จะทำยังไงต่อไปดีค่ะ??
   เรื่องมีอยู่ว่า ชูการ์ตัวเมียของเรา ตายค่ะ เหลือแต่ตัวผู้ซึ่งอายุประมาณ3ปีกว่า ตั้งแต่นั้น รู้สึกเค้าจะดูเหงาๆ ไม่มีใครให้นอนด้วย ไม่มีใครให้เอากัวมาภูกไปมาเหมือนเมื่อก่อน เราคิดแบบนี้ทีไรก็อดร้องไห้กับการจากไปของตัวเมียไม่ได้เลยค่ะ ก็เลยคิดอยู่3ทาง มาปรึกษา
1. หาตัวเมียเป็นเพื่อนเค้า
1.1 หาตัวที่อายุ2.5เดือน จะได้เชื่องกับเราใหม่ แต่กลัวตัวผู้จะไม่รับ เพราะตัวเมียยังเด็ก และเราไม่มีเวลาพอ+พ่อแม่ไม่ให้ เนื่องจาก เราต้องอ่านหนังสือ สอบเข้ามหาลัยค่ะ
1.2 หาตัวที่อายุพอๆกัน แต่1.กลัวเค้าเข้ากันไม่ได้ 2.กลัวเค้าดุ และคนในบ้านจับไม่ได้(เหมือนตัวเก่าที่ตายไป แต่ตัวนั้น เราจับได้คนเดียว) แบบนี้จะมีปัญหาตอนเราไปเรียนที่อื่น จะไม่มีใครสามารถดูแลเค้าได้
2. พ่อบอกว่าให้เอาไปขายต่อ เรื่องนี้เราเคยคิดตอนที่ตัวเก่าตายใหม่ๆ เราคิดว่า สงสารตัวผู้ที่ต้องเหงา อยากให้เค้าเจอคนที่ดูแลได้ดีกว่าเรา แต่มาตอนนี้บอกตรงๆว่าเราไม่ไว้ใจคนอื่น เพราะช่วงนี้ลำปาง"กำลัง"ฮิตชูการ์ค่ะ!! (เราเลี้ยงมา3ปีละ- -) เรากลัวคนอื่นที่ซื้อไปจะดูแลไม่ดีเท่าเรา
3. เลี้ยงแบบนี้ต่อไป แต่ให้เวลาเค้ามากขึ้นอีกซักนิด

ทำไงดีค่ะ รบกวนให้คำปรึกษาด้วย เราเครียดมาก เห็นเค้านอนตัวเดียวทีไร น้ำตาไหลแถบทุกครั้ง ด้วยความคิดถึงตัวเก่าที่ตายไป บวกกับ สงสารที่ตัวผู้ต้องอยู่ตัวเดียว ไม่มีเพื่อนเล่นอีก
รบกวนด้วยนะคะ เครียดมากๆ...ขอบคุณมากค่ะ
โดย: Fill [30 ต.ค. 55 21:05] ( IP A:118.172.100.171 X: )
Add to Facebook  Add to Twitter  Add to Multiply  Add to Google  Add to Blogger  Add to Live
ความคิดเห็นที่ 1
   พี่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อนค่ะ

น้องตัวเมียของพี่เป็นปอดบวมตายกระทันหัน เค้าทั้งคู่อยู่ด้วยกันมา
ตั้งแต่เค้าอายุได้ 6เดือน ตัวเมียก็มาตายตอนอายุ 1ปี 11เดือน ตอน
นั้นเศร้ามากมายเลย ทำใจอยู่หลายเดือนเลย แล้วก็คิดว่าจะไม่เลี้ยง
ตัวใหม่

ตัวผู้เหงามากมายเลย ซึม ไม่ค่อยออกมาเล่น เวลาเห็นเค้าทีไรก็รู้สึก
สงสารเค้า แต่พี่ไม่เคยคิดจะขายเค้า หรือยกเค้าให้คนอื่น เพราะพี่มี
เวลาให้เค้าตลอด (เราอาจต่างกันตรงนี้) แล้วพี่ก็เจอคนในเวปเค้าอยู่
ที่อุบลฯ เหมือนกัน เค้าเลี้ยงน้องตัวเมียตัวเดียว พี่เลยให้เค้ามาเป็น
เพื่อนกัน ก็เข้ากันได้ค่ะ แต่ต้องเทียบกรง สลับผ้าอยู่ซักระยะนึง กลัว
ลูกเราไปกัดเค้าค่ะ แล้วเค้าก็มีลูกด้วยกัน แต่ลูกตายทั้งคู่ ในกระเป๋า
แม่

แล้วเมื่อเดือน ม.ค. 55 น้องอีกคนเค้าเอามาให้ช่วยปราบ เค้าดุมากจนไม่กล้าจับ ทั้งขู่ กัด ขี้ระแวง ตกใจง่าย หนีตลอดพี่ก็เอามาปราบ ยอมโดนกัด อาทิตย์เดียวก็ดีขึ้น ยังขึ้ตกใจ แต่ก็ไม่กัดแล้ว แต่เจ้าของไม่
กล้าเอากลับไปเลี้ยง พี่เลี้ยงเองแล้วสลับผ้า เทียบกรง เป็นเดือน จน
แน่ใจแล้วให้เค้าอยู่ด้วยกันค่ะ

น้องเข้ากันได้ในที่สุด แต่น้องตัวผู้เค้าอายุ 2ปีกว่า ส่วนตัวเมีย 5เดือน
ซนจนตัวผู้รำคาญ แต่ก็น่ารักดีค่ะ ตอนนี้น้องตัวเมียเชื่องสุดๆเลยค่ะ
และกำลังมีลูกน้อยในกระเป๋า 1ตัว

ถ้าคุณยังพอมีเวลา แล้วก็รักเค้ามากขนาดนี้ น่าจะรับน้องตัวใหม่มา
อีกตัว ถ้าต้องไปเรียนที่อื่นก็น่าจะเอาน้องไปเลี้ยงได้นะคะ น้องที่พี่
รู้จักเค้าก็เรียนมหาวิทยาลัยอยู่เหมือนกันค่ะ แต่ถ้าไม่สะดวกก็ควร
ส่งต่อให้คนอื่นดูแล อาจเป็นญาติ เพื่อน หรือคนที่เราไว้ใจได้ ดูแล
มีเวลาให้น้อง เล่นกับน้อง ให้เค้าไม่เหงา (อยู่ตัวเดียวเหงาแน่เพราะ
เค้าเคยมีคู่มาก่อน)

เพราะถ้าคุณไม่อยู่กับน้องนาน เค้าอาจจำคุณไม่ได้ก็ได้นะคะ แต่ก็ไม่
แน่เสมอไปหรอกค่ะ ขนาดหลานชายพี่เค้าเรียน ม.เกษตร นานๆกลับ
บ้านที น้องชูที่บ้านเค้ายังจำเค้าได้เลยค่ะ แต่หลานอีกคนไปบวช
แวะมาบ้าน น้องชูยังกัดเลยค่ะ ทั้งที่เมื่อก่อนจับเล่นทุกวันเลย หรือ
เป็นเพราะเค้าหวงลูกก็ไม่แน่ใจ ลองตัดสินใจให้ดีค่ะ
โดย: โย (โย ) [30 ต.ค. 55 21:50] ( IP A:171.100.186.103 X: )
ความคิดเห็นที่ 2
   เห็นด้วยกับพี่โยค่ะว่าน้องเคยอยู่เป็นคู่ต้องมาอยู่เดี่ยวเหงามากแน่ๆ ประเด็นแรก ต้องหาเพื่อนให้น้อง(ไม่ว่าจะอยู่กับใคร) ส่วนน้องที่จะมาอยู่ด้วย น้องตัวเล็กมากไม่ได้ค่ะ ลูกชายจะหวงเราและทำร้ายน้องได้(เชื่อว่ามีเวลาดูแลใกล้ชิดน้อยเพราะยังเรียนอยู่) ควรหาที่อายุ7เดือนขึ้นไป คือเข้าสู่วัยผสมพันธุ์แล้วจะเข้ากันได้ง่ายกว่าค่ะ เวลาดูตัวน้องใหม่เอาลูกไปด้วยจะได้ดูว่าเข้ากันได้หรือไม่ ส่วนใหญ่ต่างเพศกันจะเข้ากันได้ค่ะ วิธีการก็คือเอาเข้าในสถานที่แปลกใหม่ของทั้งคู่ไม่ให้มีใครเป็นเจ้าถิ่น การที่จะหาน้องเชื่องๆก็ไม่ยากเพียงแต่น้องจะไม่สนิทมากถึงขั้นมุดเสื้อมุดผ้าเราเหมือนลูกที่เราเลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก แต่เอามาค่อยๆฝึกได้ค่ะ เลี้ยงน้องแค่2ตัวยังไงเค๊าก็จะสนิทกับเรามากขึ้นเรื่อยๆอยู่แล้ว(อันนี้ประสบการณ์ตรงเลย) ส่วนจะสนิทถึงขั้นไหนอยู่ที่เราเลี้ยงแบบไหน วิธีเลี้ยงให้สนิทก็เหมือนกับเลี้ยงเด็กเล็กเพียงแต่ต้องค่อยเป็นค่อยไปมากกว่าถ้ารีบร้อนจะทำให้เค๊าระแวงแล้วไม่ยอมเข้าใกล้เรา แต่ส่วนใหญ่ถ้าได้เด็กที่เชื่อง ตืดแม่ สักพักเค๊าก็จะสนิทกับเราเหมือนแม่คนก่อนเอง

ทีนี้ก็มาถึงเรื่องตัดสินใจเลี้ยงต่อดีหรือเปล่า?
ความจริงเด็กๆโตแล้วใช้เวลาในการดูแลเค๊าน้อยค่ะถ้าเค๊ามีเพื่อนแล้วเค๊าก็จะสนใจอยู่กับเพื่อน ให้มองเห็นเราอยู่ใกล้ๆก็แล้วกัน แค่เอากรงไว้ใกล้ๆให้เค๊ามองเห็นเรา เดินผ่านก็จับลูบเค๊าบ้าง อุ้มออกมากินขนมซัก2ชิ้นไม่ต้องเล่นนานแต่เล่นบ่อยๆ เวลามีน้อยก็ปล่อยวิ่งเล่นวันละครึ่ง-1ชั่วโมงก็ได้ ไม่จำเป็นต้องปล่อยนานๆทุกวัน(ถ้ากรงเล็กก็เปลี่ยนให้ใหญ่ขึ้นจะได้มีที่วิ่งเล่น)
ถ้าทำตามนี้ไม่สะดวกก็ มอบหมายให้คนที่พร้อมกว่าเราดูแลเถอะค่ะ โดยไม่ต้องกังวลว่าคนอื่นน่าไว้ใจแค่ไหน เพราะเราไม่สามารถดูแลเค๊าให้ดีได้อีกต่อไป ขอโทษนะคะอาจจะพูดรุนแรงไป แต่มันคือความจริง อยากชี้ให้เห็นจะได้ตัดสินใจได้อย่างไม่ลังเลและเสียใจภายหลัง การเลือกเฟ้นผู้ปกครองคนใหม่ก็ไปพบดูค่ะว่าเค๊าเลี้ยงน้องเป็นไง ขอพบแล้วให้เค๊าเอาลูกมาด้วยก็พอจะดูออก
สุดท้าย...ให้ข้อคิดไว้หน่อยละกัน เราเลี้ยงน้องมาตั้งแต่เล็ก จำความได้ก็มีแต่เรากะน้องอีกตัว ตอนนี้น้องเสียคู่ไปแล้ว(แล้วมีอาการซึม) ถ้าจะต้องจากเราไปอีกจิตใจน้องจะเป็นยังไง...ก็แล้วแต่จะคิด เชื่อว่ายังไงก็ตัดสินใจเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับน้องอยู่แล้ว เป็นกำลังใจให้ค่ะ อย่าคิดมาก เตรียมสอบๆ ^^
โดย: สไปเดอร์ & จูเนียร์&ง่วนป้อ (สไปเดอร์&จูเนียร์฿ง่วนป้อ ) [31 ต.ค. 55 4:42] ( IP A:171.6.235.219 X: )

คลิกที่นี่เพื่อกลับหน้าบ้าน