จะจบ...
เราสองคน อาศัยเช่าอยู่กับเพื่อนของ โจอี้ เป็นบ้านหลังใหญ่..
แต่ดิฉันก็ไม่ค่อยได้ออกจากห้องไปไหนเอง เพราะว่า กลัว พูดภาษาอังกฤษ ไม่เข้าใจ อาย กับไม่กล้านี่แหละ ที่มีติดตัวมามากมาย...
ช่วงแรก โจอี้ เป็นคนส่งเสียเงินให้ทางบ้าน ให้แม่คะ ซึ่งฝรั่งส่วนมากเขาไม่จำเป็นต้องส่งเงินเลี้ยงครอบครัว ของศรีภรรยา หรอกนะคะ
แต่ก่อนแต่งงานก็คุยกันแล้วว่า เราเป็นคนหาเลี้ยงแม่ เราต้องส่งเงินให้แม่ ทุกเดือน ฉะนั้น หากอยากแต่งงานกับฉัน ยูก็คงต้องช่วยแม่ฉัน ในระหว่างที่ฉันยังหาเงินเองได้
นี่ก็คงเป็นส่วนดีของ โจอี้ด้วย เขาก็ยัไม่ได้งานเป็นหลัก...แต่ก็ต้องทั้งเลี้ยงศรีภรรยา ซึ่ง แถมมีแม่พ่วงท้าย มาช่วยใช้ตังอีกคน
แต่โจอี้ก็ไม่เคยบ่นเรื่องนี้ ซึ่งเราเองก็คิดว่า เราต้องหาทางหางานทำให้ได้เร็วที่สุด เพราะว่า เรามีภาระต้องเลี้ยงแม่ที่เมืองไทยนี่นา
หลังจากมาอยู่ได้ ประมาณ 6 เดือน นั่งเล่นคอมจนเบื่อ พอดี โจอี้ก็ไปสอนหนังสือ ที่ Collage ก็เลยส่งดิฉันไปเรียน ESL ภาษาอังกฤษ พอดีได้เพือน คนไทย ซึ่งมีคนเดียว จนปัจจุบัน ก็ไปเรียนด้วยกัน
เรียนอยู่ได้ประมาณ 6 เดือน ยังไม่จบ Level 6 ดิฉันก็อยากหางานทำแล้วคะ เพราะว่า สงสาร สามีมาก เรียนด้วย ทำงานด้วย แถมต้องหาเลี้ยงดิฉันกับแม่ด้วย
ก็เริ่มหางานเองคะ รถก็ไม่มีนะคะ ก็ได้เพือนเจนนี่นี่แหละ พาตะลอนไปหางานทำ เขามีรถใช้ นี่แหละคะ มีเพื่อนที่พึ่งพาได้ยามยาก มีคนเดียว ดีกว่ามีหลายคน
นี่เป็นจุดเริ่มต้นในการหางานทำในอเมริกาคะ ลองคิดดูว่า คนไม่เคยรู้จักถนนหนทาง ไม่รู้จักใคร ภาษาอังกฤษ ก็รู้นิดหน่อยเอง ไม่เคยรู้ระบบการทำงานในอมริกามาก่อน
มันจะรู้สึก ยาก เพียงไหน กับการที่จะต้องไปตะลุยหางานทำเองแบบ ลุยเดี่ยว ไม่มีใครรู้จัก แต่ก็มีประสบการณ์ที่มากมาย ทำให้ มานั่งนึกถึงทุกวันนี้ หากไม่มีวันพวกนั้น เราคงไม่มีพลังเข้มแข็ง ต่อสู้กับตัวเองมาได้จนถึงทุกวันนี้
ไปสมัครงานกันเถอะคะ ตามไปอ่านนะคะ
โดย: เจ้าบ้าน
[5 ส.ค. 51 2:47] ( IP A:69.151.222.204 X: )
คลิกที่นี่เพื่อกลับหน้าบ้าน