OOOO--->>ขอเชิญเพื่อนๆทุกท่านร่วมฉลอง<<---OOOO

สุนทรภู่บรมครู

ดอกไม้ธูปเทียนทานใส่พานแก้ว
ประณมแล้วตั้งจิตอธิษฐาน
ขอพระคุณสุนทรครูกลอนกานท์
“ภู่”บันดาลคำขับให้จับใจ

“ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก
สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน”
ภูเขาทองของปราชญ์นิราศไทย
เป็นเลิศในอาลักษณ์กรุงจักรี

“อย่าเดินกรายย้ายอกยกผ้าห่ม
อย่าเสยผมกลางทางหว่างวิถี”
คือคำพจน์บทกลอนสอนสตรี
เป็นผู้ดีแต่กาลโบราณมา

สงสารแต่แม่ผีเสื้อสมุทร
นิทานสุดกำสรวลเสน่หา
เพียงรูปชั่วตัวศักดิ์เป็นยักษ์กา
ผัวก็ฆ่าเมียตายได้ลงคอ

สุนทรผู้สอนสุนทรทิพย์
อีกกี่สิบชาติสอนสุนทรต่อ
ไทยสร้างชาติสร้างศิลป์เพลงพิณคลอ
ไทยมีพ่อไทยมีครูดีเอย

ภีม
6 มิย 43
คู่สร้างคู่สม
------------------

*** วันที่มาหาเธอ ***


ตามลำโขงโค้งคุ้งพันวุ้งน้ำ
พอพลบค่ำค้างแรมริมแคมโขง
นับหมื่นดาวพราวทั่วหลายชั่วโมง
ส่องแสงโยงหัวใจเชื่อมไทย-ลาว

หลวงพระบางย่างเท้าเมื่อก้าวเทียบ
ช่างเหงาเงียบบาดคมอารมณ์หนาว
ดอกจำปาลาขั้วริมรั้วพราว
ส่งกลิ่นราวพร้อมใจร้องไห้เตือน

คิดถึงเจ้าจับใจ…จะไปหา
ไปบอกว่า..รักเจ้า…มากกว่าเพื่อน
เคยให้ของต่างหน้าวันมาเยือน
เจ้ายังเหมือนเดิมไหม….อ้ายเหมือนเดิม

กราบพระธาตุพูสีที่ศักดิ์สิทธิ์
ช่วยนิมิตบานบนกุศลเสริม
เพียงตั้งจิตพิษฐานกราบกรานเติม
ยอดภูเพิ่มเยียบเย็นไม่เห็นใจ

ดูรูปถ่ายคล้ายเจ้าหน้าเศร้าหมอง
อ้ายฮักน้องมากอยู่เจ้ารู้ไหม
หลวงพระบางห่างลับลาวกับไทย
แต่จิตใกล้ชิดนักไทยรักลาว

ย่างมาเยือนเรือนเก่าที่เจ้าอยู่
ยื่นรูปเจ้าให้ดูน้องผู้บ่าว
การเดินทางก็จึงมาถึงดาว
สำหรับข่าวที่ได้…เธอตายแล้ว




(ลำรึก....วันวาน)
ปี 46