มื่อลูกของคุณทำผิดพลาด
   มื่อลูกของคุณทำผิดพลาด

พ่อแม่หรือผู้ใหญ่หลายคน อาจมีวิธีในการจัดการกับความผิดหรือความผิดพลาดใดๆก็ตามที่ลูกทำ แตกต่างกันไป ตามวิธีที่ตนเองคิดว่า "ถูกต้อง"

แล้วสิ่งที่เราคิดกันว่าถูกต้อง มันคือความถูกต้องหรือแค่ถูกใจกันแน่

• พูดล้อเลียน หรือล้อเล่นโดยนำความผิดพลาดเพียงเล็กน้อย มาพูดกันในกลุ่มญาติพี่น้อง หรือเพื่อนที่โรงเรียน เช่น โตป่านนี้ยังฉี่รดที่นอนอยู่เลย ไม่รู้จักอาย หลายๆคนหัวเราะกันสนุกสนาน แต่เด็กเค้าไม่สนุก เค้าอาย อันนี้คุณอาจไม่รู้

• การตัดสิน ความผิดพลาดบางอย่างถูกตัดสิน อน่างไม่เป็นธรรมสำหรับเด็ก หลายบ้าน มีลูกมากกว่าสองคน คนน้องกับคนพี่เล่นด้วยกัน น้องแย่งของพี่ไป พี่ไปหยิบคืนมา น้องร้องไห้อาละวาดเสียงดัง ผู้ใหญ่เข้ามาตัดสินทันทีว่าพี่ผิด ตีเลย อันนี้คุณอาจยังไม่รู้ละเอียด ดังนั้น อย่าเพิ่งตัดสิน

• ตะโกน/ตะคอก เสียงดัง เสียงอาจทำให้พฤติกรรมและการกระทำของลูก หยุดลงขณะหนึ่ง แต่คุณอาจยังไม่รู้ เสียงตะคอกของคุณ จะดังสะท้อนอยู่ในใจลูก และเค้าอาจจะใช้วิธีเดียวกันนี้ หยุดการกระทำของใครต่อใคร ดีไม่ดี อาจใช้กับคุณด้วย

• แสดงความโกรธ หลายคนก็ ทนไม่ได้ต่อความผิดพลาดของเด็กๆ บางครั้งอารมณ์ก็ระเบิดออกมา ด้วยสีหน้า พฤติกรรม เพราะคุณควบคุมมันไม่ได้ แค่ลูกไม่เข้าใจ แค่บ้านรก ก็เกรี้ยวกราด คุณอาจไม่รู้ว่านั่นสร้างความหวาดผวา ความกดดัน หวาดกลัว ให้กับลูก เกิดความไม่แน่ใจในตัวคุณเสียแล้ว

• การเหน็บแนม ความพลาดพลั้งบางทีเกิดขึ้นครั้งเดียวเด็กๆก็รู้สึกผิดแล้ว ถ้าสอนให้เข้าใจแต่แรก แต่บางครั้งการถูกพูดเหน็บแนม เหมือนตอกหมุดให้ลูกอยู่กับความเจ็บปวด เช่น ลูกเคยทำของพัง พอลูกจะหยิบจับอะไร ก็บอกลูก ว่า อย่ามาหยิบมาจับ เดี๋ยวก็มาทำของพังอีก คุณคงไม่รู้ใช่มั้ย ว่าเด็กรู้สึกอย่างไร

• การแบ่งแยก/ไล่เด็กไป/จำกัดบริเวณ เด็กดื้อบางคน ก็แค่ต้องการเรียกร้องความสนใจ แต่ผู้ใหญ่บางคนตัดสินใจแก้ไขความดื้อของเด็กๆ ไม่ให้ใครเข้าใกล้ ซ้ำร้ายบางคน ถึงกับขังหรือจำกัดบริเวณ ห้ามออกไปเล่นนอกบ้าน ห้ามออกมานอกห้องนอน หรือที่โรงเรียน ห้ามออกไปวิ่งเล่น เป็นการทำโทษ หรือบางครั้ง การไล่ลูกออกไปให้พ้นๆ พ่อแม่ที่โมโหจนถึงขั้นไล่ลูกออกจากบ้านไปเลยก็มี อาจจะบอกว่าพูดไปเพราะความโกรธ แต่คุณคงไม่รู้ว่า เด็กบางคน สามารถทำบางสิ่งบางอย่างที่คุณคาดไม่ถึงได้ ด้วยคำพูดบางคำ

• การลงโทษ ความผิดบางอย่างที่ลูกทำก็ควรได้รับการลงโทษตามสมควร แบบสมเหตุสมผล ก่อนลงโทษ ต้องไตร่สวนไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน ทำความเข้าใจ ชี้แจงความผิด และลงโทษเพื่อให้หลาบจำ คุณต้องมีเหตุผล เพราะคุณอาจไม่คาดคิด ว่าถ้าคุณทำโทษเด็กอย่างไม่เป็นธรรม เด็กจะไม่มีความเชื่อมั่นและศรัทธาในตัวคุณอีกเลย

•แสดงความผิดหวัง เรื่องนี้ ดูเหมือนไม่หนักหนา แค่แสดงความผิดหวังในตัวเด็ก แต่หลายๆครั้งความคาดหวังในตัวเด็กสูงเกินไป จนแสดงความผิดหวังเมื่อเด็กไม่สามารถทำในสิ่งหนึ่งสิ่งใดได้นั้น ได้เคยคร่าชีวิตเด็กมาแล้วไม่น้อย เช่น ลูกไม่สามารถสอบ แอดมิดชั่น เข้าสถาบันอุดมศึกษาได้ แล้วพ่อแม่แสดงความผิดหวังในตัวเด็ก เด็กคนหนึ่งถึงกับสูญเสียความมั่นใจ และสิ้นหวังถึงฆ่าตัวตายไปก็มีมาแล้ว

• ถอนความรัก/เลิกรัก บางทีมันอาจแค่เป็นการพูดเล่นเชิงประชด เชิงตัดพ้อ แต่เด็กโดยเฉพาะลูก เชื่อคำพูดของคุณสุดใจ บอกรักคือรัก แล้วบอกไม่รักจะให้ลูกรู้ได้อย่างไรว่าคำพูดของคุณคำไหนพูดไม่จริง

• นำเรื่องเดิมขึ้นมาพูดอีกครั้ง ความผิดพลาดครั้งเดียวของลูก ของเด็ก ถ้าคุณทำโทษกันไปแล้ว ให้โอกาสกันไปแล้ว อย่านำเอามันมาเป็นตัวตั้งในการตำหนิ ต่อว่าเด็กๆ เพราะมันเป็นการตอกย้ำ และหมายถึงคุณกำลังหมายความว่า เค้าไม่มีโอกาสที่จะดีขึ้นได้อีกแล้ว เช่น เด็กเคยหยิบของเพื่อนกลับมาที่บ้าน พอของคุณหาย ก็สงสัยลูกก่อนจะโทษตัวเอง แล้วก็อ้างว่า ลูกเคยทำอย่างนี้ จำได้เลย ว่าลูกจะต้องเป็นคนเอาไป ลูกมีนิสัยอย่างนั้น คุณไม่รู้ใช่มั้ย คุณกำลังผิด คุณนั่นเองที่เป็นอย่างนี้ เมื่อให้อภัยให้โอกาสแล้ว จะมาไม่มั่นใจในตัวลูกได้อย่างไรกัน

ความผิดของเด็กๆ ที่คุณเป็นผู้ตัดสิน ลองถามตัวคุณเองดีๆก่อนจะตัดสินใจ จัดการกับมัน เพราะถ้าคุณไม่รู้ คุณอาจจะเป็นคนที่ผิดพลาดเสียเอง

เรื่องนี้ สำคัญ (ขีดเส้นใต้ด้วยค่ะ)
โดย: เจ้าบ้าน [22 ก.ค. 56 23:49] ( IP A:171.97.36.51 X: )
Add to Facebook  Add to Twitter  Add to Multiply  Add to Google  Add to Blogger  Add to Live
คลิก เพื่อเปลี่ยนกลับไปแสดงความคิดเห็นแบบเดิม

ชื่อไฟล์รูปห้ามมีอักขระพิเศษ เช่น (#),(<),(>),(&) เป็นต้นค่ะ
ชื่อ / e-mail :    แทรกไอคอนน่ารักๆในข้อความ
e-mail :
ส่งอีเมลทุกครั้งที่มีการตอบกระทู้       (ใส่ Email เมื่อต้องการให้ส่ง Email เมื่อมีคนมาโพสในกระทู้)


CAPTCHA code



คลิกที่นี่เพื่อกลับหน้าบ้าน